حجتالاسلام سيدعلی موسوی، رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، گفت: يكی از مهمترين مسائل مديريت، انتخاب فرد شايسته، بالياقت و سپردن كارها به آنان است؛ كسی كه میخواهد مسئوليتی را بپذيرد بايد شايستگیهای لازم را برای آن مسئوليت داشته باشد.
وی افزود: خداوند متعال در آيه 124 سوره بقره میفرمايد: «وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ؛ و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد [خدا به او] فرمود من تو را پيشواى مردم قرار دادم [ابراهيم] پرسيد از دودمانم [چطور] فرمود پيمان من به بيدادگران نمىرسد».
وی ادامه داد: همچنين در آيات 246-247 سوره مباركه بقره خداوند «علم» و «قدرت» را دليل شايستگی طالوت برای مديريت و فرماندهی قوم میداند و در همين راستا خداوند در سوره مباركه نساء آيه 58 نيز میفرمايد: «إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤدُّواْ الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ إِنَّ اللّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا؛ خدا به شما فرمان مىدهد كه سپردهها را به صاحبان آنها رد كنيد و چون ميان مردم داورى مىكنيد به عدالت داورى كنيد در حقيقت نيكو چيزى است كه خدا شما را به آن پند مىدهد خدا شنواى بيناست».
رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد افزود: رهبری و پيشوايی امانتی الهی است و زمامداران موظف هستند حقوق رعيت را ادا كرده و عدالت را ميان مردم جاری سازند و در همين راستا با آنان از سر لطف و مهربانی رفتار كنند و بر اساس دين و شريعت اسلام آنان را رهبری و حقوق آنان را از صدقات و غنائم بپردازند.
به گفته وی، مديريت امانتی سنگين است و بايد به اهلش سپرده شود؛ بنابراين كسانی كه بدون داشتن شايستگیهای لازم در جايگاه اداره امور قرار میگيرند و يا آنان كه اداره كارها را به افرادی فاقد شايستگیهای لازم هستند، میسپارند مرتكب بالاترين خيانتها میشوند كه بدون شك مايه هلاكت خود و ديگران شده و در دنيا و آخرت مغضوب هستند.
وی ادامه داد: البته سپردن مسئوليت و دادن اختيار به افراد بدون سنجيدن و آزمودن آنها از ضعف و بیبصيرتی مدير به حساب میآيد چون در يك نظام كارآمد، سپردن مسئوليت پس از شناخت افراد و توانايی آنها بر اساس اختيار است زيرا توانايی انسانها در زمان آزمودن، مشخص میشود.
حجتالاسلام موسوی گفت: در نامه 53 نهجالبلاغه، اميرالمؤمنين علی(ع) به مالك میفرمايد: پس در كارهای كارگزارانت دقت كن و آنان را با آزمايش و امتحان به كار گمار و آنان را به ميل خود و از روی استبداد رأی به كار نگمار، زيرا استبداد و پيروی از ميل خود، شاخهای از شاخههای ستم و خيانت است و از ميان آنان افرادی را كه باتجربه تر و پاكتر و پيشگامتر در اسلام هستند، برگزين زيرا اخلاق ايشان بهتر و خانواده آنها پاكتر و طمعشان كمتر و در سنجش عواقب كارها بيناتر هستند.
رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد گفت: به علاوه امام علی(ع) میفرماید كه برای سپردن كارها به افراد، آزمون صحيح آنان لازم است و انسان نبايد تنها به زيركی و دانايی خود اكتفا كند و ضوابط را زير پا بگذارد تا دچار خوشبينی و غفلت شده و دچار ظاهربينی شود و بدون بررسی و آزمون با خوشخدمتی افراد و تظاهر به داشتن توانايی لازم يا بر اساس روابط، آنان را به كار گمارد.