يستوهفتمين جشنواره بينالمللی فيلم كودك و نوجوان / 6
رونق سينمای كودك در گرو تعامل نهادها و وزارتخانههای مرتبط است
گروه هنر: برای رونق ژانر كودك بايد يك همت جمعی انجام شود، بدين معناكه تنها سازمان سينمايی را برای رونق اين بخش مسئول ندانيم، بلكه وزارتخانههايی چون آموزش و پرورش هم بايد درگير اين موضوع شوند تا ما همانند دهه 60 سينمای پر رونقی داشته باشيم.
ابراهيم فروزش، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه برگزاری جشنواره بالذات اقدامی پسنديده است، اظهار كرد: هر جشنوارهای كه در كشور ما برگزار میشود در حقيقت چراغی است كه در عالم هنر روشن میشود، بنابراين صرف برگزاری يك جشنواره قادر است رونق و انرژی خاصی در جامعه ايجاد كند.
وی افزود: با توجه به مقدمه فوق، برگزاری جشنواره فيلم كودك را در قدم اول مثبت ارزيابی میكنم در ضمن معتقدم اين رويداد قادر است كه اين گونه فراموش شده را زنده نگه دارد. در كلامی ديگر من به مخالفان اين رويداد میگويم كه اگر اين جشنواره نبود، آيا میشد آيندهای را برای سينمای كودك ترسيم كرد؟ جواب اين سؤال مشخص است تنها كافيست كه اندكی پيرامون آن تأمل كنيم.
اين فيلمساز درباره ميزان مخاطبان سينمای كودك چنين گفت: اگر اين ژانر توانايی آن را نداشته باشد كه به پرمخاطبترين گونه سينما تبديل شود، قادر است يكی از گونههای پرتماشاگر باشد، همانگونه كه در ديگر كشورهای جهان شاهد چنين خواستهای هستيم. به عنوان مثال در سينمای آمريكا چنين مسئلهای را میبينيم كه معمولا از بين 10 كار پرفروش سال، حداقل 3 يا 4 كار مختص به فيلم كودك است.
فروزش ادامه داد: اينكه میگويم سينمای كودك قادر است به گونهای پرمخاطب در سينما تبديل شود بدين دليل است كه زمانی كه كودك يا نوجوان خانواده پدر يا مادر خود را تشويق به سينما رفتن میكند، تمامی خانواده به تماشای آن فيلم میروند، اما ديگر فيلمهايی سينمايی را ممكن است پدر يا مادر به تنهايی ببينند.
كارگردان فيلم «كليد» در ادامه تأكيد كرد: درباره چرايی افول سينمای كودك دلايل مختلفی را میتوان متصور شد؛ ابتدا اينكه نحوه نمايش و اكران فيلمها شكل شايستهای ندارد. دوم اينكه آثاری كه در اين زمينه توليد میشوند از كيفيت لازم بری هستند و در نهايت آثاری كه در اين گونه توليد میشوند به لحاظ تكنيك از فيلمهای آمريكايی به شدت كيفيت پايينتری دارند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه مفاهيم دينی تا چه حد قادر است در سينمای كودك نقش داشته باشد؟ گفت: به نظرم اگر میخواهيم كار اساسی در حوزه دين انجام دهيم بايد آغاز راه را از همين گونه شروع كنيم، چون در اين عرصه است كه قادريم مخاطب را پرورش داده و سمت موضوعات مورد نظرمان سوق دهيم.
اين كارگردان كه با فيلم «زمانی برای دوست داشتن» جايزه بخش بينالمذاهب جشنواره فجر را كسب كرد، متذكر شد: آنچه كه بايد به صورت جدی مورد توجه قرار گيرد چگونگی پرداختن به موضوعات دينی در سينمای كودك است، چون اگر بخواهيم به صورت رايج كه همان برداشت مستقيم است به اين موضوعات توجه كنيم، مخاطبان را از اين گونه موضوعات فراری دادهايم، اما اگر مفاهيم مورد نظرمان در بطن داستان باشد، مسلم بدانيد كه كودكان به خوبی جذب مضمون خواهند شد.
