اول ذیالحجه؛ روز نکوداشت پيمان عشقی به گستردگی آفتاب
گروه اجتماعی: در روز اول آخرين ماه قمری حضرت علی بن ابیطالب(ع)، پيشوای پارسايان با حضرت فاطمه بنت محمد(ص)، برترين بانوی جهان پيمان عشق بست، پیمان ازدواجی که عمر آن به گستردگی آفتاب است.
اول ذیالحجه، روز ازدواج و خانواده نامگذاری شد تا تأكيدی باشد بر اهميت الگو گرفتن از ازدواج حضرت علی(ع) و ارائه طريق برای جامعه بشری در همه قرون و اعصار تا جوانان اين مرز و بوم كه تربيت يافته مكتب اهل بيت(ع) هستند با الگو قرار دادن منش زندگی مولا علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) و با توكل بر خداوند متعال آغازگر زندگیهای مشترك اسلامی باشند.
در روز اول آخرين ماه قمری حضرت علی بن ابیطالب(ع)، پيشوای پارسايان با حضرت فاطمه بنت محمد(ص)، برترين بانوی جهان پيمان عشق بسته و خدا والاترين فرستاده خويش را بر اين پيمان گواه گرفت.
بركت اين ازدواج عمری به گستردگی آفتاب دارد هم چنان كه ياد و نام آن در تاريخ برای هميشه ماندگار شد و امروز نيز جهان از پرتو انوار رحمت و عنايت تنها باقيمانده از دامان حضرت زهرا(س) زندگی میكنند.
بزرگداشت سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) پويش در مسير رويش بذرهای محبت، نگرشی بر ارزش و اهميت حركت و تلاش در مسير پيوند قلوب زوجهای جوان و تشكيل كانونهای خانواده، پويش در مسير رويش بذرهای محبت در سرزمين عشق و سربرآوردن و باليدن و به شكوفايی درآمدن آنها يك ارزش زيبا و هنجار والا به شمار میرود و اين ارزش را بايد شناخت و بدان پرداخت و اين شناختن و پرداختن بايد به شدت پیگيری شود تا به ثمردهی در جامعه منجر شود.
اين بذرهای محبت همان علاقهمندی و جاذبهای است كه به صورت فطری و توسط خداوند متعال با سرشت انسانها ممزوج شده و به طور طبيعی دختر و پسر را پس از رسيدن به سن بلوغ نسبت به هم متمايل میکند و سرزمين عشق همان زمينه مساعد و مهيايی است كه مراحل خواستگاری و نامزدی و شكلگيری اولين جاذبههای مهرورزی را موجب میشود و ثمردهی اين بذرها پس از ازدواج و با تشكيل كانون خانواده و تجلی زيباترين پيوند عاطفه و شوق متقابل زن و مرد جوان و با ابراز عشق و محبت محقق میشود.
ازدواج اگر چه امری بسيار ممدوح و زيباست ولی تا ارادهای به كار نيفتد و عزمی جزم نگردد و حركتی آغاز نشود، تحقق عينی ندارد و از همين جا است كه پويش در مسير رويش بذرهای محبت بين دختران و پسران آماده ازدواج و فراهمكردن زمينههای ازدواج و ورود آنان به كانون گرم و محبتافزای خانواده ارزش و اعتباری بنيادی و حياتی پيدا میكند و انسانهای شريف و متعهدی كه گامهای اساسی برای پيوند قلوب زوجهای جوان بر میدارند و زمينهها و ابزار و وسايل ازدواج آنان را مهيا میكنند نزد خداوند متعال اجر و قرب میيابند و تلاش و عمل آنان در اين مسير بسيار بزرگ و ارزشمند میشود.
در متون فرهنگ اسلامی به ارزشمندی خاص حركت و تلاش برای رفع موانع ازدواج جوانان و آماده سازی شرايط تشكيل خانواده سفارش شده و امام جعفر صادق(ع) نیز در این مورد فرموند: «من زوج اعزبا كان ممن ينظر الله اليه يوم القيامه... كسی كه انسان بدون همسری را به ازدواج برساند و همسر دهد خداوند در قيامت به او نظر لطف و رحمت میگسترد.»
