بخش جهان اسلام جشنواره تهران برای فيلمسازان فرصتسازی میكند
گروه هنر: يك كارگردان سينما معتقد است: جشنواره فيلم كوتاه تهران به واسطه برگزاری بخشهايی چون جهان اسلام به فيلمسازان جوان مسلمان اين امكان را میدهد تا كارهايشان بهتر ديده شود.
مسعود اطيابی، كارگردان سينما و يكی از اعضای انتخاب فيلم سیامين جشنواره بينالمللی فيلم كوتاه تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) درباره تاثيرات برگزاری اين رويداد بر سينمای كشور اظهار كرد: سينمای جوان را مكانی برای استعداديابی فيلمسازان جوان میدانم، چون با توجه به اين عرصه است كه میتوان برای سينمای حرفهای و داستانی آيندهای روشن ترسيم كرد. در همين راستا، من جشنواره فيلم كوتاه تهران را مثبت ارزيابی می كنم، به ويژه اينكه سينمای ما روند رو به رشدی را طی میكند؛ امتيازی كه سبب رونق جشنوارههايی چون فيلم كوتاه تهران شده است.
وی درباره بخش جهان اسلام در اين جشنواره سينمايی گفت: آنچه به ذات يك هنرمند برمیگردد اين است كه در كارهايش ارزشهای دينی و ملی را لحاظ كند، در اين راستا جشنواره فيلم كوتاه زمينهای فراهم آورده تا فيلمسازان مسلمانی كه با تكيه بر اين خصيصه فيلمسازی میكنند اين فرصت را داشته باشند تا كارهايشان را به نمايش بگذارند. در اين عرصه بخش جهان اسلام بهترين محل برای تبادل فكر و انديشه در بين سينماگران مسلمان است.
اين فيلمساز درباره ضرورت برگزاری اين بخش بيان كرد: متاسفانه امروز بسياری از فيلمسازان آرمانهای خود را در فستيوالهای غربی جستجو میكنند، درشرايطی كه آنها در بسيار از مسائل فرهنگی با ما تضاد دارند، بنابراين با برگزاری بيشتر چنين بخشهايی قادريم اين امكان را فراهم آوريم تا فيلمسازان جوان به دادههای دينی خود بيشتر تكيه كنند، حتی پيشنهاد من اين است كه چنين بخشهايی به صورت دورهای در تمامی كشورهای مسلمان برگزار شود تا تاثيرگذاری آن هم پررنگتر باشد.
اين فيلمساز در پاسخ به اين سوال كه استقبال خارجی از اين رويداد سينمايی تا چه حد به رونق اين رويداد كمك میكند، گفت: مسلم است كه هر اندازه شركت كننده و اثر در جشنوارههای سينمايی بيشتر باشد. آن رويداد با كيفيت بهتری برگزار خواهد شد، اما بايد اين مهم را هم مدنظر داشت كه فيلمسازان مستند چون علاقمند هستند كه كارشان بهتر و بيشتر ديده شود از هر فرصتی استفاده میكنند تا فيلمشان ديده شود، بنابراين در هر رويداد سينمايی كه در جهان اتفاق میافتد حضور پيدا میكنند، پس تنها با تكيه بر تعداد آثار نبايد درباره كيفيت آن رويداد نظر داد.
وی ادامه داد: نكته ديگر اينكه حضور در جشنوارههای فيلم كوتاه بسيار راحتتر از جشنوارههای حرفهای است. بدين معنا كه معيارها برای حضور در رويدادهای مورد نظر آنچنان سختگيرانه نيست، بنابراين آمار كمی اين قبيل برنامههای بيشتر از ديگر جشنوارهاست، البته اين نكته را هم بايد مد نظر داشت كه آمار فيلمسازان فيلم كوتاه و مستند هم در مقايسه با سينماگران حرفه ای بسيار زيادتر است، پس نبايد از تعداد آثار شركت كننده در جشنوارههای مستند تعجب كرد.
