مديريت جهادی؛ از تعريف تا اِعمال/
انگيزه؛ عامل تمايز فعاليت جهادگران/ پول منبع كسب رضايت جهادگر نيست
گروه اجتماعی:عضو هيئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) انگيزههای يك مدير جهادگر را متمايز با مديری دانست كه برای معاش به فعاليت میپردازد و بيان كرد: پول منبع كسب رضايت جهادگر نيست.
سيدعلی علوی، عضو هيئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) مهمترين مشخصه يك مدير جهادگر را هدف وی برشمرد و گفت: برخی انگيزههای درونی و بيرونی انسان را به سوی اهداف خاص سوق میدهد و اين امر در رابطه با مديريت نيز صادق است.
وی نوع انگيزه و هدف را باعث تفكيك بين مديريت جهادی و مديريتهای متعارف و متداول دانست و گفت: جهاد انجام هر فعاليت مخلصانهای در راه رضای خداوند و تقرب به ذات احديت است.
وی با تأكيد بر اينكه وقتی مبنا رضايت خداوند باشد تلاش و كار كردن برای امرار معاش و تأمين نياز خانواده نيز نوعی جهاد تلقی میشود، تصريح كرد: يك انسان موحد كه تمام كارهای خود را براساس تعالی جويی و تخلق به اخلاق الهی قرار داده است انگيزههای دورنی مشخصی دارد كه در رأس آن تقرب جوبی به خداوند است.
وی انگيزههای يك مدير جهادگر را متمايز با مديری دانست كه برای معاش به فعاليت میپردازد و بيان كرد: ابزار و وسايلی كه اين افراد را قانع میكند متفاوت است. پول برای فردی كه برای تأمين معاش كار میكند انگيزهای ارزشمند است كه نيازهای اوليه وی را برطرف میكند ولی كسی كه برای رضای خدا كار میكند انگيزههای خود را از جای ديگری میجويد و پول برای وی رضايت به همراه نمیآورد.
علوی به فعاليت مردم پس از انقلاب اسلامی ايران اشاره و عنوان كرد: مردم در آن زمان كار و تلاش و كمك را يك وظيفه تلقی میكردند و انجام اين امور آنان را شاد و راضی میكرد، سختترين كارها بدون هيچ چشم داشت مالی انجام میشد و دختران و پسران جوان در بدترين شرايط آب و هوايی تلاش میكردند چرا كه انگيزه درونی آنان تقرب به خداوند بود.
عضو هيئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) ادامه داد: برخی از اين جهادگران كه در شرايط بد آب و هوايی برای كمك به مردم حضور پيدا میكردند حتی از وضعيت مالی مناسبی نيز برخوردار بودند و میتوانستند با ماندن در خانههای خود از امكانات زيادی بهرهمند شوند اما هدف و انگيزه درونی آنان كه كسب رضای خداوند بود آنان را به انجام سختترين فعاليتها رهنمون میكرد.
وی در بخش ديگری از سخنان خود به تبيين شاخصههای مدير جهادگر پرداخت و گفت: انگيزه الهی و مقدس از مدير يك فرد با محبت میسازد كه رفتاری توأمان با ملاطفت با مردم و ارباب رجوع دارد و تكبر و خودبرتربينی از وی جدا میشود.
علوی در پايان سخنان خود مديران جهادگر را افرادی مردمی خواند كه در بين آحاد مردم جامعه از جايگاه ارزشمندی برخوردار هستند و علقه توأم با محبت و دوستی بين ايشان و مردم وجود دارد.
وی نوع انگيزه و هدف را باعث تفكيك بين مديريت جهادی و مديريتهای متعارف و متداول دانست و گفت: جهاد انجام هر فعاليت مخلصانهای در راه رضای خداوند و تقرب به ذات احديت است.
وی با تأكيد بر اينكه وقتی مبنا رضايت خداوند باشد تلاش و كار كردن برای امرار معاش و تأمين نياز خانواده نيز نوعی جهاد تلقی میشود، تصريح كرد: يك انسان موحد كه تمام كارهای خود را براساس تعالی جويی و تخلق به اخلاق الهی قرار داده است انگيزههای دورنی مشخصی دارد كه در رأس آن تقرب جوبی به خداوند است.
وی انگيزههای يك مدير جهادگر را متمايز با مديری دانست كه برای معاش به فعاليت میپردازد و بيان كرد: ابزار و وسايلی كه اين افراد را قانع میكند متفاوت است. پول برای فردی كه برای تأمين معاش كار میكند انگيزهای ارزشمند است كه نيازهای اوليه وی را برطرف میكند ولی كسی كه برای رضای خدا كار میكند انگيزههای خود را از جای ديگری میجويد و پول برای وی رضايت به همراه نمیآورد.
علوی به فعاليت مردم پس از انقلاب اسلامی ايران اشاره و عنوان كرد: مردم در آن زمان كار و تلاش و كمك را يك وظيفه تلقی میكردند و انجام اين امور آنان را شاد و راضی میكرد، سختترين كارها بدون هيچ چشم داشت مالی انجام میشد و دختران و پسران جوان در بدترين شرايط آب و هوايی تلاش میكردند چرا كه انگيزه درونی آنان تقرب به خداوند بود.
عضو هيئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) ادامه داد: برخی از اين جهادگران كه در شرايط بد آب و هوايی برای كمك به مردم حضور پيدا میكردند حتی از وضعيت مالی مناسبی نيز برخوردار بودند و میتوانستند با ماندن در خانههای خود از امكانات زيادی بهرهمند شوند اما هدف و انگيزه درونی آنان كه كسب رضای خداوند بود آنان را به انجام سختترين فعاليتها رهنمون میكرد.
وی در بخش ديگری از سخنان خود به تبيين شاخصههای مدير جهادگر پرداخت و گفت: انگيزه الهی و مقدس از مدير يك فرد با محبت میسازد كه رفتاری توأمان با ملاطفت با مردم و ارباب رجوع دارد و تكبر و خودبرتربينی از وی جدا میشود.
علوی در پايان سخنان خود مديران جهادگر را افرادی مردمی خواند كه در بين آحاد مردم جامعه از جايگاه ارزشمندی برخوردار هستند و علقه توأم با محبت و دوستی بين ايشان و مردم وجود دارد.
