صفارزاده؛ چهرهای جهانی كه معرفی نشده است
گروه ادب: دبير جشنواره طنين بيداری با بيان اينكه بدون اقرار صفارزاده چهرهای جهانی است كه متاسفانه در شناساندن او كم كاری شده است اظهار كرد: صفارزاده ترجمهای بسيار ارزنده از قرآن به رشته تحرير درآورده است و در شعر، ترجمه ادعيه اسلامی فردی شناخته شده است.
به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا)، آئين اختتاميه جشنواره طنين بيداری، بزرگداشت پنجمين سالگرد درگذشت مرحوم طاهره صفارزاده ديروز چهارشنبه اول آبان ماه در تالار سوره حوزه هنری با حضور محسن مؤمنی شريف، رئيس حوزه هنری عليرضا غزوه رئيس مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری، رضا اسماعيلی، شاعر و دبير اين جشنواره، حجت الاسلام و المسلمين محمود دعائی، مدير مسئول روزنامه اطلاعات و خانواده مرحوم صفارزاده برگزار شد.
در اين مراسم كه اجرای آن بر عهده سعيد بيابانكی بود، رضا اسماعيلی به عنوان اولين سخنران به ايراد سخن پرداخت و با بيان اينكه هدف از برگزاری اين جايزه ادبی شناساندن كاملتر و عميقتر اين بانوی دانشمند است اظهار كرد: صفارزاده بانويی است كه در عرصه شعر، پژوهش، ترجمه و فعاليتهای دانشگاهی آثار ارزشمندی از خود به يادگار گذاشته است.
اسماعيلی ادامه داد: او بدون اقرار چهرهای جهانی است كه متاسفانه در شناساندن او كم كاری شده است. صفارزاده ترجمهای بسيار ارزنده از قرآن به رشته تحرير درآورده است و در شعر، ترجمه ادعيه اسلامی و فعاليت به عنوان يك چهره مقبول دانشگاهی فردی شناخته شده است.
وی افزود: اغلب افراد او را بيشتر به عنوان يك شاعر میشناسند چون قبل از انقلاب چهره تأثيرگذار داشت و پس از انقلاب از حجتالاسلام دعايی درخواست ديدار حضوری با امام را كرد كه ايشان واسطه خير شد و زندهياد صفارزاده به ديدار امام مشرف شد و پس از آن تحول روحی عميقی در او ايجاد شد.
دبير اين جشنواره با اشاره به دو كتاب بيعت با بيداری و ديدار صبح اظهار كرد: اين دو اثر مبين اين نكته است كه در مسير روشنگری و بيداری همچنين لبيك به حضرت امام گام برداشت و به آرمانها وفادار بود اما اگر آثار صفارزاده به زبانهای خارجی ترجمه شود، مطمئن هستم دايره مخاطبان او كه دايره مخاطبان انقلاب هستند، گسترده میشود و پيام انقلاب را بهتر میتوانيم صادر كنيم.
اسماعيلی با اشاره به انتشار فراخوان و مهلت اندك يك ماه و نيم گفت: در اين فرصت كم استقبال جامعه ادبی از اين جايزه گسترده و خوب بود در اين راستا متجاوز از 500 قطعه شعر درباره شخصيت علمی و ادبی زندهياد صفارزاده واصل شد. البته كنگره بخش مقالات و پاياننامههای دانشجويی را هم داشت كه 25 مقاله علمی ارزنده و 5 پاياننامه دانشجويی به دست ما رسيد كه از برگزيدگان آن تقدير شد.
وی در خاتمه سخنان خود، ضمن اشاره به كوتاهی نهادها نسبت به صفارزاده و بيان گلايه خانواده اين مترجم، گفت: به ياری خدا امسال نخستين جايزه را برگزار كرديم، اميدواريم استمرار يافته و بالندگی بسيار داشته باشد.
