آيتالله سيدمحمود وزيری، مبلغ بينالمللی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با اشاره به ضرورت جهانیسازی واقعه غدير گفت: اولين و مهمترين كاری كه بايد در اين رابطه صورت گيرد اين است كه بايد دنيا را به اين امر توجه داد كه لزوم وجود يك واسطه بين انسانها و خداوند نياز بشر امروز است كه وی بايد معصوم بوده و از گناه بهدور باشد و اينكه دلسوز مردم بوده و نسبت به آينده و سرنوشت آنها حساس باشد و با علم بالا و آگاهی كه دارد بتواند منشأ خير برای جامعه خود بوده و كسی باشد كه بتواند برای جامعه الگويی جامع و كامل باشد و پرواضح است كه در اين راه نمیتوان فرشته را انتخاب كرد، چراكه ما مثل فرشتگان نمیتوانيم خدا را درك كرده و او را عبادت كنيم.
آيتالله وزيری خاطرنشان كرد: از طريق استدلال به اين نكته میرسيم كه نياز بشر امروز اين است كه برای قرار دادن واسطه بين خدا و خود بايد يك انسان را انتخاب كرد و اگر بتوان اين مطلب را بهدرستی در جامعه تثبيت كرد مهمترين گام را در جهانیسازی واقعه غدير برداشتهايم.
امام جمعه اسبق كلن آلمان اظهار كرد: برای معرفی حضرت علی(ع) به جهانيان بايد از روشهای نوين و سبكهای جديد استفاده كرد، برای اين امر از زبان شعر استفاده كردهايم، ولی از زبان فيلم، تئاتر و كتابهای مناسب استفاده خوبی نشده است و بايد اين امر مورد توجه قرار گيرد و يكی ديگر از روشهای پيشبرنده ترجمه سخنان آن حضرت به زبانهای زنده دنيا است و بايد تمامی سخنان اين امام همام را گردآوری كرده و با فصلبندی و تفكيك موضوعات آنها را ترجمه كرده و با يك توضيح و تفسير دقيق آن را در تمامی دنيا منتشر كرد تا همه جهانيان با شناخت آن حضرت در پرتو نور هدايت قرار گرفته و با الگو قرار دادن ايشان راه سعادت را بيابند.
آيتالله وزيری در ادامه سخنان خود به ضرورت توجه به واقعه غدير، خاطرنشان كرد: ضرورت توجه به واقعه غدير از آن جهت است كه بايد هميشه بهترين راه را برای انتخاب رهبر جامعه انتخاب كرد و برای اين امر چند روش را میتوان در پيش گرفت كه اولين آن توجه به رأی اكثريت است و به اين نكته نيز بايد توجه كرد كه اكثريت هميشه دلالت بر حقانيت نيست و دليل آن بيش از 82 آيه از قرآن است كه خداوند در آنها به زبانها و شيوههای مختلف جمع را مذمت كرده است.
جانشين اسبق نماينده رهبری در كشور سوريه تصريح كرد: راه ديگر توجه به رأی اقليت است كه اگر از اين روش نيز استفاده كنيم حق اكثريت تضييعشده و راه ديگر انتخاب رهبر از طريق كودتا است كه اين روش نيز ستم به اكثريت مردم و پشتپا زدن به بديهیترين حقوق يك جامعه است و راه بعدی انتخاب رهبر آينده توسط رهبر فعلی است كه اين راه را نيز عقل سالم نمیپسندد، چراكه اگر رهبر فعلی زورگو بوده و به مصالح مردم آگاه نباشد نمیتواند رهبری مناسب برای جامعه انتخاب كند و تنها راهی كه باقی است انتخاب رهبر جامعه توسط خداوند است و چون اوست كه بندگان را خلق كرده و بهتر از هر كسی صلاح مردم خود را میداند میتواند بهترين را انتخاب كند و اين همان چيزی است كه در دين اسلام اعمال شده و خداوند به پيامبرش میفرمايد اگر اين دستور را به امتت ابلاغ نكنی مانند اين است كه رسالت خود را ابلاغ نكرده باشی.
وی تأكيد كرد: آيه امامت اين را به ما نشان میدهد كه امامت جزء اصول دين است نه اصول مذهب، چراكه ترك امامت و ولايت مانند ترك رسالت بوده و پشتپا زدن به دين خدا است.
