امام هادی(ع) منشور امامت را در «زيارت جامعه كبيره» تبيين كرد
گروه انديشه: امام جمعه بندر خمير با اشاره به نقش ارزشمند امام هادی(ع) در تداوم ريشه امامت گفت: حضرت هادی(ع) در «خطبه غديريه» به تبيين جايگاه امامت پرداختند و در «زيارت جامعه كبيره» منشور امامت را تبيين كرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه هرمزگان، حجتالاسلام حسين جهانگيری، امام جمعه شهرستان بندر خمير شب گذشته، 28 مهرماه در جشن ميلاد امام هادی(ع) در اين شهرستان اظهار كرد: امام علی نقی(ع) پيشوای دهم شيعيان، در نيمه ذیالحجه سال 212 هجری قمری در اطراف مدينه در محلی به نام صريا به دنيا آمده و پدر بزرگوارش پيشوای نهم، امام جواد(ع) و مادرش بانوی گرامی سمانه است كه كنيز با فضيلت و با تقوا بود.
وی بيان كرد: مشهورترين القاب امام دهم(ع)، نقی و هادی است و به آن حضرت ابوالحسن الثاث میگويند ايشان در سال 220 هجری پس از شهادت پدر گرامیشان كه هنوز بيش از هشت سال نداشت به امامت رسيد.
امام جمعه بندرخمير گفت: عصر زندگی امام هادی(ع) عصر اختناق و استبداد بود و امام(ع) برای فعاليت فرهنگی در سطح گسترده آزادی عمل نداشت، اما در همان شرايط نامساعد علاوه بر فعاليتهای فرهنگی از طريق مناظره با مكاتب عقيدتی متعددی همچون «معتزله و اشاعره»، مكاتبات، پاسخگويی به سؤالات و شبهات و تبين بينش درست در برابر مكاتب كلامی منحرف راويان و محدثان و بزرگانی از شيعه را تربيت كرد و علوم و معارف اسلامی را به آنان آموزش داد.
جهانگيری افزود: امام هادی(ع) در طول زندگی خود، با كسانی كه در حق ايشان غلو میكردند، مبارزه كرده و آنان را از خود طرد میکردند كه از جمله آنان علی بن حسكه، استاد قاسم شعرانی يقطينی از بزرگان غلات(فرقههایی از شیعه) و مطرود ائمه طاهرين(ع) است.
وی در پايان اظهار كرد: امام هادی(ع) ضمن رساله مفصلی كه ابن شعبه حرّانی از آن نقل كرده، به شدت بر تحريف نشدن قرآن و اينكه قرآن كريم همه جا اصل و محور است، تكيه میكرد و اصرار میورزيد و آن را در مقام سنجش روايات و تشخيص صحيح از ناصحيح بهعنوان معياری دقيق اعلام كرد.
وی بيان كرد: مشهورترين القاب امام دهم(ع)، نقی و هادی است و به آن حضرت ابوالحسن الثاث میگويند ايشان در سال 220 هجری پس از شهادت پدر گرامیشان كه هنوز بيش از هشت سال نداشت به امامت رسيد.
امام جمعه بندرخمير گفت: عصر زندگی امام هادی(ع) عصر اختناق و استبداد بود و امام(ع) برای فعاليت فرهنگی در سطح گسترده آزادی عمل نداشت، اما در همان شرايط نامساعد علاوه بر فعاليتهای فرهنگی از طريق مناظره با مكاتب عقيدتی متعددی همچون «معتزله و اشاعره»، مكاتبات، پاسخگويی به سؤالات و شبهات و تبين بينش درست در برابر مكاتب كلامی منحرف راويان و محدثان و بزرگانی از شيعه را تربيت كرد و علوم و معارف اسلامی را به آنان آموزش داد.
جهانگيری افزود: امام هادی(ع) در طول زندگی خود، با كسانی كه در حق ايشان غلو میكردند، مبارزه كرده و آنان را از خود طرد میکردند كه از جمله آنان علی بن حسكه، استاد قاسم شعرانی يقطينی از بزرگان غلات(فرقههایی از شیعه) و مطرود ائمه طاهرين(ع) است.
وی در پايان اظهار كرد: امام هادی(ع) ضمن رساله مفصلی كه ابن شعبه حرّانی از آن نقل كرده، به شدت بر تحريف نشدن قرآن و اينكه قرآن كريم همه جا اصل و محور است، تكيه میكرد و اصرار میورزيد و آن را در مقام سنجش روايات و تشخيص صحيح از ناصحيح بهعنوان معياری دقيق اعلام كرد.