اطيابی در انتها درباره بخشهايی چون «پرتو ايمان ايمان» و «چراغ راه» در جشنواره تهران خاطرنشان كرد: من زياد با تكثر بخشهای مختلف در جشنوارههای سينمايی موافق نيستم، چون معتقدم توجه به موضوعات دينی و اسلامی را نبايد تنها به بخشهای خاص محدود كرد، به ويژه اينكه مضامين دينی پيوندی عميق با تمامی گونههای فيلم كوتاه دارد. گفته خود را با ذكر مثالی به پايان میبرم، وقتی ما میخواهيم در يك فيلمی كوتاه به موضوعی اجتماعی اشاره كنيم، ناخوداگاه با آموزههايی بر میخوريم كه ريشه در باورهای دينی دارند.
وی درباره بخش جهان اسلام در اين جشنواره سينمايی گفت: آنچه به ذات يك هنرمند برمیگردد اين است كه در كارهايش ارزشهای دينی و ملی را لحاظ كند، در اين راستا جشنواره فيلم كوتاه زمينهای فراهم آورده تا فيلمسازان مسلمانی كه با تكيه بر اين خصيصه فيلمسازی میكنند اين فرصت را داشته باشند تا كارهايشان را به نمايش بگذارند. در اين عرصه بخش جهان اسلام بهترين محل برای تبادل فكر و انديشه در بين سينماگران مسلمان است.
اين فيلمساز درباره ضرورت برگزاری اين بخش بيان كرد: متاسفانه امروز بسياری از فيلمسازان آرمانهای خود را در فستيوالهای غربی جستجو میكنند، درشرايطی كه آنها در بسيار از مسائل فرهنگی با ما تضاد دارند، بنابراين با برگزاری بيشتر چنين بخشهايی قادريم اين امكان را فراهم آوريم تا فيلمسازان جوان به دادههای دينی خود بيشتر تكيه كنند، حتی پيشنهاد من اين است كه چنين بخشهايی به صورت دورهای در تمامی كشورهای مسلمان برگزار شود تا تاثيرگذاری آن هم پررنگتر باشد.
اين فيلمساز در پاسخ به اين سوال كه استقبال خارجی از اين رويداد سينمايی تا چه حد به رونق اين رويداد كمك میكند، گفت: مسلم است كه هر اندازه شركت كننده و اثر در جشنوارههای سينمايی بيشتر باشد. آن رويداد با كيفيت بهتری برگزار خواهد شد، اما بايد اين مهم را هم مدنظر داشت كه فيلمسازان مستند چون علاقمند هستند كه كارشان بهتر و بيشتر ديده شود از هر فرصتی استفاده میكنند تا فيلمشان ديده شود، بنابراين در هر رويداد سينمايی كه در جهان اتفاق میافتد حضور پيدا میكنند، پس تنها با تكيه بر تعداد آثار نبايد درباره كيفيت آن رويداد نظر داد.
وی ادامه داد: نكته ديگر اينكه حضور در جشنوارههای فيلم كوتاه بسيار راحتتر از جشنوارههای حرفهای است. بدين معنا كه معيارها برای حضور در رويدادهای مورد نظر آنچنان سختگيرانه نيست، بنابراين آمار كمی اين قبيل برنامههای بيشتر از ديگر جشنوارهاست، البته اين نكته را هم بايد مد نظر داشت كه آمار فيلمسازان فيلم كوتاه و مستند هم در مقايسه با سينماگران حرفه ای بسيار زيادتر است، پس نبايد از تعداد آثار شركت كننده در جشنوارههای مستند تعجب كرد.
اطيابی در انتها درباره بخشهايی چون «پرتو ايمان ايمان» و «چراغ راه» در جشنواره تهران خاطرنشان كرد: من زياد با تكثر بخشهای مختلف در جشنوارههای سينمايی موافق نيستم، چون معتقدم توجه به موضوعات دينی و اسلامی را نبايد تنها به بخشهای خاص محدود كرد، به ويژه اينكه مضامين دينی پيوندی عميق با تمامی گونههای فيلم كوتاه دارد. گفته خود را با ذكر مثالی به پايان میبرم، وقتی ما میخواهيم در يك فيلمی كوتاه به موضوعی اجتماعی اشاره كنيم، ناخوداگاه با آموزههايی بر میخوريم كه ريشه در باورهای دينی دارند.
