دعای عرفه خداشناسی و انسانشناسی کامل است
گروه اجتماعی: مدرس حوزه علميه با اشاره به فضيلت روز عرفه، گفت: دعای عرفه خداشناسی و انسانشناسی كامل است و امام حسين(ع) در اين دعا تمام مخلوقات عالم را بررسی كرده و اهميت آن را بيان میكند.
حجتالاسلام و المسلمين حسينی، مدرس حوزه علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با بيان اينكه روز نهم ذیالحجه و روز عرفه در روايات اسلامی جزو يكی از اعياد الهی و اسلامی محسوب شده و از روزهای بسيار ارزشمند مسلمانان است، اظهار كرد: حقتعالی در اين روز بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود فراخوانده و شيطان در اين روز خوار و حقير میشود؛ دعای عرفه از مشهورترين دعاهايی است كه شامل مضامين عارفانهای همچون شناخت پروردگار و تضرع به درگاه لايزال اوست.
وی عرفه را روز استجابت دلهای زخمی دانست و گفت: عرفه امتداد مهربانی خداوند در شب قدر و روز بال گشودن و رسيدن به بلندترين قله معنويت است؛ روزی كه رحمت حق جاری میگردد و روح مصيبتزده انسانها را در خود شست و شو میدهد؛ عرفه روز رويش دوباره در سرزمينی به وسعت تاريخ بشريت است كه نه مرز میشناسد و نه رنگ؛ آن روز بود كه امام حسين(ع) همراه با فرزندان در بعد از ظهر عرفه از خيمه خود بيرون آمد و روی به دامن كوی رحمت نهاد و در سمت چپ كوه رو به كعبه يكی از زيباترين زمزمههای دلنواز با خدای خود را به نمايش گذاشت كه اوج عرفان، شناخت و سرسپردگی درگاه حضرت حق است.
مدرس حوزه علميه عرفه را با فضيلتترين روز برای نيايش و استغفار به درگاه الهی عنوان كرد و ادامه داد: يكی از ويژگیهای مؤمن اين است كه میخواهد دائما خود را به خدا نزديك كند و پيوسته اين كار برای جلب رضای اوست و يكی از ايام با فضيلتی از سال كه میتواند به اين ويژگی انسان جامه عمل بپوشاند، روز بزرگ عرفه است؛ در روايات بسياری به توبه يا دعا و تضرع به درگاه الهی سفارش شده و از طرف ديگر مكانها يا زمانهای خاصی برای اجابت دعا يا قبولی توبه ذكر شده، برای جلب رضايت حق نيز اوقات يا مكانهايی بيان شده كه مؤمن میتواند در آنها، به خداوند تقرب جويد.
وی با اشاره به دعای روز عرفه، افزود: دعای عرفه خداشناسی و انسانشناسی كامل است و امام حسين(ع) در اين دعا تمام مخلوقات عالم را بررسی كرده و اهميت آن را بيان میكند؛ حجاج در عرفات جمع میشوند و دعای عرفه امام حسين(ع) را میخوانند و هر فرازی از دعای عرفه دريچهای از عشق و نور و محبت و توحيد را در دل انسان میگشايد؛ دعای عرفه از لحاظ معرفتشناسی از جايگاه ويژهای برخوردار است؛ در اين دعای مباحث توحيدی و خداشناسی، روزی دادن به خلق، بخشش گناهان و آفرينش انسان و ... مطرح شده است كه بسيار جای تامل دارد.
مدرس حوزه علميه عرفه را نماد تحول در انسان و بريده شدن او از ماديات عنوان كرد و متذكر شد: انسان در عرفه و عيد قربان با قربانی كردن خواهشها و تمايلات نفسانی در مسير قرب الهی گام میگذارد و اين مقدمهای برای زندگی سعادتمندانه است؛ لذا تقوا بهترين توشهای است كه انسان میتواند در روز عرفه برای خود كسب كند و بر اين اساس روز عرفه را به خاطر مرمت پيدا كردن به مناسك حج روز عرفه مینامند؛ روزی كه حضرت ابراهيم(ع) در همين محل مناسك حج را بجا آورد و در نبردی با شيطان لعين توانست نفس خود را قربانی كند.
