به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، حجتالاسلام والمسلمين عالی، مدرس حوزه و دانشگاه شب گذشته، 20 مهرماه در مراسم شهادت امام محمدباقر(ع) كه در مصلی شهرستان رشت برگزار شد، به شرايط سخت و اختناق ايجاد شده توسط حكومت بنیاميه عليه خاندان رسولالله(ص) اشاره و اظهار كرد: در منابر سراسر حكومت اسلامی حضرت علی(ع) لعن و نفرين میكردند و روايت احاديث پيامبر(ص) ممنوع شده بود؛ بنیهاشم حقی در بيتالمال نداشتند و حقوقشان حذف و قبض شده بود.
وی با اشاره به هجمههای فرهنگی عليه اهل بيت(ع) و بدعتهای سنگين در دين، افزود: حاكمان اموی جبریگری را ترويج و اولوالامر را به حكام فاسق تفسير میكردند و اطاعت از آنها را واجب میخواندند و آثار اين انحرافات هنوز در برخی از فرقههای اسلامی بجا مانده است كه اطاعت از حاكم اسلامی ولو با زور يا كودتا روی كار آمده باشد را واجب میداندند؛ اما امام حسين(ع) در كربلا ورق را برگرداند و با شهادتش شوك عظيمی به همه وارد كرد كه شورشها و انقلابهايی به دنبال روشنگری و افشاگری واقعه عاشورا در مردم به وجود آمد و محبت به اهل بيت(ع) در آنان پيدا شد.
حجتالاسلام عالی با تأكيد بر اينكه حادثه كربلا موجب تثبيت اصل دين گرديد و دلها متوجه اهل بيت(ع) شد، عنوان كرد: زمان امام حسين(ع) فرصتی برای كار فرهنگی نبود و بيش از 200 حديث از امام حسين(ع) در دست نداريم، بعد از عاشورا فرصتی ايجاد شد تا جامعه منحط آن دوران با فرهنگ اهل بيت(ع) آشنا شوند؛ امام سجاد(ع) كار فرهنگی خود را در قالب دعا، مناجات و اشك شروع كرد و معارف بلند توحيدی را به مردم رساند؛ دوران امام باقر(ع) يكی از خلفای بنیاميه روی كار آمد كه به نفع اهل بيت(ع) كار كرد و ممنوعيت نقل احاديث پيامبر(ص) را برداشت، لعنكنندگان حضرت علی(ع) را مجازات میكرد و فدك را به خاندان عصمت برگرداند؛ لذا امام باقر(ع) مجالی برای بازسازی فرهنگی جامعه پسرفته دينی يافت و ماموريتش را آغاز كرد.
مدرس برجسته حوزه با تصريح بر اينكه لقب باقرالعلوم را پيامبر(ص) برای امام محمد باقر(ع) برگزيد، متذكر شد: دوران امام باقر(ع) دوران شكوفايی علم بود؛ صاحبان فرق و مذاهب در مباحث و مناظراتی كه با امام باقر(ع) داشتند، مطالب علمی را با مطرح میكردند و امام آن مطالب را باز میكرد؛ ايشان شاگردانی تربيت كرد كه علم چند مرجع تقليد را دارا بودند و متعبد به دين بودند؛ جابر جوفی يكی از شاگردان امام باقر(ع) است كه 70هزار حديث از امام را حفظ بود.
وی با اشاره به محبوبيت امام محمد باقر(ع) نزد مردم، گفت: امام(ق) باقرالعلوم و مفسر قرآن بود و همين مردم را به ايشان جذب میكرد؛ هشام از اين محبوبيت امام احساس خطر كرد و ايشان را به شام احضار كرد، اما چند روزی كه امام باقر(ع) و امام صادق(ع) در شام ماندند، سخنرانیها و محافلشان با ازدحام مردم مواجه بود و لذا هشام امام را به مدينه برگرداند، اما در نهايت به فكر حذف فيزيكی امام باقر(ع) افتاد و ايشان را به شهادت رساند.
حجتالاسلام عالی با تاكيد به تاسی از ائمه(ع)، بيان كرد: بايد اولويتهای مهم فرهنگی زمانمان را بشناسيم و متوجه باشيم و بدانيم در حال حاضر نيازمند چه كاری هستيم و بعنوان يك شيعه بصيرت لازم را داشته باشيم و جاهايی كه رخنه در دين به وجود میآيد و شيطان از اين رخنهها وارد میشود را بپوشانيم؛ علما و روحانيت در اين زمينه مسئوليت حساسی بر عهده دارند؛ لذا يكی از مهمترين اولويتهای فرهنگی زمان ما مسئله خانوادههاست كه اگر خانواده پاشيده شود، ديگر تربيت سرباز امام زمان(عج) امكان ندارد؛ همانطور كه رهبری نيز در سخنانشان فرمودند «امروز خانواده و حفظ و حراست از آن بايد در اولويت كارهای فرهنگی قرار گيرد».
وی با اشاره به توطئههای دشمنان برای از بين بردن نهاد مقدس خانواده در كشورهای اسلامی و خصوصا مركزيت اسلام، ابراز كرد: والدين به همه نيازهای مادی فرزندانشان توجه دارند اما به كمبودهای اخلاقی و معنوی آنان حساسيت ندارند و پيامبر(ص) در روايتی رسيدن چنين دورانی را خبر میدهد؛ لذا تربيت دينی و شيعی فرزندان در گرو حفظ بنيان خانواده است؛ البته والدين بايد خودشان عامل به خيرات باشند و خوبی را از بدی تمييز دهند؛ والدين هرگاه انتظاری در خصوص مسائل مختلف فكری، اخلاقی و عملی از فرزندانشان دارند بايد ابتدا خودشان آن را انجام دهند، چرا كه فرزندان به اعمال والدين خويش بيشتر توجه میكنند.
مدرس حوزه و دانشگاه با تاكيد بر اينكه امروز نوك تيز پيكان دشمن با جذابترين ابزارها به طرف خانوادههاست، خاطرنشان كرد: خانوادههای مسلمان در خصوص واجبات دينی مانند حجاب، نماز و ساير ضروريات دين هيچگونه كمكاری و سهلانگاری نداشته باشند و محكم و استوار به انجام تكليف بپردازند؛ همچنين فضای خانه بايد فضای ذكر و ياد خداوند باشد و غفلت از خدا در آن راه نداشته باشد، متاسفانه در خانههايی كه ماهوارهای وجود دارد، فضای زندگی، فضای ذكر و ياد خدا نيست و دينداری و دينباوری در چنين فضايی بسيار سخت است.
مدرس حوزه علميه با تأكيد بر امر به معروف و نهی از منكر كردم فرزندان توسط والدين، تصريح كرد: مومنين نسبت به يكديگر ولايت و مسئوليت دارند و اين وظيفه نسبت به فرزندان دوچنوان است، اما امر به معروف و نهی از منكر نبايد با خشونت و عصبانيت همراه باشد؛ نبايد اينگونه تصور شود كه متذكر كردن ساير مردم به معنای دخالت در امورات آنهاست؛ البته دخالت بیجا و سليقهای باعث نابودی زندگی فرزندان و يا سايرين میشود؛ لذا خانوادهها بدانند كه كليد تربيت فرزندان رفاقت و نزديك شدن به آنان است.