به بهانه روز ملی سلامت زنان/
تعاليم دينی؛ زمينهساز فعاليت اجتماعی بانوان به دور از عوامل آسيبزا
گروه اجتماعی: مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان گفت: بنا بر آيات قرآن و فرمايشات انبياء و اولياء الهی، نه تنها ممنوعيتی برای حضور بانوان در اجتماع از ديدگاه اين دين مبين وجود ندارد، بلكه تعاليم دينی، زمينه حضور بانوان را در اجتماع بدون بروز عوامل آسيبزا فراهم كرده است.
آذر آوازه، مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه جايگاه افراد در تعاملات اجتماعی، از ديدگاه دين مبين اسلام، ورای جنسيت آنان تعريف شده است، گفت: از آنجايی كه انسان موجودی اجتماعی بوده و بدون داشتن تعاملات اجتماعی نمیتواند به زندگی خود ادامه دهد، جايگاه ويژهای برای افراد در تعاملات اجتماعی از سوی دين مبين اسلام تعريف شده است كه نگاه جنسيتی در آن مفهومی ندارد.
وی افزود: بنا بر آيات شريف قرآن كريم و فرمايشات انبياء و اولياء الهی، نه تنها ممنوعيتی برای حضور بانوان در اجتماع و انجام تعاملات اجتماعی از ديدگاه اين دين مبين وجود ندارد، بلكه تعاليم دينی، زمينه را برای حضور بانوان در اجتماع بدون بروز عوامل آسيبزا برای آنان فراهم كرده است.
مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان حجاب را نمونه بارز آداب و مقرراتی دانست كه از سوی خداوند متعال برای جلوگيری از بروز آسيبهای اجتماعی، برای زنان تعريف شده است و گفت: دين مبين اسلام در راستای جلوگيری از آسيبهای مختلف اجتماعی، حجاب را برای بانوان و حتی مردان تعريف كرده است كه اين مقررات، با نيازهای روحی و روانی او نيز همخوانی دارد.
آوازه با اشاره به اينكه اگر اسلام با حضور زن در اجتماع مخالف بود و يا لازم میدانست تا او در خانه محبوس باشد، هيچگاه حجاب را برای او تعريف نمیكرد، اظهار كرد: حتی الگوهای بزرگی همچون حضرت خديجه كبری(س) كه تأثير بسزايی در پيشرفت اسلام داشتند، بنا بر تاريخ مدون اسلام، شاغل بوده و پيامبر اكرم(ص) نيز هيچگاه نگاه انتقادی به اين موضوع نداشتند.
وی تصريح كرد: زينب عطار نيز يكی از شخصيتهايی است كه در تاريخ اسلام به آن اشاره شده و نه تنها پيامبر اكرم(ص) او را مورد نكوهش قرار نمیدادند، بلكه عطر خود را نيز از وی تهيه میكردند.
اين مقام مسئول با اشاره به آيه 32 سوره مباركه نساء كه در آن آمده است؛ «وَلاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِيمًا؛ و زنهار آنچه را خداوند به [سبب] آن بعضى از شما را بر بعضى [ديگر] برترى داده آرزو مكنيد براى مردان از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و براى زنان [نيز] از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و از فضل خدا درخواست كنيد كه خدا به هر چيزى داناست»، خاطرنشان كرد: حقی كه زنان فمینيست اروپايی در طول سالها تلاش به آن دست يافتند و موفق شدند تا درآمدهای شغلی خود را بهصورت شخصی دريافت كنند، در آياتی نظير اين آيه مباركه قرآن كريم آمده است و اين امر نشان میدهد كه نه تنها فعاليت اقتصادی برای زنان در اسلام منع نشده است، بلكه راهكارها و تعاليمی برای آن نيز آورده شده تا كمترين آسيب به آنان برسد.
وی تأكيد كرد: زندگی سالم زنان در كنار انجام تعاملات اجتماعی و اجتناب از رفتارهای آسيبزايی كه موجب خشونت جنسی عليه آنان میشود و يا محبت و عاطفه ميان او و همسرش را متزلزل میكند، در سايه تعاليم دين مبين اسلام قابل دسترس است.
مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان در پايان عنوان كرد: شايد يكی از مسائلی كه در آيه 34 سوره نساء؛ «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء...: مردان سرپرست زنانند...» به آن توجه شده است، اين امر است كه تكليف اقتصادی خانواده به دوش مردان است و همانگونه كه حضرت علی(ع) فرمودند: «فَإِنَّ الْمَرْأَةَ رَیْحَانَةٌ، لَیْسَتْ بِقَهْرَمَانَة»، تكليف اقتصادی به دليل روحيه زنان از دوش آنان برداشته شده است اما حق اقتصادی نه.
وی افزود: بنا بر آيات شريف قرآن كريم و فرمايشات انبياء و اولياء الهی، نه تنها ممنوعيتی برای حضور بانوان در اجتماع و انجام تعاملات اجتماعی از ديدگاه اين دين مبين وجود ندارد، بلكه تعاليم دينی، زمينه را برای حضور بانوان در اجتماع بدون بروز عوامل آسيبزا برای آنان فراهم كرده است.
مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان حجاب را نمونه بارز آداب و مقرراتی دانست كه از سوی خداوند متعال برای جلوگيری از بروز آسيبهای اجتماعی، برای زنان تعريف شده است و گفت: دين مبين اسلام در راستای جلوگيری از آسيبهای مختلف اجتماعی، حجاب را برای بانوان و حتی مردان تعريف كرده است كه اين مقررات، با نيازهای روحی و روانی او نيز همخوانی دارد.
آوازه با اشاره به اينكه اگر اسلام با حضور زن در اجتماع مخالف بود و يا لازم میدانست تا او در خانه محبوس باشد، هيچگاه حجاب را برای او تعريف نمیكرد، اظهار كرد: حتی الگوهای بزرگی همچون حضرت خديجه كبری(س) كه تأثير بسزايی در پيشرفت اسلام داشتند، بنا بر تاريخ مدون اسلام، شاغل بوده و پيامبر اكرم(ص) نيز هيچگاه نگاه انتقادی به اين موضوع نداشتند.
وی تصريح كرد: زينب عطار نيز يكی از شخصيتهايی است كه در تاريخ اسلام به آن اشاره شده و نه تنها پيامبر اكرم(ص) او را مورد نكوهش قرار نمیدادند، بلكه عطر خود را نيز از وی تهيه میكردند.
اين مقام مسئول با اشاره به آيه 32 سوره مباركه نساء كه در آن آمده است؛ «وَلاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِيمًا؛ و زنهار آنچه را خداوند به [سبب] آن بعضى از شما را بر بعضى [ديگر] برترى داده آرزو مكنيد براى مردان از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و براى زنان [نيز] از آنچه [به اختيار] كسب كردهاند بهرهاى است و از فضل خدا درخواست كنيد كه خدا به هر چيزى داناست»، خاطرنشان كرد: حقی كه زنان فمینيست اروپايی در طول سالها تلاش به آن دست يافتند و موفق شدند تا درآمدهای شغلی خود را بهصورت شخصی دريافت كنند، در آياتی نظير اين آيه مباركه قرآن كريم آمده است و اين امر نشان میدهد كه نه تنها فعاليت اقتصادی برای زنان در اسلام منع نشده است، بلكه راهكارها و تعاليمی برای آن نيز آورده شده تا كمترين آسيب به آنان برسد.
وی تأكيد كرد: زندگی سالم زنان در كنار انجام تعاملات اجتماعی و اجتناب از رفتارهای آسيبزايی كه موجب خشونت جنسی عليه آنان میشود و يا محبت و عاطفه ميان او و همسرش را متزلزل میكند، در سايه تعاليم دين مبين اسلام قابل دسترس است.
مشاور امور بانوان دانشگاه علوم پزشكی زنجان در پايان عنوان كرد: شايد يكی از مسائلی كه در آيه 34 سوره نساء؛ «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء...: مردان سرپرست زنانند...» به آن توجه شده است، اين امر است كه تكليف اقتصادی خانواده به دوش مردان است و همانگونه كه حضرت علی(ع) فرمودند: «فَإِنَّ الْمَرْأَةَ رَیْحَانَةٌ، لَیْسَتْ بِقَهْرَمَانَة»، تكليف اقتصادی به دليل روحيه زنان از دوش آنان برداشته شده است اما حق اقتصادی نه.
