شناخت عميق دين؛ عالیترين مرتبه كمال از ديدگاه امام باقر(ع)
گروه اجتماعی: مدير عامل بنياد نشر قرآن و عترت استان سمنان اظهار كرد: عالیترين مرتبه كمال از نظر امام محمدباقر(ع) شناخت عميق دين، صبر و شكيبايی در برابر مشكلات، برنامهريزی و مديريت در برابر فعاليتهای زندگی است.
مجتبی محمديان، مدير عامل بنياد نشر قرآن و عترت استان سمنان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سمنان، با بيان اينكه محمدبن علیبن حسين(ع) امام پنجم شيعيان تنها كنيهاش ابوجعفر است، گفت: لقب معروف ایشان باقرالعلوم است كه برگرفته از سخن پيامبر(ص) به جابر انصاری است.
به گفته وی آن حضرت در اول ماه رجب سال 57 هجرت در مدينه متولد شد و نسبش از هر دو سو علوی و فاطمی است، مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی(ع) زنی ممتاز بود كه به فرموده امام صادق(ع) در آل حسن بینظير بود.
محمديان با اشاره به اينكه امام باقر(ع) در طول عمر 57 ساله خود با رخدادهای گوناگونی مواجه بود، تصريح كرد: میتوان گفت تلخترين آن در سن 4 سالگی بود كه با حضورش در نهضت جد بزرگوارش سيدالشهداء در سال 61 هجری ناگواریهای بسياری را تحمل كرد كه در زندگی ايشان نمايان است. و دوران زندگی او با حكمرانی 10 تن از خلفای اموی و مروانی از معاويه تا هشام هم زمان بود و مدت 19 ساله امامتش با 5 خليفه مروانی، وليد و سليمان پسران عبدالملك، عمدبن عبدالعزيز، يزيدبن عبدالملك و هشامبن عبدالملك معاصر بود.
مدير عامل بنياد نشر قران و عترت استان سمنان اضافه كرد: امام محمد باقر(ع) در اين مدت با تأسيس دانشگاه اهل بيت(ع) به پرورش شاگردانی پرداخت كه تعداد آنان به گزارش شيخ طوسی به 466 تن میرسيد.
اين كارشناس علوم دينی با تأكيد بر اينكه هشام در پی شكستن شخصيت امام بود و در نقطه اوج اين كينهتوزی جای داشت، متذكر شد: روزی با مشاهده ابهت امام در مسجد الحرام گفت اين همان كسی است كه مردم عراق فريب وی را خوردند، غلام وی «سالم» كه او را همراهی میكرد، گفت: آری اين همان محمدبن علی است هشام با شيوه تحقيرآميز سؤالهايی مطرح كرد و به سالم گفت اينها را از امام باقر بپرسد غلام پرسشهای هشام را به امام باقر(ع) داد و بیدرنگ پاسخ عقلی و قرآنی دريافت كرد و به هشام انتقال داد و اين پاسخ امام بهگونهای روشن و تأثيرگذار بود كه سخن هشام را قطع كرد و او را به سكوت واداشت هشام كه از اين اقبال مردم احساس خطر كرد در پی خاموش كردن اين فروغ علم برآمد و بهواسطه سمی به دست ابراهيمبن يزيدبن وليد وی را مسموم كرد و به شهادت رساند.
وی با استناد به حديثی از امام باقر(ع) كه فرمودند: اين زبان كليد هر شر و خير است، افزود: شايسته است كه مؤمنان همچنان كه به سيم و زر خود مهر میزنند بر زبان خود مهر زنند چراكه رسول خدا(ص) فرموده است خدا رحمت كند مؤمنی را كه زبانش را از هر شری دور گرداند كه اين كار صدقهای از سوی خود بر خويشتن و هيچكس از گناهان در امان نمیماند مگر اينكه زبانش را از غيبت بازدارد.
محمديان خاطرنشان كرد: عالیترين مرتبه كمال از نظر امام محمدباقر(ع) شناخت عميق دين، صبر و شكيبايی در برابر مشكلات، برنامهريزی و مديريت در برابر فعاليتهای زندگی است.
به گفته وی آن حضرت در اول ماه رجب سال 57 هجرت در مدينه متولد شد و نسبش از هر دو سو علوی و فاطمی است، مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی(ع) زنی ممتاز بود كه به فرموده امام صادق(ع) در آل حسن بینظير بود.
محمديان با اشاره به اينكه امام باقر(ع) در طول عمر 57 ساله خود با رخدادهای گوناگونی مواجه بود، تصريح كرد: میتوان گفت تلخترين آن در سن 4 سالگی بود كه با حضورش در نهضت جد بزرگوارش سيدالشهداء در سال 61 هجری ناگواریهای بسياری را تحمل كرد كه در زندگی ايشان نمايان است. و دوران زندگی او با حكمرانی 10 تن از خلفای اموی و مروانی از معاويه تا هشام هم زمان بود و مدت 19 ساله امامتش با 5 خليفه مروانی، وليد و سليمان پسران عبدالملك، عمدبن عبدالعزيز، يزيدبن عبدالملك و هشامبن عبدالملك معاصر بود.
مدير عامل بنياد نشر قران و عترت استان سمنان اضافه كرد: امام محمد باقر(ع) در اين مدت با تأسيس دانشگاه اهل بيت(ع) به پرورش شاگردانی پرداخت كه تعداد آنان به گزارش شيخ طوسی به 466 تن میرسيد.
اين كارشناس علوم دينی با تأكيد بر اينكه هشام در پی شكستن شخصيت امام بود و در نقطه اوج اين كينهتوزی جای داشت، متذكر شد: روزی با مشاهده ابهت امام در مسجد الحرام گفت اين همان كسی است كه مردم عراق فريب وی را خوردند، غلام وی «سالم» كه او را همراهی میكرد، گفت: آری اين همان محمدبن علی است هشام با شيوه تحقيرآميز سؤالهايی مطرح كرد و به سالم گفت اينها را از امام باقر بپرسد غلام پرسشهای هشام را به امام باقر(ع) داد و بیدرنگ پاسخ عقلی و قرآنی دريافت كرد و به هشام انتقال داد و اين پاسخ امام بهگونهای روشن و تأثيرگذار بود كه سخن هشام را قطع كرد و او را به سكوت واداشت هشام كه از اين اقبال مردم احساس خطر كرد در پی خاموش كردن اين فروغ علم برآمد و بهواسطه سمی به دست ابراهيمبن يزيدبن وليد وی را مسموم كرد و به شهادت رساند.
وی با استناد به حديثی از امام باقر(ع) كه فرمودند: اين زبان كليد هر شر و خير است، افزود: شايسته است كه مؤمنان همچنان كه به سيم و زر خود مهر میزنند بر زبان خود مهر زنند چراكه رسول خدا(ص) فرموده است خدا رحمت كند مؤمنی را كه زبانش را از هر شری دور گرداند كه اين كار صدقهای از سوی خود بر خويشتن و هيچكس از گناهان در امان نمیماند مگر اينكه زبانش را از غيبت بازدارد.
محمديان خاطرنشان كرد: عالیترين مرتبه كمال از نظر امام محمدباقر(ع) شناخت عميق دين، صبر و شكيبايی در برابر مشكلات، برنامهريزی و مديريت در برابر فعاليتهای زندگی است.
