عرفه؛ زمينه تلقی رحمت خاص خداوند/ جانمان را به عالم الهی عرضه كنيم
گروه اجتماعی: مدرس حوزه علميه قم با بيان اينكه حقيقت دعا توجه باطنی و حقيقی است، گفت: كلمات تا زمانی كه زمينهساز يك اتصال باشد خوب است و اگر چنين نشد، بهدنبال اين باشيم كه ولو به زبان فارسی با خدای متعال حرف بزنيم، جانمان را به عالم الهی عرضه كنيم و فقط زبانمان كار نكند.
حجتالاسلام والمسلمين سيدطاهر غفاری، مدرس حوزه علميه قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، اظهار كرد: مجموع روايات و بياناتی كه در زمينه عرفه توسط علمای ربانی مورد تأكيد قرار گرفته، حاكی از اين بوده كه در اين روز يك زمينه رحمت خاص و زمان مباركی برای رسيدن به مقاصد حقيقی و سعادت ابدی فراهم شده است.
وی گفت: خداوند متعال در يك سلسله زمانها و مكانها، فرصتهايی قرار داده كه در آنها زمينه تلقی رحمت خاص، تجديدنظر و توبه حقيقی و اصلاح معامله با خداوند متعال در آنها صورت گيرد. ماه مبارك رمضان از جمله اين زمانها و از نظر مكانی، مشاهد مشرفه، مسجدالحرام، منی، مشعر، عرفات و ... از اين قبيل جاها است كه خداوند عالم به كرم خود زمينه رحمت خاصی را در آنها برای بندگان خود فراهم کرده است.
غفاری ادامه داد: حديثی كه علمای تربيت آن را بسيار مهم میدانند اين گونه ذكر شده است: پروردگار شما در ايام عمر شما، نسيمهای رحمتی دارد، آگاه باشيد كه خود را در معرض اين نسيمها و رحمتها قرار دهيد و مبادا از اين رحمتها اعراض كنيد و فاصله گيريد؛ روز عرفه هم يكی از آن ايام است كه زمينه رحمت و توجه خاص خداوند در آن فراهم شده است.
اين مدرس حوزه علميه تصريح كرد: خوشا به حال كسی كه در اين روز در عرفه حاضر باشد؛ چراكه برای او زمينه يك رشد بسيار فوقالعاده و سرنوشتساز است. برای كسانی كه در عرفات حاضر نشدهاند و در مكانهای ديگرند، معمولاً در روايات به زيارت حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و حضور در مشهد آن حضرت تأكيد شده است بهگونهای كه بالاتر از حضور در عرفات مطرح شده است.
وی افزود: تا حدی بر تلقی رحمت اين روز تأكيد شده كه در روايات آمده است كسی كه از عرفات خارج شود و گمان داشته باشد كه خداوند او را نبخشيده، از او سنگين جرمتر و گناهكارتر كسی نيست؛ يعنی برای تلقی رحمت و مغفرت خدا در عرفات و به يك تعبير برای كسانی كه در عرفات نيستند حضور در كربلا در روز عرفه تأكيد شده است.
غفاری با تأكيد بر توجه به فقر بنده و استمداد از غنا و بینيازی ذات حق در روز عرفه گفت: به اين جهت با اينكه ثواب خاصی برای روزه اين روز بيان شده است، لكن برای افرادی كه ضعف جسمانی آنها را از حال دعا بازمیدارد، روزه نگرفتن ترجيح داده شده است.
مدرس حوزه علميه قم اظهار كرد: امناء الهی و افرادی كه به منطق انبياء و زبان بندگی كاملاً آشنا بودند، ما ضعفا را دعوت كردند كه صادقانه و با يك التفات و اميد قوی بر سر سفره اين روز حاضر شويم و رجاء واثق داشته باشيم كه خداوند متعال ما را هم بيدار كند و بركات اين روز شامل حال ما شود.
