ريا و تزوير؛ مهمترين آفت سينمای دينی
گروه هنر: يك تهيهكننده سينما گفت: يكی از امتيازات مهم برای يك اثر دينی اين است كه آن اثر از ريا بری باشد تا بتواند تأثيرگذاری لازم را در پی داشته باشد؛ زيرا اين آفت معضلی خطرناك برای اين گونه محسوب میشود كه اشاعه آن میتواند اين ژانر را نابود كند.
سيدضياء هاشمی، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، به چگونگی نگاه سينمای ايران به مفاهيم دينی از ابتدا تا به امروز اشاره كرد و گفت: به عقيده من حمايتهای دولت از سينمای دينی در دو دهه اول انقلاب سبب رشد اين ژانر شده، بدون اينكه دخالت يا سفارشی در ميان باشد.
وی در ادامه فاكتور اصلی موفقيت يك فيلم دينی را چنين توصيف كرد: شرط اول برای موفقيت و تأثيرگذاری يك فيلم دينی اين است كه از ريا بری باشد، زيرا اين آفت معضلی خطرناك برای اين گونه محسوب میشود كه اشاعه آن میتواند اين ژانر را نابود كند؛ بدين معنا كه بخواهيم بودجهای كلان را در اختيار يك فيلم كه از لحاظ كيفی از استانداردهای لازم برخوردار نيست، قرار دهيم تا به اصطلاح با رنگ و لعاب دادن به آن كاری فريبنده بسازيم.
وی متذكر شد: منظور من از توضيح فوق اين نيست كه نبايد چنين هزينههايی برای آثار سينمايی شود، بلكه معتقدم بايد در ساخت آثار مورد نظر دقت لازم انجام شود تا كار ارائه شده علاوه بر ظاهر از باطن خوبی نيز بهره ببرد. در ضمن نبايد به بهانه ساخت فيلم دينی يا قرآنی حقايق به آن شكل كه مطلوب نظر كارگردان است، تحريف شود، بلكه بايد بدون هيچ دستاندازی مفاهيم آن گونه كه هست به بيننده ارائه شود.
وی در پاسخ به سؤالی ديگر مبنی بر اينكه آيا ساخت فيلمهای فاخر، هر چند به عقيده شما ضعيف، نمیتواند در مقايسه با فيلمهايی كه به اسم آثار كمدی اكران میشوند، اهرمی برای هدايت سينما به سمت كمال باشند؟ اظهار كرد: با اين گفته موافق نيستم؛ چرا كه اگر ما بخواهيم به اين بهانه فيلمهايی با هزينههای ميلياردی توليد كنيم، بدون اينكه كار از كيفيت لازم بهرهمند باشد، راه به جايی نخواهيم برد، چون فيلمهای سخيف آنقدر كه فيلمهای به اصطلاح فاخر میتواند تأثيرات منفی داشته باشند، مخرب نيستند، زيرا كسی به فيلمهای صرفاً تجاری هيچگاه جدی نگاه نمیكند.
هاشمی در پايان تأكيد كرد: يك فيلم دينی كه تنها با هدف منافع مادی توليد میشود، تأثيراتش میتواند به مراتب مخربتر از ديگر آثار ضعيف باشد، البته در كنار نقدهايی كه شد بايد از فيلمی نظير «زير نور ماه» نيز نام برد كه با جسارت تمام بهترين شكل يك فيلم ارزشی را به تصوير كشيد، چون بدون ريا و سفارش تنها به واسطه دغدغه فيلمسازش توليد شده بود.
وی در ادامه فاكتور اصلی موفقيت يك فيلم دينی را چنين توصيف كرد: شرط اول برای موفقيت و تأثيرگذاری يك فيلم دينی اين است كه از ريا بری باشد، زيرا اين آفت معضلی خطرناك برای اين گونه محسوب میشود كه اشاعه آن میتواند اين ژانر را نابود كند؛ بدين معنا كه بخواهيم بودجهای كلان را در اختيار يك فيلم كه از لحاظ كيفی از استانداردهای لازم برخوردار نيست، قرار دهيم تا به اصطلاح با رنگ و لعاب دادن به آن كاری فريبنده بسازيم.
وی متذكر شد: منظور من از توضيح فوق اين نيست كه نبايد چنين هزينههايی برای آثار سينمايی شود، بلكه معتقدم بايد در ساخت آثار مورد نظر دقت لازم انجام شود تا كار ارائه شده علاوه بر ظاهر از باطن خوبی نيز بهره ببرد. در ضمن نبايد به بهانه ساخت فيلم دينی يا قرآنی حقايق به آن شكل كه مطلوب نظر كارگردان است، تحريف شود، بلكه بايد بدون هيچ دستاندازی مفاهيم آن گونه كه هست به بيننده ارائه شود.
وی در پاسخ به سؤالی ديگر مبنی بر اينكه آيا ساخت فيلمهای فاخر، هر چند به عقيده شما ضعيف، نمیتواند در مقايسه با فيلمهايی كه به اسم آثار كمدی اكران میشوند، اهرمی برای هدايت سينما به سمت كمال باشند؟ اظهار كرد: با اين گفته موافق نيستم؛ چرا كه اگر ما بخواهيم به اين بهانه فيلمهايی با هزينههای ميلياردی توليد كنيم، بدون اينكه كار از كيفيت لازم بهرهمند باشد، راه به جايی نخواهيم برد، چون فيلمهای سخيف آنقدر كه فيلمهای به اصطلاح فاخر میتواند تأثيرات منفی داشته باشند، مخرب نيستند، زيرا كسی به فيلمهای صرفاً تجاری هيچگاه جدی نگاه نمیكند.
هاشمی در پايان تأكيد كرد: يك فيلم دينی كه تنها با هدف منافع مادی توليد میشود، تأثيراتش میتواند به مراتب مخربتر از ديگر آثار ضعيف باشد، البته در كنار نقدهايی كه شد بايد از فيلمی نظير «زير نور ماه» نيز نام برد كه با جسارت تمام بهترين شكل يك فيلم ارزشی را به تصوير كشيد، چون بدون ريا و سفارش تنها به واسطه دغدغه فيلمسازش توليد شده بود.