جلال صفارزاده، برادر مرحوم طاهره صفارزاده، درسخنانی كه در اين مراسم ايراد كرد با اشاره به گذشت پنج سال از درگذشت طاهره، اظهار كرد: من به عنوان برادراو هنوز نتوانستهام كاری كنم تا حداقل روح او را از خودم راضی كنم. در اين مدت تنها توانستهايم ديوان آثار او
وی با اشاره به فعاليتهای خود به دليل اينكه صفارزاده علاقمند بود خدمتی در زادگاهش داشته باشد، گفت: شورای شهر سيرجان همت كرد و به ما زمينی داد اما كل ارث او كه از طريق دادگاه به ما رسيد 109 ميليون تومان بود كه در نهايت با 200 ميليون تومان در سيرجان بنای يك كتابخانه مرجع گذاشته شد كه استاندار سيرجان كلنگ آن را زد و با حضور وزير ارشاد فرهنگ دولت دهم كتابهای خانم صفارزاده را به اداره ارشاد استان منتقل كرديم و پس از آن 7 هزار جلد كتاب او شمارهگذاری شد و به سيرجان منتقل شد و در 28 مرداد سال جاری وزير ارشاد وقت كتابخانه را افتتاح كرد.
صفارزاده با ابراز تاسف از اينكه نتوانستم برای خواهرم كاری انجام دهم جز جمعآوری كتاب شعرش، گفت: در ساختمان كتابخانه سيرجان طی دو روز در هفته، كتابهای مرجع در دسترس علاقمندان قرار میگيرد.
وی در پايان شعری از مولوی را كه هميشه برای خواهرش میخواند قرائت كرد كه متن آن به شرح زير است:
ما در ره عشق تو اسيران بلاييم
كس نيست چنين عاشق بیچاره كه ماييم
بر ما نظری كن كه در اين شهر غريبيم
بر ما كرمی كن كه در اين شهر گداييم
زهدی نه كه در كنج مناجات نشينيم
وجدی نه كه در گرد خرابات برآييم
نه اهل صلاحيم و نه مستان خرابيم
اينجا نه و آنجا نه كه گوييم كجاييم
حلاج وشانيم كه از دار نترسيم
مجنون صفتانيم كه در عشق خداييم
ترسيدن ما هم چو از بيم بلا بود
اكنون ز چه ترسيم كه در عين بلاييم
ما را به تو سريست كه كس محرم آن نيست
گر سر برود سر تو با كس نگشاييم
ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار ز رخ پرده كه مشتاق لقاييم
درياب دل شمس خدا مفتخر تبريز
رحم آر كه ما سوختهی داغ خدايی
در اين مراسم كه اجرای آن بر عهده سعيد بيابانكی بود، رضا اسماعيلی به عنوان اولين سخنران به ايراد سخن پرداخت و با بيان اينكه هدف از برگزاری اين جايزه ادبی شناساندن كاملتر و عميقتر اين بانوی دانشمند است اظهار كرد: صفارزاده بانويی است كه در عرصه شعر، پژوهش، ترجمه و فعاليتهای دانشگاهی آثار ارزشمندی از خود به يادگار گذاشته است.
اسماعيلی ادامه داد: او بدون اقرار چهرهای جهانی است كه متاسفانه در شناساندن او كم كاری شده است. صفارزاده ترجمهای بسيار ارزنده از قرآن به رشته تحرير درآورده است و در شعر، ترجمه ادعيه اسلامی و فعاليت به عنوان يك چهره مقبول دانشگاهی فردی شناخته شده است.
وی افزود: اغلب افراد او را بيشتر به عنوان يك شاعر میشناسند چون قبل از انقلاب چهره تأثيرگذار داشت و پس از انقلاب از حجتالاسلام دعايی درخواست ديدار حضوری با امام را كرد كه ايشان واسطه خير شد و زندهياد صفارزاده به ديدار امام مشرف شد و پس از آن تحول روحی عميقی در او ايجاد شد.