وی خاطرنشان كرد: آنچه در اين روز مهم است اين نيست كه دعای خاصی زمزمه شود و مقيد باشيم از اول تا آخر آن را بخوانيم، اين روش متأسفانه مقاصد انبياء را كمرنگ میكند. آنان نخواستند ما تنها به الفاظی مشغول باشيم، آنچه حقيقتاً خواستند اين است كه التفات داشته باشيم ما فقير و ناتوان هستيم؛ هم جاهليم و هم عاجزيم و خطرها و بلاها و فتنهها و گرفتاریها در طول عمر در كمين ما قرار گرفتهاند، پس ضرورت دارد همانطور كه فطرت ما اقتضاء میكند و علاوه بر اين خدای عالم بهوسيله انبياء به ما ابلاغ فرموده كه در اين روز بياييد و در مأمن الهی پناه بگيريد؛ چراكه در اين روز علم و قدرت مطلق خداوند آماده است از شما پشتيبانی كند.
مدرس حوزه علميه قم ادامه داد: بايد با اين معرفت التفات داشته باشد اگر جسم او در عرفات يا كربلا نبود، روح خود را متوجه محضر امام حسين(ع) و ائمه معصوم(ع) و امام زمان(عج) كند كه به فضل خدا با يك آمادگی كامل، حساب خود را با خداوند متعال تصفيه كند و از اين فرصت پيش آمده، برای برطرف كردن ناخالصیها و غفلتهايی كه گرفتار آنها شده است، استفاده كند. پس حقيقت دعا عبارت از يك توجه باطنی حقيقی است.
غفاری ادامه داد: دعاهايی كه ذكر شده تا جايی كه فرد حضور قلب داشته باشد و نشاط معنوی او اجازه دهد از آنها هم استفاده كند اما اگر كسی بگويد من موفق نشدم از دعای اباعبدالله الحسين(ع) حتی يك سطر بخوانم اما با تمام وجود با خدای خويش خلوت كرده بودم و معاملهام را صاف كردم و از درگاه او توبه نمودم و بيچارگی خود را به ذات اقدس اله عرضه كردم و درخواست كردم مرا از اسارت نفس و شيطان آزاد كند، در جواب خواهيم گفت بهترين بهره، نصيب شما شده است.
وی اظهار كرد: مقصود خواندن كلمات نيست. كلماتی كه زمينهساز يك اتصال باشد بسيار خوب است و اگر چنين نشد، بهدنبال اين باشيم كه ولو به زبان فارسی يا زبان محلی با خدای متعال حرف بزنيم. خدا خالق همه لغات و همه زبانها است. جانمان را به عالم الهی عرضه كنيم و فقط زبانمان كار نكند. همه را ياد كنيم؛ هم گرفتاری خود و هم گرفتاری همه اهل عالم؛ از سابقين ولاحقين را ياد كنيم؛ چراكه رحمت خدا وسيع است برای همه بخواهيم.
وی گفت: خداوند متعال در يك سلسله زمانها و مكانها، فرصتهايی قرار داده كه در آنها زمينه تلقی رحمت خاص، تجديدنظر و توبه حقيقی و اصلاح معامله با خداوند متعال در آنها صورت گيرد. ماه مبارك رمضان از جمله اين زمانها و از نظر مكانی، مشاهد مشرفه، مسجدالحرام، منی، مشعر، عرفات و ... از اين قبيل جاها است كه خداوند عالم به كرم خود زمينه رحمت خاصی را در آنها برای بندگان خود فراهم کرده است.
غفاری ادامه داد: حديثی كه علمای تربيت آن را بسيار مهم میدانند اين گونه ذكر شده است: پروردگار شما در ايام عمر شما، نسيمهای رحمتی دارد، آگاه باشيد كه خود را در معرض اين نسيمها و رحمتها قرار دهيد و مبادا از اين رحمتها اعراض كنيد و فاصله گيريد؛ روز عرفه هم يكی از آن ايام است كه زمينه رحمت و توجه خاص خداوند در آن فراهم شده است.
اين مدرس حوزه علميه تصريح كرد: خوشا به حال كسی كه در اين روز در عرفه حاضر باشد؛ چراكه برای او زمينه يك رشد بسيار فوقالعاده و سرنوشتساز است. برای كسانی كه در عرفات حاضر نشدهاند و در مكانهای ديگرند، معمولاً در روايات به زيارت حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و حضور در مشهد آن حضرت تأكيد شده است بهگونهای كه بالاتر از حضور در عرفات مطرح شده است.
