ايرج عقدايی، مدرس گروه ادبيات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، اظهار کرد: تلميحات ظریف مولانا به آيات قرآن كريم در مثنوی، نشان از فهم عميق او از آيات قرآن دارد و اين تلميحات نيز توسط افرادی كه بهصورت سطحی با قرآن در ارتباط هستند، درك نمیشود و تنها انسانهای مأنوس با آيات الهی قرآن میتوانند به عمق اين اشعار و ابيات دست يابند.
وی با تأكيد بر تجلی فراوان آيات قرآن كريم در اشعار مولوی، گفت: برای ريشهيابی اين مسئله بايد به فرهنگ خانوادگی و زمينه تربيت اين شاعر بزرگ فارسیزبان بازگرديم و با مطالعه اين تاريخ، انس و الفت مولانا از كودكی با آيات كلام وحی و تربيت يافتن وی در خانوادهای قرانی بر ما آشكار میشود.
وی افزود: مولوی چه در زمانی كه در مقابل پدر خود كه استاد قرآن بود، بهعنوان شاگرد میايستد و چه در 42 سالگی خود كه با شمس برخورد میكند، فرهنگ قرآنی خود و تربيت دينی خود در سايه قرآن و عترت را آشكار میكند.
مدرس گروه ادبيات فارسی دانشگاه آزاد زنجان با اشاره به اينكه بخشی از ذهن مولوی بنا بر اشعار و نشانههای موجود در آثار منظوم او، مملو از آيات قرآن بوده است، اظهار كرد: با توجه به اينكه بسياری از انديشمندان و محققان ادبيات فارسی، طرح مثنوی مولوی را همچون طرح غزليات حافظ میدانند، میتوان به اين نكته رسيد كه هر دوی اين آثار عظيم منظوم ايران، بر اساس آبات قرآن شكل گرفتهاند.
عقدايی تصريح كرد: ممكن است با نگاهی گذرا و سطحی به آيات و سورههای قرآن كريم به اين نتيجه برسيم كه اين كتاب آسمانی از نظم و ترتيب موضوعی و ساختاری خاصی برخوردار نيست؛ اما قدری تأمل لازم است تا به اين نكته دست يابيم كه آيات الهی در اعماق با يكديگر مرتبط هستند و ساختار پيچيده ذهن پيامبر اكرم(ص) است كه سبب شده تا ساختار آن پيچيده به نظر برسد.
وی تفاوت ساختاری مثنوی مولوی با ساير اشعار همقالب خود را مديون قرآن دانست و ابراز كرد: با قدری تأمل در اين اشعار میتوان فهميد كه اين اثر كهن منظوم فارسی، حول محورهای مشخصی سروده شده و ساختارهای متفاوت شعری آن در اعماق اشعار نهفته است.
اين مدرس برجسته ادبيات فارسی با اشاره به اينكه مثنوی معنوی، كتابی برای روانشناسی روح انسان است، عنوان كرد: اگر نگویيم كه آثار مولوی در مثنوی، انسان را به سمت كمال سوق میدهد، دستكم بر اين واقعيت تأكيد خواهيم كرد كه اين اشعار انسان را به سمت سلامت نفس رهنمون ساخته و تناقضهای روحی انسان را به وی میشناساند.
عقدايی با بيان اينكه مولوی انديشه هدايت انسان به سمت كمال را از قرآن كريم دريافت كرده است، خاطرنشان كرد: توانايی فهم و درك جوهره، محتوا و معنای آيات قرآن توسط مولوی، سبب شهرت آن میان مسلمانان و حتی غير مسلمانان شده است.
وی عنوان كرد: از آنجايی كه قرآن كريم، كتاب خاتمالانبياء(ص) و آخرين كتاب آسمانی است، بايد به هر جای دنيا صادر شود و همين امر است كه سبب میشود بسياری از غير مسلمانان از رهگذر مثنوی به قرآن برسند و انديشه عميق مولوی را به فرهنگ قرآنی او مربوط بدانند.