آنچه در عالم مصداق شیء دارد، مخلوق خداست/ چيزی در عالم نيست كه به خدا بازنگردد
آيتاللهالعظمی جوادی آملی در جلسه اخلاق خود كه پنجشنبه، 11 مهرماه برگزار شد، با اشاره به اينكه آنچه در عالم مصداق شیء دارد مخلوق خداست، گفت: چيزی در عالم نيست كه به خداوند بازنگردد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آيتاللهالعظمی جوادی آملی، از استادان برجسته حوزه علميه قم و مفسر تفسير تسنيم در جلسه هفتگی اخلاق خود كه پنجشنبه، 11مهرماه در جمع حوزويان، دانشگاهيان و سپاهيان برگزار شد، اظهار كرد: در جريان آفرينش «همه از خدا هستند» يك بيان جامع و اختصاصی در اين خصوص در قرآن آمده است، اما تعبير قرآن از آنچه مربوط به مبدأ هستی است، اين است كه هرچه مصداق شیء دارد مخلوق خداوند است و چيزی در عالم نيست كه به غير خدا استرداد داشته باشد.
وی ادامه داد: سپس میفرمايد كه خدا هر چه را آفريده، زيبا آفريد پس هرچه مصداق شیء است مخلوق خدا است و خدا نيز مخلوقاتش را زيبا افريده است. بحث آفرينش يك قطبی برای انسان است و برای ساير مخلوقات نيست، چون در انسان نمودار خاصی از خداوند وجود دارد ليكن بخشی از خصوصيات الهی در انسان ظهور كرده پس اصل كلی خلقت فراگير است ولی انسان يك ويژگی دارد كه غيرانسان ندارد.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی عنوان كرد: در بازگشت به خدا نيز يك اصل است كه همه اشياء به طرف خدا باز میگردند، اين چنين نيست كه چيزی به حال خود رها شود، مثلاً زمين به زمينی ديگر تبديل میشود اما انسان با تلاش و كوشش به لقاءالله میرسد. ديگر اشياء به طرف خدا حركت میكنند ولی فقط انسان میتواند به لقاءالله برسد.
وی افزود: موجودات عالم طبيعت نبات، جماد و حيوان در نيمه اول حركت میكنند ولی نمیتوانند به لقاءالله برسند و فقط در نيمه اول هستند؛ ولی فرشتگان در نيمه اول حضور ندارند و در نيمه دوم هستند. تنها يك موجود است كه از نيمه اول شروع میكند و تا نيمه دوم هست و ادامه میدهد و سير میكند و آن فقط انسان است. اين خصيصه فقط برای انسان بوده و برای هيچ موجود ديگری نيست.
اين مرجع تقليد ادامه داد: لقاء الهی درجات مختلفی دارد و انسان اين درجه را دارد كه به لقاء الهی برسد، پس نبايد خود را كمتر از اين بفروشد. روح و بدن انسان ارزش بهشت را دارد پس نبايد انسان خود را به كمتر از بهشت بفروشد. برای رسيدن به اين لقاء راهی وجود ندارد ولی ما بايد اين راه را برای خودمان ترسيم كنيم. كسی میخواهد مثلاً به حرم يا مكه برود يك راه مشخص شده زمينی هست و به طی اين مسير به حرم يا مكه میرسد، اما راه لقاءالله چنين نيست. ما بايد خودمان در اين راه معنوی، عقيده خوب، رفتار خوب و اخلاق خوب داشته باشيم تا به لقاءالله برسيم.
وی بيان كرد: اين راه در درون ما تعريف شده است. بيرون ما قرآن و عترت است ما بايد آن را بفهميم و اجرايش كنيم و اجرای آن مهندسی میخواهد تا در درونمان مهندسی كنيم و راهسازی كنيم. بايد بدانيم كه از كجا حركت كنيم بنابراين بيرون ما فقط يك دفترچه راهنما است، اما راه نيست راه در درون ما است اين راه را بايد خود انسان طی كند اگر هم طی نكند در درون چاه میافتد و غرق میشود.
اين مرجع تقليد عنوان كرد: اين كه گفتهاند مراقب باشيد و هر كاری كه انجام میدهيد اول آن بسمالله بگوئيد، لزوم توجه به خداوند در تمامی امور را روشن میكند. در واقع برای امور حرام هيچگاه بسمالله گفته نمیشود بلكه آغاز هر كار با نام خدا دستور عملی برای مهندسی و پالايش درون است و در امور حرام كارايی ندارد.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی با اشاره به اينكه در پايان هر كاری نيز بگويد «الحمدلله رب العالمين»، عنوان كرد: پس اگر كار بدی انجام داديد چگونه میتوانيد حمد خدا را بگوئيد اين حمد و شكر بعد از اتمام كار نيز يك برنامه قرنطينهای است كه هم آغاز و هم پايان يك كار مشخص میشود. هنگام ورود میگوئيم خدايا با نام تو و هنگام خروج نيز خدا را شكر میگوئيم.
اين مرجع تقليد در پايان يادآور شد: در اين سفر راه يكی است و آنچه در كتب مذهبی عنوان شده، نقشه اين راه است، اما طراحی و كشف مسير به عهده انسان بوده و بدون آگاهی با فن اخلاق حاصل نخواهد شد. ما چه بخواهيم و چه نخواهيم بايد برويم و مراقب باشيم تا گريبانگير چاه نشويم.
