dffdfdf

حجت‌الاسلام والمسلمين ابراهيم روشن‌ضمير، مدرس دانشگاه علوم اسلامی رضوی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآنی (ايكنا) با اشاره به شبهاتی كه درباره مصادر قرآن از سوی مستشرقين مطرح شده است، اظهار كرد: از آغاز نزول وحی بر پيامبر اكرم(ص) اسلام، مشركينی كه به وحی اعتقاد نداشتند، شبهاتی درباره مصدر يا مصادر وحی مطرح كردند.استشراق در قرآن مدرس دانشگاه علوم اسلامی رضوی درباره سرآغاز شرق‌شناسی، گفت: در اين‌باره بحث‌های فراوانی شده‌است.
مهم‌ترين دوره‌ای را كه بتوان برای شرق‌شناسی عنوان كرد، حدود قرن يازده ميلادی است. در اين قرن فردی با اصالت فرانسوی به عنوان رييس دير و كليسا، در اسپانيای امروز و اندلس آن روز، شروع به ترجمه قرآن كرد كه می‌توان آن زمان را سر‌آغاز استشراق دانست. وی با بيان اين‌كه
مثلا در صحيح بخاری، باب بدء الوحی، آمده است كه وقتی پيامبر(ص) مبعوث و به ايشان وحی می‌شود، ايشان از پيامبری دركی ندارند، لهذا نزد خديجه می‌روند و شرح حال خود را بيان می‌كنند. وی نيز پيامبر(ص) را نزد ورقة بن نوفل كه عالمی مسيحی است، می‌برد و او با ديدن شواهد، رأی بر پيامبری ايشان می‌دهد. طبيعی است بر مبنای چنين حرفی كه پيامبر(ص) پيامبری خود را بر اساس گفته ديگران شناخته و همچنين رواياتی كه درباره اذان و باقی مسائل در كتب اهل سنت داريم، راه را برای ادعای اخذ اطلاعات پيامبر(ص) از سايرين باز می‌كند.
ادامه دارد...