
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، هیچ انسانی دو نوبت به دنیا نمیآید تا در یک بار امور جهان را آزمایش کند و در بار دیگر تجربیات خود را به کار بندد. عمر انسان فرصتی است که تنها یک بار و آن هم بهطور محدود در اختیار او قرار میگیرد.
بنابراین، با توجه به لحظههای محدود زندگی که هر یک پس از دیگری و به سرعت سپری میشوند، باید آنها را غنیمت شمرد و به ناچار از تکتک لحظهها و فرصتهای خود به بهترین وجه استفاده کرد؛ چرا که «فرصت، چون ابر بهاری در آسمان عمر ظاهر میشود و به سرعت میگذرد. آن کس که از این فرصتها استفاده نکند، جز افسوس بهرهای نخواهد داشت».
بزرگترین هنر زندگی، استفاده از فرصتهای بینظیری است که بر ما میگذرد
پس بزرگترین هنر زندگی، استفاده از فرصتهای بینظیری است که بر ما میگذرد. «اگر زندگی را دوست داری وقت خود را غنیمت دان و بیهوده تلف مکن؛ زیرا وقت پارچهایست که از آن لباس حیات ترتیب یافته است».
برای دستیابی به هدف بزرگ زندگی باید «لحظه»ها را درک کرد و به عبارتی «فرصت را غنیمت شمرد» آری، این همان کیمیای سعادتی است که انسانهای موفق و پیروز و مردان بزرگ تاریخ به آن دست یافتهاند. آنان استفاده از گوهر گرانبهای «فرصت» را راز کامیابی خویش معرفی کردهاند.
استفاده از فرصتهای مناسب و بهرهبرداری از شرایط مساعد، پایه اساسی موفقیت و پیروزی بشر در همه شئون مادی و معنوی است. عاقلترین مردم کسانی هستند که همواره از موقعیتهای موجود استفاده میکنند و هیچ فرصتی را به رایگان از کف نمیدهند..
باید بکوشیم که از فرصتهای در دست، نهایت استفاده را ببریم و سعی کنیم که خویشتن را در مسیر فیض الهی قرار دهیم. چنانکه رسولالله(ص) میفرمایند: «در ایام زندگی شما لحظاتی فرا میرسد که در معرض نسیم حیاتبخش الهی قرار میگیرید و فرصت مناسبی به دست میآورید.
آدمی باید با جهانبینی صحیح شیوهای را انتخاب کند
آدمی باید با جهانبینی صحیح شیوهای را انتخاب کند که منجر به سعادت دنیا و آخرت او شود و راهی را بپیماید که موجب افسوس و حیف نگردد.
انسان در تجارت خانه دنیا، باید بهگونهای عمل کند که سرمایه عمر خویش را از کف ندهد و با عنایت به این مهم که همیشه در محضر خداست، خود را برای جهان دیگر آماده سازد. نقد عمر خویش را بر باد ندهد. برای آبادانی دنیا و پیشرفت جامعه انسانی تلاش کند و برای امور دنیا بهگونهای برنامهریزی نماید که گویی در این دنیا جاودانه زندگی خواهد کرد و از طرفی دیگر با گسستن از دنیا هر لحظه خود را آماده سفر به آخرت ببیند.
دستگاه آفرینش، در انسان یک عقل طبیعی آفریده است که در تمام افراد با بالا رفتن سن و سال، رشد و نمو میکند، ولی در کنار این عقل طبیعی میتوانیم یک عقل اکتسابی، در پرتو علم و تجارب نیز به دست بیاوریم و این نوع دوم در حقیقت، مکمل و پرورشدهنده آن عقل طبیعی است.
عقل فطری را با عقل اکتسابی پرورش دهیم
مردمانی کامیاب کسانی هستند که همواره در فرصتهای مختلف در دوران کودکی، دوران جوانی و مراحل بالاتر زندگی، عقل فطری را با عقل اکتسابی، پرورش میدهند.
آری عمر، چیزی غیر از همین لحظهها نیست. بهرهگیری صحیح از این لحظهها، مایه رشد و غفلت از آن خسارت است. برای پیشرفت خود باید لحظاتی را که در آن به سر میبریم، دریابیم؛ چرا که گذشته از بین رفته و آینده هم نیامده است. بنابراین، باید دم را غنیمت شمرد و لحظاتی را که همای جوانی بر سر آدمی سایه میافکند، با هنر استفاده از زمان، آن را دستآموز خویش کرد.