اين روايت جايگاه و نقش انسانهای تلاشگر در مسير پيوند قلوب دختران و پسران را بیان میکند و در يك برداشت اين روايت بهترين و والاترين مقام و ارزش را برای انسانهای پاك و خيرخواه كه زوجهای جوان را به هم میرسانند و موانع راه ازدواج را مرتفع میکنند متجلی میسازد.
اين مقام و ارزش نظر خاص خداوند متعال در روز باز پسين به چنين خيرخواهان و فعالان میباشد و به راستی كه نظر لطف و محبت الهی را نمیتوان با هيچ مقام، منزلت و پاداشی مقايسه کرد. فراموش نشود كه نظر لطف و رحمت الهی در روز قيامت به اين تلاشگران دارای چند جنبه و جلوه میباشد كه عبارتند از: اختصاصدادن اجر و پاداشهای وصفناپذير، بخشودگی خطاها و گناهان، پذيرش طاعات و عبادات رضوان و خشنودی خاص و ويژه الهی و در پی آن مهرورزی به اين بندگان. بديهی است از اين ميان هيچ كدام عظيمتر و لذت بخشتر از لطف و محبت خاص خداوند نیست و همين مقام است كه دل و جان اين خير خواهان را مینوازد و آنان را به اقناع كامل میرساند.
به تعبيری ديگر حركت و تلاش برای زمينهسازی و آمادهكردن شرايط جهت پيوند زوجهای جوان دارای دو نوع پاداش از جانب حضرت پروردگار می باشد: پاداش اول به صورت بهرهوری از نعمتهای الوان بهشتی به ظهور و بروز در میآيد كه بسيار وسيع و وصف ناپذير است و پاداش دوم به صورت مقام و منزلت معنوی اين بندگان در نزد خداوند متعال متجلی می شود كه هرگز با پاداش نوع اول قابل قياس نیست.
در آموزههای دينی درباره پاداش نوع اول يعنی اجر و ثوابهای ناشی از اين حركت و تلاش نشانههای بارز و صريحی وجود دارد و از آن جمله آمده است: «خداوند متعال به كسی كه برای ازدواج ديگران اقدام كند برای هر قدمی كه بردارد و هر كلمهای كه بگويد اجر و ثواب عبادت يك سال را كه روزها روزه باشد و شبها نماز بخواند به او عطا میفرمايد».
در آموزههای دينی درباره پاداش نوع دوم كه پاداش معنوی است نيز تصريح شده كه كلام حضرت امام جعفر صادق(ع) از آن جمله است. پاداش معنوی مورد توجه اين آموزهها كه با نظر لطف و محبت خداوند به اين بندگان به تجلی در میآيد قرب به خدا و حضور در محفل انس الهی است و اين مقام و جايگاه خاص دارای مراتبی است كه هر كس به ميزان خلوص و مجاهدت صادقانه در مسير جلب رضوان و نظر لطف الهی به آنها دست میيابد.
مقام رفيع و والای «شهود» كه به صورت مشاهده وجه كامل حضرت محبوب و نظاره انوار زيبای جمال و جلال الهی در همه جلوههای آن است اوج اين مرتبه معنوی به شمار میرود كه تقواپيشگان، وارستگان و عارفان راستين به آن نائل میآيند چنان كه در همين دنيا و قبل از قيامت به مقام مشاهده در مراتبی خاص نائل میشوند و حاضر نيستند لحظهای از آن را با دنيا و آخرت و تمام نعمتهای زيبای آن عوض کنند. با اين وصف انسانهای پاك و خيرخواهی كه با انگيزههای الهی و برای جلب رضا و خشنودی خداوند متعال در مسير رفع تنگناها و مشكلات موجود بر سر راه ازدواج جوانان حركت و تلاش صادقانه دارند بايد مقام و منزلت خويش و ارزش و آثار معنوی عملكرد خود را دريابند و بر سخت كوشیهايشان بيافزايند و در برابر رنج و مرارتهای احتمالی كه در اين راه موجب آزار و اذيت آنان میشود صبور و مقاوم باشند و اين عمل را يك نوع مجاهده بزرگ در راه خدا تلقی کنند.
