سخنان امام باقر(ع) و فرزند معصومشان امام صادق(ع) مبنای استنباط حكما قرار دارد
گروه انديشه: سخنان امام باقر(ع) و فرزند معصومشان امام صادق(ع) مبنای استنباط حكما قرار دارد هر چند تمام ائمه(ع) به منبع وحی متصل هستند و هر كدام امتياز و ويژگی خاص خود را دارند؛ در حقيقت مكتب اهل بيت(ع) از زمان ايشان به لحاظ معارف و مسائل اعتقادی انسجام گرفت.
حجتالاسلام سيدكاظم طباطبايی، امام جمعه زابل در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، با بيان اينكه از زمان وجود امام باقر(ع) و فرزند معصومشان امام صادق(ع) در حقيقت مكتب اهل بيت(ع) به لحاظ معارف و مسائل اعتقادی انسجام گرفت، گفت: در روايات مكتب اهل بيت(ع) میبينيم كه سخنان اين بزرگواران مبنای استنباط حكما قرار دارد هر چند تمام ائمه(ع) به منبع وحی متصل هستند و هر كدام امتياز و ويژگی خاص خود را دارند.
وی افزود: نام مبارك ايشان محمد و كنيهاش«ابوجعفر» است و دارای چهار لقب مشهور هستند كه مشهورترين لقب ايشان «باقر»است كه پيشتر رسول خدا(ص) در حديث جابر بر ايشان به سبب اينكه ايشان كاشف علم بوده و در تمام علوم و رشتهها تبحر و تخصص داشتهاند، نهادهاند.
وی افزود: امام محمد باقر(ع) در همه حال به تربيت شاگردان و تنوير افكار عمومی میپرداخت و در شرايطی كه نشر احاديث پيامبر(ص) ممنوع بود، به ترويج احاديث ايشان مبادرت میورزيد و تفسير قرآن، احكام و معارف اسلامی را به مردمان آموزش میداد.
حجتالاسلام طباطبايی گفت: سرانجام امام محمدباقر(ع) كه پيوسته مورد خشم هشام بن عبدالملك بود، توسط عوامل هشام و به دستور وی مسموم و در هفتم ذیالحجه 114 ه.ق در 57 سالگی به شهادت رسيد و در قبرستان بقيع كنار پدر بزرگوارش به خاك سپرده شد.
امام جمعه زابل گفت: امام محمد باقر(ع) بسيار كثيرالذكر بودند؛ ابن قداح از امام صادق(ع) نقل مىكند كه فرمود: پدرم (امام باقر) كثيرالذكر بود، خدا را بسيار ياد مىكرد، من در خدمت او راه مىرفتم مىديدم كه خدا را ذكر مىكند، با او به طعام خوردن مىنشستم، مىديدم كه زبانش به ذكر خدا گوياست، با مردم سخن مىگفت و اين كار او را از ذكر خدا مشغول نمىكرد.
وی افزود: نام مبارك ايشان محمد و كنيهاش«ابوجعفر» است و دارای چهار لقب مشهور هستند كه مشهورترين لقب ايشان «باقر»است كه پيشتر رسول خدا(ص) در حديث جابر بر ايشان به سبب اينكه ايشان كاشف علم بوده و در تمام علوم و رشتهها تبحر و تخصص داشتهاند، نهادهاند.
وی افزود: امام محمد باقر(ع) در همه حال به تربيت شاگردان و تنوير افكار عمومی میپرداخت و در شرايطی كه نشر احاديث پيامبر(ص) ممنوع بود، به ترويج احاديث ايشان مبادرت میورزيد و تفسير قرآن، احكام و معارف اسلامی را به مردمان آموزش میداد.
حجتالاسلام طباطبايی گفت: سرانجام امام محمدباقر(ع) كه پيوسته مورد خشم هشام بن عبدالملك بود، توسط عوامل هشام و به دستور وی مسموم و در هفتم ذیالحجه 114 ه.ق در 57 سالگی به شهادت رسيد و در قبرستان بقيع كنار پدر بزرگوارش به خاك سپرده شد.
امام جمعه زابل گفت: امام محمد باقر(ع) بسيار كثيرالذكر بودند؛ ابن قداح از امام صادق(ع) نقل مىكند كه فرمود: پدرم (امام باقر) كثيرالذكر بود، خدا را بسيار ياد مىكرد، من در خدمت او راه مىرفتم مىديدم كه خدا را ذكر مىكند، با او به طعام خوردن مىنشستم، مىديدم كه زبانش به ذكر خدا گوياست، با مردم سخن مىگفت و اين كار او را از ذكر خدا مشغول نمىكرد.
