پاسخگويی به شبهات دينی مستلزم شناخت علمی و به روز مدرسان است
گروه اجتماعي: فعال و داور مسابقات قرآني با تأكيد بر افزايش سطح علمی مدرسان قرآنی تصريح كرد: پاسخگويی مدرس قرآنی به شبهات و سؤالات فراگيران بايد همگام با علم روز باشد، زيرا برخی شبهات مولود زمان امروز هستند كه نياز به پاسخگويی بر اساس علم امروز دارند.
سيدعدنان موسوی، فعال و داور مسابقات قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، اظهار كرد: مدرس دينی لازم است به لحاظ سطح علمی در حدی باشد كه توانايی پاسخگويی به سؤالات و شبهات مطرح شده از سوی فراگيران را داشته باشد و در اين راستا تنها به محتوای كتاب و منبع تدريس اكتفا نكند زيرا مواردی مشهود است كه مدرس با شبهاتی روبهرو میشود كه پاسخ آنها امری فراتر از مطالب منبع تدريس هستند؛ اين در صورتی است كه مدرس توانايی پاسخگويی فراگيران را زمانی خواهد داشت كه به علم لازم در اين راستا مجهز شده باشد.
وی عنوان كرد: لازم است مدرس آموزههای دينی، شخصيتی مؤمن و موجه داشه باشد زيرا فراگيران همواره از معلم خود تأثير پذيرفته و در اغلب موارد او را بهعنوان الگوی خويش قرار میدهند؛ بنابراين چنانچه مدرس دارای شخصيتی موجه، مؤمن، متواضع و با گذشت باشد، تأثيرگذاری بيشتری را در اين راستا خواهد داشت.
موسوی با اشاره به پاسخگويي سؤالات فراگيران تصريح كرد: پاسخگويی مدرس قرآنی به سؤالات فراگيران بايد به روز باشد، هر چند شبهات و سؤالات مطرح شده در اين راستا از گذشته هم وجود داشته باشد، اما شبهاتی نيز وجود دارد كه مولود زمان امروز هستند و نياز به پاسخگويی بر اساس علم امروز دارند.
وی افزود: در راستای پاسخگويی به سؤالات و شبهات مطرح، مدرس قرآنی بايد همواره اين نكته را مدنظر داشته باشد كه در پاسخگويی صبور باشد و با روحيهای صبورانه سؤالات را ريشهيابی كرده و آنها را پاسخ دهد و در اين ميان اگر با مقابله يكی از فراگيران روبهرو شود، سؤال را با متانت و كمال صبوری پاسخ دهد.
اين كارشناس قرآنی به كاربرد آموزههای دينی اشاره كرد و گفت: مدرس قرآنی در اين راستا بايد نمونه كامل آموزههای آموزشی خود باشد و در مرحله اول خود عامل به آموزههای بيان شده خويش باشد. مدرس قرآنی بايد راههای عملی كردن آموزههای دينی را آموخته و آن را به فراگيران نيز آموزش دهد و راههای عملی آنها را برای فراگيران بيان كند؛ به عبارت بهتر مدرس قرآنی بايد اهل عمل باشد و راه را بشناسد، زيرا فراگيران تشنه معنويت هستند.
وی بر توانايی تدريس مدرس قرآنی اشاره كرد و توضيح داد: مدرس دينی علاوه بر شناخت لازم در زمينه تدريس، بايد از توانايی و هنر تدريس نيز برخوردار باشد. مدرس قرآنی بايد آنچه را صحيح است، بيان كند. ندانستن هنر تدريس نه تنها باعث میشود مدرس شبهات و پرسش فراگيران را ندهد، بلكه در مواردی باعث میشود كه فراگيران با اعتقاد صحيح نيز در درستی عقايد خود ترديد كنند.
موسوي با اشاره به نحوه تدريس مفاهيم دينی، تصريح كرد: مدرس قرآنی بايد توجه داشته باشد كه در برخی موارد كلینگری لازم است؛ در حالی كه در موارد ديگر بايد سبك جزئینگری را مد نظر داشته باشد و توجه به هريك از اين دو مقوله بدون ديگری سبب ضربه زدن به دين خواهد شد و توجه تنها به جزئيات، عدم در نظر داشتن كليات را درپی خواهد داشت و از طرف ديگر توجه بيش از اندازه به كليات بیتفاوتی در مخاطب را در پی خواهد داشت؛ بهگونهای كه مفاهيم دينی بهصورت اساسی در ذهن او نهادينه نخواهند شد.
وی در ادامه گذری بر محتوای كتب تدريسی موجود در راستای مفاهيم دينی داشت و عنوان كرد: متون موجود برای تدريس در مقاطع مختلف تحصيلی نه تنها پاسخگو نيست بلكه در زمينههايي نيز دارای نقصهايی است و اين كمبود دارای گستره زيادی در همه علوم انسانی است و تنها اختصاص به مطالب دروس دين ندارد.