نكته مهم ديگری كه بايد مورد توجه باشد اين است كه پاداش معنوی به اين بندگان خالص و خيرخواه كه انس و قرب الهی و جرعهنوشی از جام شراب وصل است از اجر و نعمتهای الوان بهشتی آنان نمیكاهد بلكه بر عكس به دليل همين معنويتگرايی، خداطلبی و جز به او نظر نداشتن و جز او را نخواستن نعمتهای وصف ناپذير بهشتی نيز درجات و مراتب والاتری پيدا میكنند و در سطح بالا و در كيفيت و كميت عالی به آنان ارزانی میشود و اين حقيقت درباره همه عبادات و هر عمل صالحی كه انسانهای خالص و صادق در عرصه فعاليتهای اجتماعی، سياسی، حكومتی، اقتصادی، فكری، فرهنگی، هنری، رسانهای و مطبوعاتی انجام می دهند مصداق دارد و به تناسب انگيزههای زلال و عملكردهای خالص، توجه و نظر به رضوان و خشنودی خدا، همه چيز را برای او انجام دادن و از هر كژی و پليدی و نيتهای آلوده و اعمال ناسالم گريختن نازل میشود.
نگاهی به نحوه آشنايی، خواستگاری، ازدواج، مهريه و مراسمها مربوط به پيوند انسانهای بزرگ و معصوم بسيار مهمتر از خود آن اتفاق است كه پيوند ازدواج حضرت زهرا(س) و حضرت علی(ع) به عنوان برترين بانوان و مردان عالم هستند و يادآوری اين مناسبت در هرسال در واقع تذكر و يادآوری الگوها و معيارهايی است كه در زندگی آنان برای همه به ويژه برای نسل جوان است.
در جريان ازدواج آن دو بزرگوار كه به فرموده حضرت رسول(ص) خداوند فاطمه(س) را به ازدواج علی(ع) در آورد نكات بسيار مهم آموزشی و الگويی وجود دارد كه از آن جمله میتوان به كفو و همتا بودن، خواستگاری بدون واسطه، قناعت، دوری از اشرافیگری و تجملات، سخت نگرفتن بر همديگر، ملاك قراردادن معيارها و خصوصيات معنوی و دينی و اخلاقی، مهريه پايين، بنا كردن زندگی بر پايه محبت و عشق واقعی از روی شناخت، حجب و حيا و... اشاره كرد و به اين خاطر است كه يك پيوند با اين ويژگیها پيوند آسمانی لقب میگيرد كه رضايت خدا و رسول خدا(ص) در آن وجود دارد.
معصومه عليزاده
در روز اول آخرين ماه قمری حضرت علی بن ابیطالب(ع)، پيشوای پارسايان با حضرت فاطمه بنت محمد(ص)، برترين بانوی جهان پيمان عشق بسته و خدا والاترين فرستاده خويش را بر اين پيمان گواه گرفت.
بركت اين ازدواج عمری به گستردگی آفتاب دارد هم چنان كه ياد و نام آن در تاريخ برای هميشه ماندگار شد و امروز نيز جهان از پرتو انوار رحمت و عنايت تنها باقيمانده از دامان حضرت زهرا(س) زندگی میكنند.
بزرگداشت سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) پويش در مسير رويش بذرهای محبت، نگرشی بر ارزش و اهميت حركت و تلاش در مسير پيوند قلوب زوجهای جوان و تشكيل كانونهای خانواده، پويش در مسير رويش بذرهای محبت در سرزمين عشق و سربرآوردن و باليدن و به شكوفايی درآمدن آنها يك ارزش زيبا و هنجار والا به شمار میرود و اين ارزش را بايد شناخت و بدان پرداخت و اين شناختن و پرداختن بايد به شدت پیگيری شود تا به ثمردهی در جامعه منجر شود.
اين بذرهای محبت همان علاقهمندی و جاذبهای است كه به صورت فطری و توسط خداوند متعال با سرشت انسانها ممزوج شده و به طور طبيعی دختر و پسر را پس از رسيدن به سن بلوغ نسبت به هم متمايل میکند و سرزمين عشق همان زمينه مساعد و مهيايی است كه مراحل خواستگاری و نامزدی و شكلگيری اولين جاذبههای مهرورزی را موجب میشود و ثمردهی اين بذرها پس از ازدواج و با تشكيل كانون خانواده و تجلی زيباترين پيوند عاطفه و شوق متقابل زن و مرد جوان و با ابراز عشق و محبت محقق میشود.
