
یکی از بهترین حیاتخلوتها، لفظ «فرهنگ» است، اکثر مسئولان وقتی توان اجرای موضوع مورد فعالیت و وظایف محوله خود را ندارند، فرهنگ را دستاویزی برای توجیه کمکاریهای خود قرار دادهاند و میگویند فرهنگ چنین موضوعی وجود ندارد یا باید فرهنگسازی شود.
بهطورمثال پارکینگ وجود ندارد، جاده عریض نیست، دستانداز و سرعتگیر جادهها غیر استاندارد است بعد که تصادفی رخ میدهد گفته میشود که فرهنگ ترافیک رعایت نشده است.
کنار دریاچه حفاظ نمیزنند بچه در آن غرق میشود، گفته میشود مردم فرهنگ ندارند.
نزدیک به 400 نفر بهدلیل عدام تصفیه آب و نبود آب شرب سالم در استان دیالیزی هستند، یکی میگوید این نشان از رعایت نکردن و فقر فرهنگی است.
میراث فرهنگی آثار تاریخی را مرمت و بازسازی نمیکند، پس از اینکه تخریب شدند میگویند مردم درک و روحیه فرهنگی ندارند.
از قرار دادن سطل آشغال و نظافت و آسفالت کوچه و خیابانها خودداری میشود بعد میگویند فرهنگ رعایت بهداشت و حفظ محیط زیست وجود ندارد.
پیوست فرهنگی در عرصههای اقتصادی، صنعت و بهداشت به این معنا که امروز در جامعه جا افتاده، نیست؛ پیوست فرهنگی آمایش و بررسی میخواهد، وقتی همهچیز درجای خودش قرار گرفت و هرکس به نحو احسن آمایشها و زیرساختها را مهیا کرد بعد درمرحله حفظ ونگهداری است که موضوع فرهنگ مطرح میشود.
آن دسته از مسئولان اجرایی که آمایشهای فرهنگی را ایجاد میکنند بزرگترین انجام وظیفه و خدمترسانی را در حق مردم انجام دادهاند.
توسعه کشور، مستلزم نگاه واقعبینانه و رویکرد عملگرایانه است
متولیان امر واقعبینانه چالشها را رفع کنند و بدانند که اگر سازندگی واقعبینانه مطابق با یک آزاداندیشی دینی صورت نگیرد کشور راه توسعه را نمیپیماید.کمااینکه کشورهای توسعه یافته نقطه آغاز توسعه را نگاه واقعبینانه و رویکرد عملگرایانه دانستهاند.
حجتالاسلام احمد حسنزاده/لرستان