كمتوجهی مخاطبان به سينمای دينی ناشی از ضعف محتوايی آثار است
گروه هنر: كم اقبالی مخاطبان به سينمای دينی نتيجه ضعف محتوا و فرم در اين گونه توليدات است در حالی كه تجربه ثابت كرده طی سی سال گذشته هر زمان كه فيلمهای باكيفيتی در ژانر دينی و معناگرا توليد شده با استقبال مخاطبان نيز روبرو شده است.
سعيد ابراهيمیفر، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: سينما به عنوان يكی از ابزارهای فرهنگی در مقايسه با ديگر عرصههای فرهنگی توانسته است آثاری را عرضه كند كه تا حدودی زيادی با مفاهيم انقلاب همخوانی داشته باشد و اين ويژگی را میتوان به عنوان رويكردی مثبت به ارزشها قلمداد كرد.
وی افزود: البته بحث اصلی درباره آثار قرآنی در سينما اين است كه چه اثری را میتوان فيلم قرآنی ناميد. آيا برای نگاهی درست به قرآن بايد از رويكرد مستقيم بهره برد و يا اينكه از مفاهيم كلامالله در آثار سود جست؟
كارگردان «نار و نی» اضافه كرد: جواب من به اين پرسش اين است كه هر دو نگاه در جای خود شايسته است به شرطی كه در هر دو نوع اصول لازم رعايت شود، شرايطی كه بتواند كار را از كيفيت لازم برخوردار كند.
ابراهيمیفر در تكميل توضيح فوق گفت: البته نمیتوان كتمان كرد كه برداشت غيرمستقيم از قرآن تا حدودی دست فيلمساز را برای كار بيشتر باز میگذارد، زيرا در فيلمهايی كه به قصص قرآن به شكل مستقيم توجه میشود بايد رعايت جزيئات نيز مورد توجه قرار گيرد، در صورتی كه در اقتباسهای معاصر میتوان تا حدودی مانور داد.
وی در پاسخ به اين پرسش كه رويكرد مخاطبان در سیسال گذشته نسبت به آثار قرآنی و دينی چگونه بوده است؟ بيان كرد: مخاطبان سينما در سی سال گذشته نشان دادهاند كه از آثاری كه در عرصه توليدات دينی و قرآنی از كيفيت بالای برخوردار بودهاند هميشه استقبالی شايسته به عمل آوردهاند و اگر هم در برخی مواقع اين استقبال، شكلی مناسب نداشته است كه اين موضوع نيز به دليل ضعف ما در ساخت اينگونه توليدات است.
بازيگر فيلم «خيلی دور خيلی نزديك» در بخش ديگری از توضيحات خود ذكر اين نكته را ضروری دانست كه برای پرداختن به مفاهيم دينی در سينما بايد يكسری پيش مقدمهها را رعايت كرد، بدين نحو كه ما در ابتدا به جهان غرب بفهمانيم كه از گذشتهای شايسته برخودار بوديم و اين مهم نيز زمانی حاصل میشود كه بتوانيم مفاخر خود را به درستی به جهانيان معرفی كنيم، چرا كه توليدات سينمايی جهان غرب، ذهن مخاطبان جهانی را از مسير اصلی منحرف كردهاند.
اين كارگردان در پايان خاطرنشان كرد: زمانی كه ما بتوانيم علاوه بر داخل مخاطبان ديگر كشورها را با مفاخر و ارزشهای خود بهتر آشنا كنيم میتوانيم ادعا كنيم كه توانستهايم در سينما توجهی مثبتتر از گذشته به قرآن داشته باشيم.
وی افزود: البته بحث اصلی درباره آثار قرآنی در سينما اين است كه چه اثری را میتوان فيلم قرآنی ناميد. آيا برای نگاهی درست به قرآن بايد از رويكرد مستقيم بهره برد و يا اينكه از مفاهيم كلامالله در آثار سود جست؟
كارگردان «نار و نی» اضافه كرد: جواب من به اين پرسش اين است كه هر دو نگاه در جای خود شايسته است به شرطی كه در هر دو نوع اصول لازم رعايت شود، شرايطی كه بتواند كار را از كيفيت لازم برخوردار كند.
ابراهيمیفر در تكميل توضيح فوق گفت: البته نمیتوان كتمان كرد كه برداشت غيرمستقيم از قرآن تا حدودی دست فيلمساز را برای كار بيشتر باز میگذارد، زيرا در فيلمهايی كه به قصص قرآن به شكل مستقيم توجه میشود بايد رعايت جزيئات نيز مورد توجه قرار گيرد، در صورتی كه در اقتباسهای معاصر میتوان تا حدودی مانور داد.
وی در پاسخ به اين پرسش كه رويكرد مخاطبان در سیسال گذشته نسبت به آثار قرآنی و دينی چگونه بوده است؟ بيان كرد: مخاطبان سينما در سی سال گذشته نشان دادهاند كه از آثاری كه در عرصه توليدات دينی و قرآنی از كيفيت بالای برخوردار بودهاند هميشه استقبالی شايسته به عمل آوردهاند و اگر هم در برخی مواقع اين استقبال، شكلی مناسب نداشته است كه اين موضوع نيز به دليل ضعف ما در ساخت اينگونه توليدات است.
بازيگر فيلم «خيلی دور خيلی نزديك» در بخش ديگری از توضيحات خود ذكر اين نكته را ضروری دانست كه برای پرداختن به مفاهيم دينی در سينما بايد يكسری پيش مقدمهها را رعايت كرد، بدين نحو كه ما در ابتدا به جهان غرب بفهمانيم كه از گذشتهای شايسته برخودار بوديم و اين مهم نيز زمانی حاصل میشود كه بتوانيم مفاخر خود را به درستی به جهانيان معرفی كنيم، چرا كه توليدات سينمايی جهان غرب، ذهن مخاطبان جهانی را از مسير اصلی منحرف كردهاند.
اين كارگردان در پايان خاطرنشان كرد: زمانی كه ما بتوانيم علاوه بر داخل مخاطبان ديگر كشورها را با مفاخر و ارزشهای خود بهتر آشنا كنيم میتوانيم ادعا كنيم كه توانستهايم در سينما توجهی مثبتتر از گذشته به قرآن داشته باشيم.
