تجمع مردم قزوین در مسجدالنبی(ص)/ یک خبرنگار به شهادت رسید

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قزوین، روزهای ابتدایی دی‌ماه 57، تمام شهرهاى ایران خونین‌ترین روزها را پشت سر گذاشتند و در سراسر ایران شهرى نبود که شهدایى تقدیم انقلاب نکرده باشد اما در این بین 7 دی 57 برای مردم قزوین روزی سرنوشت‌ساز و حساس محسوب می‌شود.

مردم دینمدار استان قزوین نیز در این روزها همگام با مردم سراسر کشور و در تبعیت از فرمان امام و مقتدای خود میدان مبارزه را با گوشت و خون خود برای رژیم شاهنشاهی تلخ و سیاه کردند تا این روزها نیز مانند نگینی در کارنامه مردم مبارز قزوین بدرخشد.

کشتار خونین مردم قزوین، مشهد و کرمانشاه در روزهای ابتدایی دی‌ماه 57 تا جایی پیش رفت که امام خمینی(ره) در اطلاعیه‌ای در 12 دی ماه با فرستادن سلام بر مردم قزوین، فرمودند:« درود بر ملت مظلوم ایران، رحمت خدای متعال بر مردم شجاع و آگاه که برای احقاق حق خود قیام نموده و تا پای جان و مال ایستاده. سلام بر اهالی محترم مشهد مقدس و قزوین و کرمانشاه و سراسر ایران که در این روزها با مصیبتهای گوناگون و وحشیگریهای دژخیمان شاه و دولت یاغی نظامی و حکومت سفاک روبه‏رو شده و با دادن هزاران کشته و زخمی دلاورانه مقاومت کرده و می‏کنند!»

حضرت امام خمینی(ره) در ادامه این پیام خود به مردم مبارز ایران اسلامی اظهار کردند: «...این چند روز آخر عمر این جنایتکار از خطرناکترین لحظات تاریخ کشور ما است. ملت مظلوم و شریف ایران باید در مقابل باقیماندۀ جنایات شاه پایدارى کند تا به خواست خداوند تعالى پیروزى نهایى را به دست آورد... بنابراین اعانت به حکومت یاغى و پرداخت مالیات، پول آب و برق و تلفن و سایر کمکها به دولتى که شاه سر کار آورد، خیانت به ملت و مخالفت با حکم خدا تبارک و تعالى است...»

اما نقطه آغاز قیام خونین 7 دی مردم قزوین از تجمع مردم در روز ششم دی‌ماه آغاز شد. مردم قزوین پس از تجمع در مسجدالنبی(ص)، با تظاهرات و دادن شعار به خیابان آمدند، منزل صاحب یک مشروب فروشی در خیابان بلاغی مورد حمله قرار گرفت و سینما مهتاب نیز مورد حمله واقع شد.

همچنین در درگیری ای که بین مأمورین هنگ ژاندارمری قزوین و چهار تن از شهروندان به وقوع پیوست براثر اصابت گلوله و تیراندازی، سه نفر به شهادت رسیدند.

گزارش ساواک قزوین در مورد وقایع این روز نیز خواندنی است: «… بعد از ظهر امروز پس از ختم مجلس عزاداری در مسجد شاه قزوین، عده ای در حدود چهار هزار نفر از مسجد خارج و با دادن شعارهایی در مسیر خود به یک مغازه مشروب فروشی و دو سینما حمله کردند و قصد حمله به ژاندارمری را نیز داشتند که با تیراندازی نگهبان ژاندارمری سه نفر کشته و یک نفر مجروح گردیده است.

اجساد کشته شده‌ها به فرمانداری نظامی حمل و با مذاکرات روحانیون اجساد تحویل و در امامزاده حسین دفن گردیدند و هنگام تشییع جنازه نیز تظاهرات گسترده ای صورت گرفت.

پس از انتقال جنازه‌ها به بیمارستان کوروش کبیر مخالفین مخصوصاً روحانیون قزوین و چند نفر از پزشکان سابقه دار به بیمارستان کورش کبیر رفته و به دنبال آنان جمعیت زیادی به بیمارستان هجوم آوردند. چون بیم اغتشاش می رفت جنازه ها از آن جا به پادگان محل و متعاقب آن روحانیون و جمعیت مردمی از این عمل ناراحت شده و متفرق شدند.