دبير اين جشنواره با اشاره به دو كتاب بيعت با بيداری و ديدار صبح اظهار كرد: اين دو اثر مبين اين نكته است كه در مسير روشنگری و بيداری همچنين لبيك به حضرت امام گام برداشت و به آرمانها وفادار بود اما اگر آثار صفارزاده به زبانهای خارجی ترجمه شود، مطمئن هستم دايره مخاطبان او كه دايره مخاطبان انقلاب هستند، گسترده میشود و پيام انقلاب را بهتر میتوانيم صادر كنيم.
اسماعيلی با اشاره به انتشار فراخوان و مهلت اندك يك ماه و نيم گفت: در اين فرصت كم استقبال جامعه ادبی از اين جايزه گسترده و خوب بود در اين راستا متجاوز از 500 قطعه شعر درباره شخصيت علمی و ادبی زندهياد صفارزاده واصل شد. البته كنگره بخش مقالات و پاياننامههای دانشجويی را هم داشت كه 25 مقاله علمی ارزنده و 5 پاياننامه دانشجويی به دست ما رسيد كه از برگزيدگان آن تقدير شد.
وی در خاتمه سخنان خود، ضمن اشاره به كوتاهی نهادها نسبت به صفارزاده و بيان گلايه خانواده اين مترجم، گفت: به ياری خدا امسال نخستين جايزه را برگزار كرديم، اميدواريم استمرار يافته و بالندگی بسيار داشته باشد.
جلال صفارزاده، برادر مرحوم طاهره صفارزاده، درسخنانی كه در اين مراسم ايراد كرد با اشاره به گذشت پنج سال از درگذشت طاهره، اظهار كرد: من به عنوان برادراو هنوز نتوانستهام كاری كنم تا حداقل روح او را از خودم راضی كنم. در اين مدت تنها توانستهايم ديوان آثار او
وی با اشاره به فعاليتهای خود به دليل اينكه صفارزاده علاقمند بود خدمتی در زادگاهش داشته باشد، گفت: شورای شهر سيرجان همت كرد و به ما زمينی داد اما كل ارث او كه از طريق دادگاه به ما رسيد 109 ميليون تومان بود كه در نهايت با 200 ميليون تومان در سيرجان بنای يك كتابخانه مرجع گذاشته شد كه استاندار سيرجان كلنگ آن را زد و با حضور وزير ارشاد فرهنگ دولت دهم كتابهای خانم صفارزاده را به اداره ارشاد استان منتقل كرديم و پس از آن 7 هزار جلد كتاب او شمارهگذاری شد و به سيرجان منتقل شد و در 28 مرداد سال جاری وزير ارشاد وقت كتابخانه را افتتاح كرد.
صفارزاده با ابراز تاسف از اينكه نتوانستم برای خواهرم كاری انجام دهم جز جمعآوری كتاب شعرش، گفت: در ساختمان كتابخانه سيرجان طی دو روز در هفته، كتابهای مرجع در دسترس علاقمندان قرار میگيرد.
وی در پايان شعری از مولوی را كه هميشه برای خواهرش میخواند قرائت كرد كه متن آن به شرح زير است:
ما در ره عشق تو اسيران بلاييم
كس نيست چنين عاشق بیچاره كه ماييم
بر ما نظری كن كه در اين شهر غريبيم
بر ما كرمی كن كه در اين شهر گداييم
زهدی نه كه در كنج مناجات نشينيم
وجدی نه كه در گرد خرابات برآييم
نه اهل صلاحيم و نه مستان خرابيم
اينجا نه و آنجا نه كه گوييم كجاييم
حلاج وشانيم كه از دار نترسيم
مجنون صفتانيم كه در عشق خداييم
ترسيدن ما هم چو از بيم بلا بود
اكنون ز چه ترسيم كه در عين بلاييم
ما را به تو سريست كه كس محرم آن نيست
گر سر برود سر تو با كس نگشاييم
ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار ز رخ پرده كه مشتاق لقاييم
درياب دل شمس خدا مفتخر تبريز
رحم آر كه ما سوختهی داغ خدايی