حجتالاسلام حسينی بر وجود رحمت واسعه خداوند اشاره كرد و روز عرفه را روز گسترش رحمت الهی بر بندگان الهی دانست و يادآور شد: خداوند، مهربان و بخشنده بوده و رحمت او هميشه بر خلقش جاری است، اما بايد بدانيم برخی از اوقات يا در برخی از مكانها رحمت خداوند بر خلق بيشتر بوده و بخشش معاصی راحتتر میباشد؛ لذا يكی از همين اوقات روز عرفه است و برای كسی كه در جستجوی رحمت الهی است روز عرفه فرصت خوبی است تا بتواند رضايت خداوند را جلب كرده و از گناهان خود توبه كند.
وی عرفه را روز استجابت دلهای زخمی دانست و گفت: عرفه امتداد مهربانی خداوند در شب قدر و روز بال گشودن و رسيدن به بلندترين قله معنويت است؛ روزی كه رحمت حق جاری میگردد و روح مصيبتزده انسانها را در خود شست و شو میدهد؛ عرفه روز رويش دوباره در سرزمينی به وسعت تاريخ بشريت است كه نه مرز میشناسد و نه رنگ؛ آن روز بود كه امام حسين(ع) همراه با فرزندان در بعد از ظهر عرفه از خيمه خود بيرون آمد و روی به دامن كوی رحمت نهاد و در سمت چپ كوه رو به كعبه يكی از زيباترين زمزمههای دلنواز با خدای خود را به نمايش گذاشت كه اوج عرفان، شناخت و سرسپردگی درگاه حضرت حق است.
مدرس حوزه علميه عرفه را با فضيلتترين روز برای نيايش و استغفار به درگاه الهی عنوان كرد و ادامه داد: يكی از ويژگیهای مؤمن اين است كه میخواهد دائما خود را به خدا نزديك كند و پيوسته اين كار برای جلب رضای اوست و يكی از ايام با فضيلتی از سال كه میتواند به اين ويژگی انسان جامه عمل بپوشاند، روز بزرگ عرفه است؛ در روايات بسياری به توبه يا دعا و تضرع به درگاه الهی سفارش شده و از طرف ديگر مكانها يا زمانهای خاصی برای اجابت دعا يا قبولی توبه ذكر شده، برای جلب رضايت حق نيز اوقات يا مكانهايی بيان شده كه مؤمن میتواند در آنها، به خداوند تقرب جويد.
وی با اشاره به دعای روز عرفه، افزود: دعای عرفه خداشناسی و انسانشناسی كامل است و امام حسين(ع) در اين دعا تمام مخلوقات عالم را بررسی كرده و اهميت آن را بيان میكند؛ حجاج در عرفات جمع میشوند و دعای عرفه امام حسين(ع) را میخوانند و هر فرازی از دعای عرفه دريچهای از عشق و نور و محبت و توحيد را در دل انسان میگشايد؛ دعای عرفه از لحاظ معرفتشناسی از جايگاه ويژهای برخوردار است؛ در اين دعای مباحث توحيدی و خداشناسی، روزی دادن به خلق، بخشش گناهان و آفرينش انسان و ... مطرح شده است كه بسيار جای تامل دارد.
مدرس حوزه علميه عرفه را نماد تحول در انسان و بريده شدن او از ماديات عنوان كرد و متذكر شد: انسان در عرفه و عيد قربان با قربانی كردن خواهشها و تمايلات نفسانی در مسير قرب الهی گام میگذارد و اين مقدمهای برای زندگی سعادتمندانه است؛ لذا تقوا بهترين توشهای است كه انسان میتواند در روز عرفه برای خود كسب كند و بر اين اساس روز عرفه را به خاطر مرمت پيدا كردن به مناسك حج روز عرفه مینامند؛ روزی كه حضرت ابراهيم(ع) در همين محل مناسك حج را بجا آورد و در نبردی با شيطان لعين توانست نفس خود را قربانی كند.
حجتالاسلام حسينی بر وجود رحمت واسعه خداوند اشاره كرد و روز عرفه را روز گسترش رحمت الهی بر بندگان الهی دانست و يادآور شد: خداوند، مهربان و بخشنده بوده و رحمت او هميشه بر خلقش جاری است، اما بايد بدانيم برخی از اوقات يا در برخی از مكانها رحمت خداوند بر خلق بيشتر بوده و بخشش معاصی راحتتر میباشد؛ لذا يكی از همين اوقات روز عرفه است و برای كسی كه در جستجوی رحمت الهی است روز عرفه فرصت خوبی است تا بتواند رضايت خداوند را جلب كرده و از گناهان خود توبه كند.