ازدواج اگر چه امری بسيار ممدوح و زيباست ولی تا ارادهای به كار نيفتد و عزمی جزم نگردد و حركتی آغاز نشود، تحقق عينی ندارد و از همين جا است كه پويش در مسير رويش بذرهای محبت بين دختران و پسران آماده ازدواج و فراهمكردن زمينههای ازدواج و ورود آنان به كانون گرم و محبتافزای خانواده ارزش و اعتباری بنيادی و حياتی پيدا میكند و انسانهای شريف و متعهدی كه گامهای اساسی برای پيوند قلوب زوجهای جوان بر میدارند و زمينهها و ابزار و وسايل ازدواج آنان را مهيا میكنند نزد خداوند متعال اجر و قرب میيابند و تلاش و عمل آنان در اين مسير بسيار بزرگ و ارزشمند میشود.
در متون فرهنگ اسلامی به ارزشمندی خاص حركت و تلاش برای رفع موانع ازدواج جوانان و آماده سازی شرايط تشكيل خانواده سفارش شده و امام جعفر صادق(ع) نیز در این مورد فرموند: «من زوج اعزبا كان ممن ينظر الله اليه يوم القيامه... كسی كه انسان بدون همسری را به ازدواج برساند و همسر دهد خداوند در قيامت به او نظر لطف و رحمت میگسترد.»
اين روايت جايگاه و نقش انسانهای تلاشگر در مسير پيوند قلوب دختران و پسران را بیان میکند و در يك برداشت اين روايت بهترين و والاترين مقام و ارزش را برای انسانهای پاك و خيرخواه كه زوجهای جوان را به هم میرسانند و موانع راه ازدواج را مرتفع میکنند متجلی میسازد.
اين مقام و ارزش نظر خاص خداوند متعال در روز باز پسين به چنين خيرخواهان و فعالان میباشد و به راستی كه نظر لطف و محبت الهی را نمیتوان با هيچ مقام، منزلت و پاداشی مقايسه کرد. فراموش نشود كه نظر لطف و رحمت الهی در روز قيامت به اين تلاشگران دارای چند جنبه و جلوه میباشد كه عبارتند از: اختصاصدادن اجر و پاداشهای وصفناپذير، بخشودگی خطاها و گناهان، پذيرش طاعات و عبادات رضوان و خشنودی خاص و ويژه الهی و در پی آن مهرورزی به اين بندگان. بديهی است از اين ميان هيچ كدام عظيمتر و لذت بخشتر از لطف و محبت خاص خداوند نیست و همين مقام است كه دل و جان اين خير خواهان را مینوازد و آنان را به اقناع كامل میرساند.
به تعبيری ديگر حركت و تلاش برای زمينهسازی و آمادهكردن شرايط جهت پيوند زوجهای جوان دارای دو نوع پاداش از جانب حضرت پروردگار می باشد: پاداش اول به صورت بهرهوری از نعمتهای الوان بهشتی به ظهور و بروز در میآيد كه بسيار وسيع و وصف ناپذير است و پاداش دوم به صورت مقام و منزلت معنوی اين بندگان در نزد خداوند متعال متجلی می شود كه هرگز با پاداش نوع اول قابل قياس نیست.
در آموزههای دينی درباره پاداش نوع اول يعنی اجر و ثوابهای ناشی از اين حركت و تلاش نشانههای بارز و صريحی وجود دارد و از آن جمله آمده است: «خداوند متعال به كسی كه برای ازدواج ديگران اقدام كند برای هر قدمی كه بردارد و هر كلمهای كه بگويد اجر و ثواب عبادت يك سال را كه روزها روزه باشد و شبها نماز بخواند به او عطا میفرمايد».
