محمدمهدی اصفهانی، رئيس مركز قرآن و حديث و طب دانشگاه علوم پزشكی تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قران(ايكنا) با اشاره به ضرورت بازتعريف سلامت بر اساس ديدگاه قرآن و روايات، گفت: «رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً» نقطه اوج كمال و سلامت انسان در ديدگاه قرآن بوده كه سازمان بهداشت جهانی در تعريف ابعاد چهار گانه سلامت از آن باز مانده و غفلت كرده است.
اصفهانی با اشاره به اينكه تبيين ويژگیهای انسان سالم و كامل نيازمند ارائه تعريف سلامت از ديدگاه قرآن است، گفت: در باب تعريف سلامت از ديدگاه قرآن و روايات، نكاتی هست كه تعاريف معمول سلامت از سوی سازمان جهانی بهداشت از آن غافل بوده و بهرهمندی از انها به اين تعاريف غنا میبخشد.
وی افزود: با سيری در قرآن كريم، نقطه كمال، اوج خوشبختی و سلامت در دو كلمه رضايت از خدا و رضايت از خود خلاصه میشود انجا كه میفرمايد: یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ...ارْجِعِی إِلَى رَبِّكِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً ..: اى نفس مطمئنه .. خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد.. و يا در آنجا كه میفرمايد: رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ: خدا از ايشان خشنود و آنها از او خشنودند..
اصفهانی با اشاره به اينكه در تعاريف مربوط به سلامت بايد اين مفهوم از رضايت نيز گنجانده شود، گفت: در تعريف سازمان جهانی بهداشت از سلامت كه ديگران نيز آن را بازگو و تكرار كردهاند سخن از رفاه است رفاهی مشتمل بر ابعاد جسمی، روحی، اجتماعی و اگر چه فقط شامل فقدان بيماری و معلوليت نمیشود بلكه دارايی سلامت را در ابعاد مذكور شامل میشود اما كامل نيست.
وی با اشاره به كسانی كه در اوج رفاه هستند اما به معنی واقعی كلمه سالم نيستند، افزود: از سوی ديگر افرادی نيز وجود دارند كه معلوليت و كاستیهايی در خلقت آنها وجود دارد ولی كار خود را انجام میدهند و از زندگی خود نيز لذت میبرند به طوریكه از ديگران نيز هيچ چيز كم ندارند در حالیكه ما انها را از دايره اين تعريف حذف میكنيم.
اصفهانی با اشاره به ضرورت پیگيری رضايت بيش از رفاه برای بهرهمندی از سلامت، گفت: در باب تعريف كه در مورد شخصيت و هويت انسان شده است يك تفاوت ديدگاه عميق ميان فرهنگهای لائيك و ديدگاه الهی وجود دارد اگر چه ديدگاه لائيك توسط كسانی ارائه میشود كه اعتقاداتی چون رفتن به كليسا دارند و با خدا مشكلی ندارند اما در تعاريف انها خدا حضور ندارد.
وی ادامه داد: آنها هويت انسان را در تعارف خود زيست شناختی، روانشناختی و اجتماعی میبينند و اگر هم از سال 1998 اشارهای به بعد معنوی میكنند و تعاريفی برای ان ارائه میدهند ولی تعاريف آنها از معنويت با ما كتفاوت است.
اصفهانی با اشاره به تعريف معنويت از ديدگاه غير الهی، گفت: معنويت در اين ديدگاه برابر است با پيشرفت در زندگی، ميل به تعالی، نمود اجتماعی و رعايت كدهای اخلاقی و .. و به همين دليل ممكن است افرادی باشند كه اصلا اعتقاد به خدا نداشته باشند در حاليكه معنويت در فرهنگهای الهی به ويژه ديدگاه اسلامی مبتنی بر خداشناسی، خدامحوری و خداجويی است.
ادامه دارد....