فرورزش در پايان خاطرنشان كرد: برای رونق اين ژانر بايد يك همت جمعی انجام شود، بدين معناكه تنها سازمان سينمايی را برای رونق اين بخش مسئول ندانست، بلكه وزارتخانههايی چون آموزش و پرورش هم بايد درگير اين موضوع شوند تا ما همانند دهه 60 سينمای پر رونقی داشته باشيم.
وی افزود: با توجه به مقدمه فوق، برگزاری جشنواره فيلم كودك را در قدم اول مثبت ارزيابی میكنم در ضمن معتقدم اين رويداد قادر است كه اين گونه فراموش شده را زنده نگه دارد. در كلامی ديگر من به مخالفان اين رويداد میگويم كه اگر اين جشنواره نبود، آيا میشد آيندهای را برای سينمای كودك ترسيم كرد؟ جواب اين سؤال مشخص است تنها كافيست كه اندكی پيرامون آن تأمل كنيم.
اين فيلمساز درباره ميزان مخاطبان سينمای كودك چنين گفت: اگر اين ژانر توانايی آن را نداشته باشد كه به پرمخاطبترين گونه سينما تبديل شود، قادر است يكی از گونههای پرتماشاگر باشد، همانگونه كه در ديگر كشورهای جهان شاهد چنين خواستهای هستيم. به عنوان مثال در سينمای آمريكا چنين مسئلهای را میبينيم كه معمولا از بين 10 كار پرفروش سال، حداقل 3 يا 4 كار مختص به فيلم كودك است.
فروزش ادامه داد: اينكه میگويم سينمای كودك قادر است به گونهای پرمخاطب در سينما تبديل شود بدين دليل است كه زمانی كه كودك يا نوجوان خانواده پدر يا مادر خود را تشويق به سينما رفتن میكند، تمامی خانواده به تماشای آن فيلم میروند، اما ديگر فيلمهايی سينمايی را ممكن است پدر يا مادر به تنهايی ببينند.
كارگردان فيلم «كليد» در ادامه تأكيد كرد: درباره چرايی افول سينمای كودك دلايل مختلفی را میتوان متصور شد؛ ابتدا اينكه نحوه نمايش و اكران فيلمها شكل شايستهای ندارد. دوم اينكه آثاری كه در اين زمينه توليد میشوند از كيفيت لازم بری هستند و در نهايت آثاری كه در اين گونه توليد میشوند به لحاظ تكنيك از فيلمهای آمريكايی به شدت كيفيت پايينتری دارند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه مفاهيم دينی تا چه حد قادر است در سينمای كودك نقش داشته باشد؟ گفت: به نظرم اگر میخواهيم كار اساسی در حوزه دين انجام دهيم بايد آغاز راه را از همين گونه شروع كنيم، چون در اين عرصه است كه قادريم مخاطب را پرورش داده و سمت موضوعات مورد نظرمان سوق دهيم.
اين كارگردان كه با فيلم «زمانی برای دوست داشتن» جايزه بخش بينالمذاهب جشنواره فجر را كسب كرد، متذكر شد: آنچه كه بايد به صورت جدی مورد توجه قرار گيرد چگونگی پرداختن به موضوعات دينی در سينمای كودك است، چون اگر بخواهيم به صورت رايج كه همان برداشت مستقيم است به اين موضوعات توجه كنيم، مخاطبان را از اين گونه موضوعات فراری دادهايم، اما اگر مفاهيم مورد نظرمان در بطن داستان باشد، مسلم بدانيد كه كودكان به خوبی جذب مضمون خواهند شد.
فرورزش در پايان خاطرنشان كرد: برای رونق اين ژانر بايد يك همت جمعی انجام شود، بدين معناكه تنها سازمان سينمايی را برای رونق اين بخش مسئول ندانست، بلكه وزارتخانههايی چون آموزش و پرورش هم بايد درگير اين موضوع شوند تا ما همانند دهه 60 سينمای پر رونقی داشته باشيم.