موسوی در پایان افزود: برای مثال در باب مسئله ولايت كه نياز به تفصيل بيشتری دارد، ضرورت بحث در اين راستا ايجاب میكند كه مباحث اصلی با عمق و محتوای بيشتری عنوان شود و در كتب درسی منابع بيشتری برای علاقهمندان بهمنظور مطالعه معرفی شود و از بيان جزئی اين بحث مهم اجتناب شود؛ زيرا در اين راستا مسائل و شبهات مطرح شده زياد و نيازمند پاسخگويی به روز هستند. در مواردی شاهد اين امور هستيم كه كارشناسان مربوطه نه تنها پاسخگوی اين شبهات نيستند بلكه خود خالق شبهات ديگری در ذهن فراگيران و مراجعان خواهند بود.
وی عنوان كرد: لازم است مدرس آموزههای دينی، شخصيتی مؤمن و موجه داشه باشد زيرا فراگيران همواره از معلم خود تأثير پذيرفته و در اغلب موارد او را بهعنوان الگوی خويش قرار میدهند؛ بنابراين چنانچه مدرس دارای شخصيتی موجه، مؤمن، متواضع و با گذشت باشد، تأثيرگذاری بيشتری را در اين راستا خواهد داشت.
موسوی با اشاره به پاسخگويي سؤالات فراگيران تصريح كرد: پاسخگويی مدرس قرآنی به سؤالات فراگيران بايد به روز باشد، هر چند شبهات و سؤالات مطرح شده در اين راستا از گذشته هم وجود داشته باشد، اما شبهاتی نيز وجود دارد كه مولود زمان امروز هستند و نياز به پاسخگويی بر اساس علم امروز دارند.
وی افزود: در راستای پاسخگويی به سؤالات و شبهات مطرح، مدرس قرآنی بايد همواره اين نكته را مدنظر داشته باشد كه در پاسخگويی صبور باشد و با روحيهای صبورانه سؤالات را ريشهيابی كرده و آنها را پاسخ دهد و در اين ميان اگر با مقابله يكی از فراگيران روبهرو شود، سؤال را با متانت و كمال صبوری پاسخ دهد.
اين كارشناس قرآنی به كاربرد آموزههای دينی اشاره كرد و گفت: مدرس قرآنی در اين راستا بايد نمونه كامل آموزههای آموزشی خود باشد و در مرحله اول خود عامل به آموزههای بيان شده خويش باشد. مدرس قرآنی بايد راههای عملی كردن آموزههای دينی را آموخته و آن را به فراگيران نيز آموزش دهد و راههای عملی آنها را برای فراگيران بيان كند؛ به عبارت بهتر مدرس قرآنی بايد اهل عمل باشد و راه را بشناسد، زيرا فراگيران تشنه معنويت هستند.
وی بر توانايی تدريس مدرس قرآنی اشاره كرد و توضيح داد: مدرس دينی علاوه بر شناخت لازم در زمينه تدريس، بايد از توانايی و هنر تدريس نيز برخوردار باشد. مدرس قرآنی بايد آنچه را صحيح است، بيان كند. ندانستن هنر تدريس نه تنها باعث میشود مدرس شبهات و پرسش فراگيران را ندهد، بلكه در مواردی باعث میشود كه فراگيران با اعتقاد صحيح نيز در درستی عقايد خود ترديد كنند.
موسوي با اشاره به نحوه تدريس مفاهيم دينی، تصريح كرد: مدرس قرآنی بايد توجه داشته باشد كه در برخی موارد كلینگری لازم است؛ در حالی كه در موارد ديگر بايد سبك جزئینگری را مد نظر داشته باشد و توجه به هريك از اين دو مقوله بدون ديگری سبب ضربه زدن به دين خواهد شد و توجه تنها به جزئيات، عدم در نظر داشتن كليات را درپی خواهد داشت و از طرف ديگر توجه بيش از اندازه به كليات بیتفاوتی در مخاطب را در پی خواهد داشت؛ بهگونهای كه مفاهيم دينی بهصورت اساسی در ذهن او نهادينه نخواهند شد.
وی در ادامه گذری بر محتوای كتب تدريسی موجود در راستای مفاهيم دينی داشت و عنوان كرد: متون موجود برای تدريس در مقاطع مختلف تحصيلی نه تنها پاسخگو نيست بلكه در زمينههايي نيز دارای نقصهايی است و اين كمبود دارای گستره زيادی در همه علوم انسانی است و تنها اختصاص به مطالب دروس دين ندارد.
موسوی در پایان افزود: برای مثال در باب مسئله ولايت كه نياز به تفصيل بيشتری دارد، ضرورت بحث در اين راستا ايجاب میكند كه مباحث اصلی با عمق و محتوای بيشتری عنوان شود و در كتب درسی منابع بيشتری برای علاقهمندان بهمنظور مطالعه معرفی شود و از بيان جزئی اين بحث مهم اجتناب شود؛ زيرا در اين راستا مسائل و شبهات مطرح شده زياد و نيازمند پاسخگويی به روز هستند. در مواردی شاهد اين امور هستيم كه كارشناسان مربوطه نه تنها پاسخگوی اين شبهات نيستند بلكه خود خالق شبهات ديگری در ذهن فراگيران و مراجعان خواهند بود.
