
حجتالاسلام علیاصغر الهامینیا، محقق و پژوهشگر علوم اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، همزمان با سالروز رحلت جانگداز پیامبر مهر و دوستی و شهادت دومین اختر تابناک امامت و ولایت امام حسن مجتبی(ع)، گفت: این امام همام در تمامی طول عمر بابرکت خویش از تمامی علوم و معارف دینی و اسلام مانند جد بزرگوار خویش بهرهمند بودند.
وی با بیان اینکه تمامی انبیای الهی از درجه و مقام نبوت برخوردار بودند؛ اما تنها برخی از آنان به مقام رسالت و امامت مانند حضرت ابراهیم(ع) رسیدند، افزود: خداوند متعال برای ارشاد و هدایت بندگان خویش در تمامی اعصار و دوران پیامبرانی از جنس خود مردم میفرستاد تا حضرت حق را اطاعت کنند.
الهامینیا در ادامه ضمن اشاره به اینکه پس از نبی مکرم اسلام(ص) که از تمامی شاخصههای نبوت، امامت و رسالت برخوردار بودند، اظهار کرد: ائمه معصومین(ع) که به مقام امامت رسیدند نیز مقام والاتری نسبت به برخی از انبیای الهی داشتند؛ لذا اطاعت از فرامین آنان امری لازم و ضروری محسوب میشود.
وی به جایگاه بسیار والای امامان معصومین(ع) نیز اشاره کرد و افزود: ائمه هدی نیز مانند انبیا از سوی حضرت باریتعالی منصوب شدند و از طرف حضرت حق دارای علم لدنی بوده و مردم را در مسیر درست الهی هدایت میکردند.
الهامینیا با بیان اینکه سبک زندگی اسلامی از ائمه معصومین(ع) به ما رسیده و ما موظف به پاسداری و صیانت از آن هستیم، اظهار کرد: ما بهعنوان پیروان ائمه معصومین(ع) باید طبق دستورالعملی که از نبی مکرم اسلام نهادینه شده است پیروی کنیم؛ چراکه سبک زندگی اسلامی توسط ایشان پایهگذاری شده و بهواسطه امامان همان ادامه پیدا کرد.
این محقق و پژوهشگر علوم اسلامی به جریانهای خفقانهای موجود در زمان حیات امام حسن مجتبی(ع) نیز اشاره کرد و گفت: عوامل و عمال حکومت بنیامیه با پیشه کردن سیاستهای شیطانی خود تمام مردم را از اطراف این امام معصوم دور کرده و اجازه ندادند کسی با ایشان ارتباط برقرار کند.
وی اظهار کرد: اگر امام حسن(ع) بر اساس شرایط آن زمان صلح نمیکرد، همه اهداف معاویه با از بین بردن شیعیان به محقق شده و جامعه به اضمحلال فرهنگی و دینی میرسید.
حجتالاسلام الهامینیا ضمن اشاره به اینکه مظلومیت امام حسن(ع) را میتوان در عدم استفاده مردم از علم و پندهای الهی آن حضرت تعبیر کرد، افزود: با توجه به فضا و مسموم آن دوران افراد در دربار معاویه از عیش و عشرت خاصی برخوردار بودند و اجازه نداشتند به ایشان مراجعه کرده و از علومی که از پیامبر در نزد ایشان به ودیعه گذارده شده است استفاده کنند.
وی اشاره به اینکه امام حسن مجتبی(ع) ملجأ مهمی برای محرومان و مستضعفان بود، افزود: اهل بیت(ع) همه اینگونه بودند، اما این مسئله در زمان امام حسن مجتبی(ع) قدری برجستهتر است و حضرت کمکهای مستقیم و غیرمستقیمی به مستضعفان داشتند به نحوی که این صفت جود و سخاوت امام حسن مجتبی(ع) و پناهگاه بودن آن حضرت برای محرومان ایشان را کریم اهل بیت مطرح کرد.
الهامی نیا با بیان نکاتی راجع به چگونگی وقوع صلح امام حسن(ع) و قیام امام حسین(ع)، ادامه داد: این دو حادثه به عنوان دو واقعه تاریخی مطرح هستند که نتیجه شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی زمان خود هستند و این دو واقعه را باید با در نظر گرفتن اوضاع و احوال زمان خودشان بررسی کرد.
وی با ذکر این که امام حسن(ع) در راستای حفظ مصالح اسلام و به مقتضای شرایط آن زمان و جامعه اسلامی ناگزیر به صلح شد، اظهار کرد: آن حضرت از این کار بهعنوان یک فرصت مهم برای ساماندهی وضعیت مسلمانان و تحکیم پایههای حکومت اسلامی نهایت استفاده را بردند؛ به نحوی که اگر امام حسین(ع) هم در شرایط ایشان قرار داشتند، قطعاً همین کار را میکردند.
این محقق و پژوهشگر علوم اسلامی در پایان، یادآور شد: یکی از بهترین شواهد و دلایل شخصیت والای امام حسن مجتبی(ع) این است که ایشان از همان آغاز جوانی، بلکه کودکی، آنچه را که از زبان پیامبر اسلام(ص) فراگرفته بود، سخاوتمندانه در اختیار دیگران قرار میدادند.