آيتالله وزيری ادامه داد: فخر رازی در كتاب خود میآورد كه آيه 67 سوره مائده «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ؛ اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت بهسوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنى پيامش را نرساندهاى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مىدارد آرى خدا گروه كافران را هدايت نمىكند» 72 روز قبل از واقعه غدير بر پيامبر(ص) نازل شده است و اين فاصله شأن نزول اين آيه را میرساند كه پيامبر(ص) در اين مدت بايد جامعه مسلمانان را از نظر روانی آماده پذيرش اين حقيقت كند كه معصيتها و خطشكنیها اتفاق نيفتد، چراكه میدانستند عدهای برنمیتابند و ولايت علی(ع) را برای رهبری جامعه اسلامی نمیپذیرند.
اين مبلغ بينالمللی كه سابقه تبليغ در كشورهای اروپايی را در كارنامه خود دارد، ابراز كرد: نه تنها حضرت علی(ع) از جانب خداوند بلكه 11 امام ديگر نيز از طرف خداوند مشخص شده و به پيامبر(ص) معرفی شدند و در احاديثی از ايشان اين مطالب نقل شده است.
آيتالله وزيری با تأكيد بر اينكه در مورد غدير بايد به چند نكته توجه كرد كه اگر مورد توجه قرار نگيرد اهميت غدير بهدرستی جلوه داده نمیشود، تصريح كرد: واژه غدير در عربی بهمعنای گودالهايی در بيابان است كه در آن آب سالم و تميز برای استفاده انسان و حيوان جمع میشود و به محلی بزرگ و استراتژيك گفته میشود كه مانند يك چهارراه بين كشورهای عربستان، عراق، يمن و حبشه بود كه پس از انجام حج، مسلمانان در اين نقطه از هم جدا شده و بهسوی ميهن خود بازمیگشتند و در آخرين حج، پيامبر(ص) 3 روز در اين مكان ماندند و دستور به تجمع مسلمانان در اين مكان داده و انتخاب اين نقطه افتراق نشان از بيان يك موضوع خطير است.
آيتالله وزيری افزود: زمين غدير از نظر جغرافيايی گود بود، بهطوریكه وقتی پيامبر(ص) در بالای اين گودی قرار میگرفتند، همه افرادی كه آنجا حضور داشتند كه بنا به نوشته مورخان بزرگ شيعه و سنی تعداد اين افراد چيزی حدود 124 هزار نفر بوده است، میتوانستند ايشان را ببينند، با اين وجود با دستور خود پيامبر(ص) از پالان شترها برای ايشان منبری عريض ساختند، چراكه میخواستند پس از خواندن خطبه، حضرت علی(ع) را روی منبر به همه معرفی كرده و او را به امامت منصوب كنند.
امام جمعه اسبق كلن آلمان اظهار كرد: همه مواردی كه ذكر شد نشاندهنده اين است كه قضيه نصب ولايت از زبان پيامبر(ص) آنقدر مهم است كه بايد همه مسلمانان حضور داشته و میديدند تا از آن تفسيری غلط اتفاق نيفتد.
وی با اشاره به آيه 3 سوره مائده «...الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتِی...؛ ...امروز كسانىكه كافر شدهاند از [كارشكنى در] دين شما نوميد گرديدهاند پس از ايشان مترسيد و از من بترسيد امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم...»، ابراز كرد: تفسيرهای متفاوتی درباره اين آيه وجود دارد كه يكی به روز مبعث اشاره میكند كه بايد در پاسخ گفت اگر روز مبعث منظور اين آيه است پس چرا بعد از آن اين همه جنگ بين پيامبر(ص) و دشمنان اتفاق افتاد و مسلماً پس از آن روز نبود كه دشمنان مأيوس شدند و بعضی ديگر به روز حج اكبر اشاره میكنند كه باز بايد در جواب گفت كه اين نيز اشتباه است، چراكه در اين روز حج كامل شد و دين كامل نشد و بعضی ديگر به فتح مكه اشاره كرده و باز بايد اينگونه جواب داد كه بسياری از نگرانیها برای پيامبر(ص) و مسلمانان پس از فتح مكه اتفاق افتاد و منظور اين آيه چيزی فراتر از همه اين واقعهها بايد باشد و آن روزی كه كافران از اسلام مأيوس شدند روزی بود كه پيامبر شخصيت بینظيری را برای حفظ دين پس از خودشان به خلافت منصوب كردند كه اين خط تا قيامت ادامه دارد و روز نااميدی و يأس كافران از اسلام، 18 ذیالحجه سال دهم هجرت بود.