بايدها و نبايدهای حضور زنان در اجتماع از ديدگاه قرآن//6
آيه 71 سوره توبه تأييدی جهت حضور زنان در جامعه است
گروه اجتماعی: مدير مسئول جامعةالقرآن خواهران شيراز با بيان اينكه آيات و روايات قرآن و اهل بيت(ع) نشاندهنده اين است كه زن میتواند با رعايت حجاب و عفاف در جامعه حضور داشته و به انجام فعاليتهای اجتماعی بپردازد، گفت: آيه 71 سوره توبه تأييدی جهت حضور زنان در جامعه است.
نجمه مؤمن، مدير مسئول جامعةالقرآن خواهران شيراز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با اشاره به بايدها و نبايدهای حضور زنان در جامعه گفت: خداوند در آيه 71 سوره توبه «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَیُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَیُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ سَیَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ؛ و مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند كه به كارهاى پسنديده وامىدارند و از كارهاى ناپسند باز مىدارند و نماز را برپا مىكنند و زكات مىدهند و از خدا و پيامبرش فرمان مىبرند آنانند كه خدا بهزودى مشمول رحمتشان قرار خواهد داد كه خدا توانا و حكيم است» انجام امر به معروف و نهی از منكر را وظيفه زنان میداند و اين نشاندهنده اين است كه تا زن در جامعه و بين مردم حضور نداشته باشد نمیتواند اين مهم را كه خداوند به او تكليف كرده انجام دهد.
اين فعال قرآنی تأكيد كرد: آيات و روايات قرآن و احاديث اهل بيت(ع) نشاندهنده این است كه زن میتواند با رعايت حجاب و عفاف در جامعه حضور داشته و به انجام فعاليتهای اجتماعی بپردازد، ولی بايد به اين نكته توجه كند كه حضور وی باعث آسيبش نشده و قداست او را از بین نبرد و همه حد و حدودی كه دين برای حضور زن در جامعه گذاشته برای حفظ او از آسيبها بوده است.
وی با بيان اينكه در آيات و روايات حضور مؤثر زنان و مسئوليتهای آنان در صحنههای اجتماعی مشاهده شده است، ذكر كرد: بعضی از افراد نقش زن را محدود به نقش مادری و همسری میدانند، اما اسلام و قرآن صلاحيت زن را برای انجام فعاليتهای سياسی، اقتصادی، فرهنگی و در كل هرگونه فعاليت اجتماعی تأیيد كرده است.
مؤمن گفت: در قرآن آيات و روايات زيادی داريم كه انجام فعاليتهای اجتماعی را برای زنان مجاز دانسته و بهعنوان مثال خداوند در آيه 32 سوره نساء «... لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ...؛ ...براى مردان از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و براى زنان [نيز] از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و از فضل خدا درخواست كنيد...» انجام كسب و كار و تلاش اقتصادی را برای زن مجاز دانسته و به وی استقلال اقتصادی بخشيده و به زن همانند مردان حق مالكيت و تصرف در اموال خويش داده است و وی میتواند اموال خويش را با اختيار تمام و بدون نظارت كسی در راهی كه نياز دارد خرج كند.
مدير مسئول جامعةالقرآن خواهران شيراز تصريح كرد: تلاش اقتصادی و انجام كار از مصاديق مشاركت اجتماعی زنان است كه اسلام آن را تأیيد كرده است و ديگر امری كه خداوند در قرآن هم مردان و هم زنان را موظف به انجام آن كرده امر به معروف و نهی از منكر است.
وی عنوان كرد: بنا به شهادت تاريخ در زمان پيامبر(ص) رفتن به بيابان و چوپانی برای زنان جايز نبود، ولی در تفاسير قرآنی كه موجود است و با توجه به آيات 23 تا 26 سوره قصص دختران شعيب با شرم و حيا به انجام فعاليتهای اجتماعی پرداخته و حتی به چوپانی نيز میپرداختند.
اين فعال قرآنی تأكيد كرد: آيات و روايات قرآن و احاديث اهل بيت(ع) نشاندهنده این است كه زن میتواند با رعايت حجاب و عفاف در جامعه حضور داشته و به انجام فعاليتهای اجتماعی بپردازد، ولی بايد به اين نكته توجه كند كه حضور وی باعث آسيبش نشده و قداست او را از بین نبرد و همه حد و حدودی كه دين برای حضور زن در جامعه گذاشته برای حفظ او از آسيبها بوده است.
وی با بيان اينكه در آيات و روايات حضور مؤثر زنان و مسئوليتهای آنان در صحنههای اجتماعی مشاهده شده است، ذكر كرد: بعضی از افراد نقش زن را محدود به نقش مادری و همسری میدانند، اما اسلام و قرآن صلاحيت زن را برای انجام فعاليتهای سياسی، اقتصادی، فرهنگی و در كل هرگونه فعاليت اجتماعی تأیيد كرده است.
مؤمن گفت: در قرآن آيات و روايات زيادی داريم كه انجام فعاليتهای اجتماعی را برای زنان مجاز دانسته و بهعنوان مثال خداوند در آيه 32 سوره نساء «... لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ...؛ ...براى مردان از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و براى زنان [نيز] از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و از فضل خدا درخواست كنيد...» انجام كسب و كار و تلاش اقتصادی را برای زن مجاز دانسته و به وی استقلال اقتصادی بخشيده و به زن همانند مردان حق مالكيت و تصرف در اموال خويش داده است و وی میتواند اموال خويش را با اختيار تمام و بدون نظارت كسی در راهی كه نياز دارد خرج كند.
مدير مسئول جامعةالقرآن خواهران شيراز تصريح كرد: تلاش اقتصادی و انجام كار از مصاديق مشاركت اجتماعی زنان است كه اسلام آن را تأیيد كرده است و ديگر امری كه خداوند در قرآن هم مردان و هم زنان را موظف به انجام آن كرده امر به معروف و نهی از منكر است.
وی عنوان كرد: بنا به شهادت تاريخ در زمان پيامبر(ص) رفتن به بيابان و چوپانی برای زنان جايز نبود، ولی در تفاسير قرآنی كه موجود است و با توجه به آيات 23 تا 26 سوره قصص دختران شعيب با شرم و حيا به انجام فعاليتهای اجتماعی پرداخته و حتی به چوپانی نيز میپرداختند.
