در روزگاری كه بسياری از همايشها با خوابآلودگی مخاطبان خود همراه هستند و نهاد و سازمان متولی با تلاش فراوان بيش از 10 نفر را نمیتواند به سالن همايش بكشاند، مسئولان همايش «سوختگان وصل» صدها نفر از علاقهمندان به ادبيات دفاع مقدس و مشتاقان خانواده شهدا را در كنار هم جمع كرد.
عصر روز دوشنبه، 6 آبانماه، به همت دفتر نهاد رهبری در دانشگاهها و با همكاری تعداد زيادی از دانشجويان، همايش نكوداشت مقام والای مادران شهيد در تالار علامه امينی دانشگاه تهران برگزار شد.
محوطه دانشگاه تهران با تعداد زيادی از بيلبوردها و استندها كه با شعارهای نيكو آراسته شده است چشم را مینوازد. مزار شهدای گمنام در كنار مسجد مثل هميشه پررونق است و در محوطه نزديك مسجد، سنگری با پرچمهای زيبا آراسته شده است.
تالار علامه امينی در طبقه زيرين كتابخانه مركزی دانشگاه واقع است، از پلهها پايين میروم و با خيل عظيمی از جمعيت مواجه میشوم. تعداد زيادی از دانشجويان و نويسندگان در سالن ورودی تالار تجمع كردهاند.
وقتی وارد سالن همايش میشوم، تمام صندلیهای را مملو از جمعيت میبينم. چنانكه برای پيدا كردن محلی برای نشستن به زحمت میافتم.
نظم مادران شهدا در سمت چپ سالن كه با شاخه گلی عكس فرزندانشان را در دست گرفتهاند چشمنوازی میكند. كمی پايينتر و دست راست، تعداد زيادی از مسئولان كشوری و نويسندگان و شاعران و پژوهشگران حضور دارند.
هيچ چيز جز عشق به ايثار و شهادت نمیتوانست همه اين افراد را در كنار هم، يك جا جمع كند. مسئولانی از نهادهای مهم كشوری حضور دارند. حجتالاسلام والمسلمين قمی، معاون بينالملل دفتر مقام معظم رهبری، حسامالدين آشنا، نماينده رئيس جمهور در شورای نظارت بر سازمان صدا و سيما كه پيام رياست جمهوری را هم قرائت كرد. حجتالاسلام والمسلمين كلانتری، محمدباقر قاليباف، شهردار تهران، مهدی چمران، برادر شهيد والامقام مصطفی چمران و عضو شورای شهر تهران و ...
اينجا خيلیها حضور دارند و خيلیها هم میخواستند باشند و نيستند. هر كس بهگونهای دين خود را به مادران شهدا ادا میكند، شاعران با خواندن شعر و نويسندگان با حضورشان و دانشجويان با خدمت كردن به خانواده شهدا.
طبقه دوم و سوم سالن مملو از دانشجويان و عاشقان شهادت است. با خود میگويم در روزگاری كه نهادها و سازمانها برای به دست آوردن مخاطب در همايشهايشان به سختی میافتند و بعد از خرج هزينههای گزاف نمیتوانند بيش از 10 نفر را به پای سخنرانی سخنرانانشان بكشانند، خانواده شهدا چنان كاری با دلها میكنند كه استاد و دانشجو، كوچك و بزرگ، مسئول و غيرمسئول را اينطور بیتكلف به گرد هم میرسانند.
دانشجويانی كه قدر شهدا و خانوادههايشان را به خوبی درك كردهاند همچون خدمتگزارانی پا در ركاب خانواده شهدا را تكريم میكردند. مادران شهيد با ماشينی كه برايشان كرايه شده است میآيند و با همان نيز برمیگردند. دم در ورودی از آنها با شاخه گلی و پذيرايی مفصلی استقبال میشود.
اما نكتهای وجود دارد كه بر خود وظيفه میدانم آن را بيان كنم. هدايايی كه به برندگان و برگزيدگان و حتی خانواده شهدايی كه تقدير شدند آنگونه نبود كه شايستگی آنان را ارج نهد. هدايايی از جمله مفاتيح و قرآن و صحيفه سجاديه كه معنای زندگی ما ايرانيان هستند و ما بدون آنها هيچ قدمی برنمیداريم، پس حتما يك جلد از اين گرانمايگان در منزل خود داريم. چه خوب میشد كه قبل از اهدای جوايز، طبق مخاطبسنجی دقيق برای نياز جامعه هدف انجام میشد.
خدا را شكر میكنم و اين همه را از التفاتات و توجهات شهدا و البته از اخلاص مسئولان و دستاندركاران مجموعه میدانم. مطمئناً سادگی و بیتكلفی مسئولان و پيچيده نكردن امور ارزشی با موانع پيچيده و بروكراسی اداری كه هميشه مانعی برای دستيابی به نعمتها و ارزشهای راهبردی است، اين مراسم را اينطور با شكوه جلوه میداد.