وی افزود: تا حدی بر تلقی رحمت اين روز تأكيد شده كه در روايات آمده است كسی كه از عرفات خارج شود و گمان داشته باشد كه خداوند او را نبخشيده، از او سنگين جرمتر و گناهكارتر كسی نيست؛ يعنی برای تلقی رحمت و مغفرت خدا در عرفات و به يك تعبير برای كسانی كه در عرفات نيستند حضور در كربلا در روز عرفه تأكيد شده است.
غفاری با تأكيد بر توجه به فقر بنده و استمداد از غنا و بینيازی ذات حق در روز عرفه گفت: به اين جهت با اينكه ثواب خاصی برای روزه اين روز بيان شده است، لكن برای افرادی كه ضعف جسمانی آنها را از حال دعا بازمیدارد، روزه نگرفتن ترجيح داده شده است.
مدرس حوزه علميه قم اظهار كرد: امناء الهی و افرادی كه به منطق انبياء و زبان بندگی كاملاً آشنا بودند، ما ضعفا را دعوت كردند كه صادقانه و با يك التفات و اميد قوی بر سر سفره اين روز حاضر شويم و رجاء واثق داشته باشيم كه خداوند متعال ما را هم بيدار كند و بركات اين روز شامل حال ما شود.
وی خاطرنشان كرد: آنچه در اين روز مهم است اين نيست كه دعای خاصی زمزمه شود و مقيد باشيم از اول تا آخر آن را بخوانيم، اين روش متأسفانه مقاصد انبياء را كمرنگ میكند. آنان نخواستند ما تنها به الفاظی مشغول باشيم، آنچه حقيقتاً خواستند اين است كه التفات داشته باشيم ما فقير و ناتوان هستيم؛ هم جاهليم و هم عاجزيم و خطرها و بلاها و فتنهها و گرفتاریها در طول عمر در كمين ما قرار گرفتهاند، پس ضرورت دارد همانطور كه فطرت ما اقتضاء میكند و علاوه بر اين خدای عالم بهوسيله انبياء به ما ابلاغ فرموده كه در اين روز بياييد و در مأمن الهی پناه بگيريد؛ چراكه در اين روز علم و قدرت مطلق خداوند آماده است از شما پشتيبانی كند.
مدرس حوزه علميه قم ادامه داد: بايد با اين معرفت التفات داشته باشد اگر جسم او در عرفات يا كربلا نبود، روح خود را متوجه محضر امام حسين(ع) و ائمه معصوم(ع) و امام زمان(عج) كند كه به فضل خدا با يك آمادگی كامل، حساب خود را با خداوند متعال تصفيه كند و از اين فرصت پيش آمده، برای برطرف كردن ناخالصیها و غفلتهايی كه گرفتار آنها شده است، استفاده كند. پس حقيقت دعا عبارت از يك توجه باطنی حقيقی است.
غفاری ادامه داد: دعاهايی كه ذكر شده تا جايی كه فرد حضور قلب داشته باشد و نشاط معنوی او اجازه دهد از آنها هم استفاده كند اما اگر كسی بگويد من موفق نشدم از دعای اباعبدالله الحسين(ع) حتی يك سطر بخوانم اما با تمام وجود با خدای خويش خلوت كرده بودم و معاملهام را صاف كردم و از درگاه او توبه نمودم و بيچارگی خود را به ذات اقدس اله عرضه كردم و درخواست كردم مرا از اسارت نفس و شيطان آزاد كند، در جواب خواهيم گفت بهترين بهره، نصيب شما شده است.
وی اظهار كرد: مقصود خواندن كلمات نيست. كلماتی كه زمينهساز يك اتصال باشد بسيار خوب است و اگر چنين نشد، بهدنبال اين باشيم كه ولو به زبان فارسی يا زبان محلی با خدای متعال حرف بزنيم. خدا خالق همه لغات و همه زبانها است. جانمان را به عالم الهی عرضه كنيم و فقط زبانمان كار نكند. همه را ياد كنيم؛ هم گرفتاری خود و هم گرفتاری همه اهل عالم؛ از سابقين ولاحقين را ياد كنيم؛ چراكه رحمت خدا وسيع است برای همه بخواهيم.