در آموزههای دينی درباره پاداش نوع دوم كه پاداش معنوی است نيز تصريح شده كه كلام حضرت امام جعفر صادق(ع) از آن جمله است. پاداش معنوی مورد توجه اين آموزهها كه با نظر لطف و محبت خداوند به اين بندگان به تجلی در میآيد قرب به خدا و حضور در محفل انس الهی است و اين مقام و جايگاه خاص دارای مراتبی است كه هر كس به ميزان خلوص و مجاهدت صادقانه در مسير جلب رضوان و نظر لطف الهی به آنها دست میيابد.
مقام رفيع و والای «شهود» كه به صورت مشاهده وجه كامل حضرت محبوب و نظاره انوار زيبای جمال و جلال الهی در همه جلوههای آن است اوج اين مرتبه معنوی به شمار میرود كه تقواپيشگان، وارستگان و عارفان راستين به آن نائل میآيند چنان كه در همين دنيا و قبل از قيامت به مقام مشاهده در مراتبی خاص نائل میشوند و حاضر نيستند لحظهای از آن را با دنيا و آخرت و تمام نعمتهای زيبای آن عوض کنند. با اين وصف انسانهای پاك و خيرخواهی كه با انگيزههای الهی و برای جلب رضا و خشنودی خداوند متعال در مسير رفع تنگناها و مشكلات موجود بر سر راه ازدواج جوانان حركت و تلاش صادقانه دارند بايد مقام و منزلت خويش و ارزش و آثار معنوی عملكرد خود را دريابند و بر سخت كوشیهايشان بيافزايند و در برابر رنج و مرارتهای احتمالی كه در اين راه موجب آزار و اذيت آنان میشود صبور و مقاوم باشند و اين عمل را يك نوع مجاهده بزرگ در راه خدا تلقی کنند.
نكته مهم ديگری كه بايد مورد توجه باشد اين است كه پاداش معنوی به اين بندگان خالص و خيرخواه كه انس و قرب الهی و جرعهنوشی از جام شراب وصل است از اجر و نعمتهای الوان بهشتی آنان نمیكاهد بلكه بر عكس به دليل همين معنويتگرايی، خداطلبی و جز به او نظر نداشتن و جز او را نخواستن نعمتهای وصف ناپذير بهشتی نيز درجات و مراتب والاتری پيدا میكنند و در سطح بالا و در كيفيت و كميت عالی به آنان ارزانی میشود و اين حقيقت درباره همه عبادات و هر عمل صالحی كه انسانهای خالص و صادق در عرصه فعاليتهای اجتماعی، سياسی، حكومتی، اقتصادی، فكری، فرهنگی، هنری، رسانهای و مطبوعاتی انجام می دهند مصداق دارد و به تناسب انگيزههای زلال و عملكردهای خالص، توجه و نظر به رضوان و خشنودی خدا، همه چيز را برای او انجام دادن و از هر كژی و پليدی و نيتهای آلوده و اعمال ناسالم گريختن نازل میشود.
نگاهی به نحوه آشنايی، خواستگاری، ازدواج، مهريه و مراسمها مربوط به پيوند انسانهای بزرگ و معصوم بسيار مهمتر از خود آن اتفاق است كه پيوند ازدواج حضرت زهرا(س) و حضرت علی(ع) به عنوان برترين بانوان و مردان عالم هستند و يادآوری اين مناسبت در هرسال در واقع تذكر و يادآوری الگوها و معيارهايی است كه در زندگی آنان برای همه به ويژه برای نسل جوان است.
در جريان ازدواج آن دو بزرگوار كه به فرموده حضرت رسول(ص) خداوند فاطمه(س) را به ازدواج علی(ع) در آورد نكات بسيار مهم آموزشی و الگويی وجود دارد كه از آن جمله میتوان به كفو و همتا بودن، خواستگاری بدون واسطه، قناعت، دوری از اشرافیگری و تجملات، سخت نگرفتن بر همديگر، ملاك قراردادن معيارها و خصوصيات معنوی و دينی و اخلاقی، مهريه پايين، بنا كردن زندگی بر پايه محبت و عشق واقعی از روی شناخت، حجب و حيا و... اشاره كرد و به اين خاطر است كه يك پيوند با اين ويژگیها پيوند آسمانی لقب میگيرد كه رضايت خدا و رسول خدا(ص) در آن وجود دارد.
معصومه عليزاده
