سه خصلت انسان مؤمن از منظر امام رضا(ع)
گروه اجتماعی: امام رضا(ع) میفرمایند: مؤمن، مؤمن واقعی نیست، مگر آن که سه خصلت در او باشد؛ سنتی از پروردگارش و سنتی از پیامبرش و سنتی از امامش.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، انسان عاقل و مؤمن که عقل و عشق را جمع کرده، محبت به دیگران را سرلوحه زندگی خویش قرار میدهد. مؤمن سنتهایی را دارد که آن را بهعنوان هنجارهای زندگیاش میشناسد و بدان پایبند است، این سنت در زندگی خصوصی و عمومیاش متجلی میشود.
امام رضا(ع) در عبارتی کوتاه به سه ویژگی برجسته مؤمن اشاره میکند که اگر این سه ویژگی در شخصی وجود نداشته باشد، نمیتواند مدعی ایمان باشد. آن حضرت(ع) میفرماید: مؤمن، مؤمن واقعی نیست، مگر آن که سه خصلت در او باشد: سنتی از پروردگارش و سنتی از پیامبرش و سنتی از امامش.
اما سنت پروردگارش، پوشاندن راز خود است، اما سنت پیغمبرش، مدارا و نرم رفتاری با مردم است، اما سنت امامش صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است.
اینکه آن حضرت(ع) بر رازداری تاکید میکند، از آن روست که انسان نمیتواند هر آنچه را از علم دانست یا از معرفت دید یا از مردم شنید بر زبان آورد. از اینرو حضرت(ع) میفرماید: بر شما باد به رازپوشی در کارهایتان در امور دین و دنیا. روایت شده که افشاگری کفر است و روایت شده کسی که افشای اسرار میکند با قاتل شریک است و روایت شده که هرچه از دشمن پنهان میداری، دوست تو هم بر آن آگاهی نیابد.
خاموشی و سکوت گاهی تنها راه نجات بشر است. چرا که گاهی سخن گفتن عین گمراهی و رنج است. مؤمن، انسانی دارای فهم و فقه است و میداند چگونه در زندگی عمل کند که خود و دیگران را به رنج و زحمت نیفکند. امام رضا(ع) در اینباره میفرماید: از نشانههای فقه و فهم دین، حلم و علم است و خاموشی دری از درهای حکمت است. خاموشی و سکوت، دوستیآور و راهنمای هر کار خیری است.
گاه نیاز است که نسبت به چیزی سکوت کرد و هر رازی را بر زبان نراند و با صمت و تفکر میتوان بهترین کار را انجام داد. چنین سکوتی گاه لازم و بلکه واجب است، چرا که نجات دین و دنیا بر آن است. امام(ع) در این باره میفرماید: زمانی بر مردم خواهد آمد که در آن عافیت ده جزء است که نه جزء آن در کنارهگیری از مردم و یک جزء آن در خاموشی است.
اما عمل صالح را میبایست در امور بسیاری دید که خدمت به خلق از مهمترین جلوههایش است. از اینرو در آموزههای اسلامی بر این تأکید بسیار شده و امام رضا(ع) در عبارتهای گوناگون بر آن تأکید میکند.
آن حضرت(ع) میفرماید: بعد از انجام واجبات، کاری بهتر از ایجاد خوشحالی برای مؤمن، نزد خداوند بزرگ نیست یا اینکه هرکس اندوه و مشکلی را از مؤمنی برطرف نماید خداوند در روز قیامت اندوه را از قلبش برطرف سازد.
همچنین در جایی دیگر میفرماید: از امام رضا(ع) درباره بهترین بندگان سوال شد. فرمود: آنان که هرگاه نیکی کنند خوشحال شوند و هرگاه بدی کنند آمرزش خواهند و هرگاه عطا شوند شکرگزارند و هرگاه بلا بینند صبر کنند و هرگاه خشم کنند درگذرند.