يادآور میشود، اين جلسه در محل نمازخانه بنياد بينالمللی علوم وحيانی اسرا با حضور توفيقی، سرپرست وزارت علوم و هيئت همراه، جمعی از طلاب و فضلای حوزه علميه قم، گروه عقيدتی صنايع الكترونيك صا ايران از اصفهان، خواهران الزهرا(س) خمينیشهر، مركز تحقيقات سپاه و صنايع شهيد باقری سپاه برگزار شد.
وی ادامه داد: سپس میفرمايد كه خدا هر چه را آفريده، زيبا آفريد پس هرچه مصداق شیء است مخلوق خدا است و خدا نيز مخلوقاتش را زيبا افريده است. بحث آفرينش يك قطبی برای انسان است و برای ساير مخلوقات نيست، چون در انسان نمودار خاصی از خداوند وجود دارد ليكن بخشی از خصوصيات الهی در انسان ظهور كرده پس اصل كلی خلقت فراگير است ولی انسان يك ويژگی دارد كه غيرانسان ندارد.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی عنوان كرد: در بازگشت به خدا نيز يك اصل است كه همه اشياء به طرف خدا باز میگردند، اين چنين نيست كه چيزی به حال خود رها شود، مثلاً زمين به زمينی ديگر تبديل میشود اما انسان با تلاش و كوشش به لقاءالله میرسد. ديگر اشياء به طرف خدا حركت میكنند ولی فقط انسان میتواند به لقاءالله برسد.
وی افزود: موجودات عالم طبيعت نبات، جماد و حيوان در نيمه اول حركت میكنند ولی نمیتوانند به لقاءالله برسند و فقط در نيمه اول هستند؛ ولی فرشتگان در نيمه اول حضور ندارند و در نيمه دوم هستند. تنها يك موجود است كه از نيمه اول شروع میكند و تا نيمه دوم هست و ادامه میدهد و سير میكند و آن فقط انسان است. اين خصيصه فقط برای انسان بوده و برای هيچ موجود ديگری نيست.
اين مرجع تقليد ادامه داد: لقاء الهی درجات مختلفی دارد و انسان اين درجه را دارد كه به لقاء الهی برسد، پس نبايد خود را كمتر از اين بفروشد. روح و بدن انسان ارزش بهشت را دارد پس نبايد انسان خود را به كمتر از بهشت بفروشد. برای رسيدن به اين لقاء راهی وجود ندارد ولی ما بايد اين راه را برای خودمان ترسيم كنيم. كسی میخواهد مثلاً به حرم يا مكه برود يك راه مشخص شده زمينی هست و به طی اين مسير به حرم يا مكه میرسد، اما راه لقاءالله چنين نيست. ما بايد خودمان در اين راه معنوی، عقيده خوب، رفتار خوب و اخلاق خوب داشته باشيم تا به لقاءالله برسيم.
وی بيان كرد: اين راه در درون ما تعريف شده است. بيرون ما قرآن و عترت است ما بايد آن را بفهميم و اجرايش كنيم و اجرای آن مهندسی میخواهد تا در درونمان مهندسی كنيم و راهسازی كنيم. بايد بدانيم كه از كجا حركت كنيم بنابراين بيرون ما فقط يك دفترچه راهنما است، اما راه نيست راه در درون ما است اين راه را بايد خود انسان طی كند اگر هم طی نكند در درون چاه میافتد و غرق میشود.
اين مرجع تقليد عنوان كرد: اين كه گفتهاند مراقب باشيد و هر كاری كه انجام میدهيد اول آن بسمالله بگوئيد، لزوم توجه به خداوند در تمامی امور را روشن میكند. در واقع برای امور حرام هيچگاه بسمالله گفته نمیشود بلكه آغاز هر كار با نام خدا دستور عملی برای مهندسی و پالايش درون است و در امور حرام كارايی ندارد.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی با اشاره به اينكه در پايان هر كاری نيز بگويد «الحمدلله رب العالمين»، عنوان كرد: پس اگر كار بدی انجام داديد چگونه میتوانيد حمد خدا را بگوئيد اين حمد و شكر بعد از اتمام كار نيز يك برنامه قرنطينهای است كه هم آغاز و هم پايان يك كار مشخص میشود. هنگام ورود میگوئيم خدايا با نام تو و هنگام خروج نيز خدا را شكر میگوئيم.
اين مرجع تقليد در پايان يادآور شد: در اين سفر راه يكی است و آنچه در كتب مذهبی عنوان شده، نقشه اين راه است، اما طراحی و كشف مسير به عهده انسان بوده و بدون آگاهی با فن اخلاق حاصل نخواهد شد. ما چه بخواهيم و چه نخواهيم بايد برويم و مراقب باشيم تا گريبانگير چاه نشويم.
يادآور میشود، اين جلسه در محل نمازخانه بنياد بينالمللی علوم وحيانی اسرا با حضور توفيقی، سرپرست وزارت علوم و هيئت همراه، جمعی از طلاب و فضلای حوزه علميه قم، گروه عقيدتی صنايع الكترونيك صا ايران از اصفهان، خواهران الزهرا(س) خمينیشهر، مركز تحقيقات سپاه و صنايع شهيد باقری سپاه برگزار شد.