نعمت‌الله معتمدی فرماندار نظامی قزوین خطاب به ریاست ستاد بزرگ ارتش درباره قزوین می نویسد: «اخلالگران چپ و افراطیون سیاه و سایر شبکه های زیرزمینی همه مشکلات را به دولت شاهنشاهی به خصوص کد ۶۶ نسبت می دهند و مکرر درجه داران لشگر ۱۶ را تهدید می نمایند و سکوت فرمانداری نظامی، موجب موفقیت نسبی آنان گردیده است. لذا جهت خنثی سازی این تلاش ها اطلاعیه شماره ۱۳ این فرمانداری منتشر گردیده است».

محتوای این اطلاعیه بیانگر چه چیزی است؟ اطلاعیه شماره ۱۳ فرمانداری قزوین ضمن تأکید بر موارد فوق که اخلالگران چپ و روحانیون با ایجاد اخلال و تعطیل نمودن امکان و مراکز سعی اغتشاش می نمایند و خواستار باز نمودن شیر نفت می باشند، صادر می گردد و در آن اطلاعیه مراکز متعدد با اسامی گوناگون که نفت در سطح شهر توزیع می نمایند اعلام می گردد.

خبرنگار روزنامه اطلاعات قزوین به شهادت رسید

بررسی واکنش رسانه ها نیز درباره وقایع قزوین در این روز خواندنی است. روزنامه اطلاعات نوشت: ششم دی‌ماه هزاران نفر در خیابانهای قزوین به تظاهرات پرداختند… حسین محمودیان ۲۱ ساله که از چند ماه پیش همکاری خود را با روزنامه اطلاعات آغاز کرده بود، در این روز در حالی که همراه دو پسرعمویش دوربین عکاسی خود را در دست گرفته بود و قصد داشت از جریان وقایع و تظاهرات آن روز قزوین برای روزنامه اطلاعات عکس بگیرد، مورد اصابت گلوله قرار گرفت.

در این روز غم بار 5 نفر از جوانان قزوینی به نام‌های عباس بالو، ناصر کاکوند، ابوالفضل محمودیان، احمد محمودیان و محمد حسین محمودیان به شهادت رسیدند.

شهید عباس بالو

عباس بالو بیست و یکم خرداد ۱۳۳۵، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش رحمان، مغازه‌دار بود و مادرش لعیا نام داشت. تا چهارم متوسطه درس خواند. ششم دی ۱۳۵۷، در زادگاهش هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی در خیابان سپه که این روزها به نام خیابان شهدای قزوین شناخته می شود بر اثر اصابت گلوله به شکم، شهید شد. مزار او در امامزاده حسین قزوین واقع است.

شهید ناصر کاکوند

شهید ناصر کاکوند بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۲۰، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش اسفندیار و مادرش اصلی نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. راننده پایه یک بود. ازدواج کرد و صاحب دو پسر و سه دختر شد. ششم دی ۱۳۵۷، در قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت کارد به شهادت رسید. مزار او در امامزاده حسین(ع) زادگاهش واقع است.

ابوالفضل محمودیان

ابوالفضل محمودیان هفتم بهمن ۱۳۳۴، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش آقا مرتضی، فروشنده بود و مادرش زهرابیگم نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. تکنسین کارخانه بود. ششم دی ۱۳۵۷، در زادگاهش و در خیابان طالقانی قزوین هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در امامزاده حسین(ع) قزوین قرار دارد. برادرش مصطفی نیز به شهادت رسیده است.

احمد محمودیان

احمد بیست و یکم فروردین ۱۳۳۹، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش محمد، شیرینی‌فروش بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. ششم دی ۱۳۵۷، در قزوین و در خیابان طالقانی هنگام شرکت در تظاهرات علیه رژیم شاهنشاهی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار این شهید بزرگوار نیز در امامزاده حسین(ع) شهر قزوین قرار دارد.

محمدحسین محمودیان

شهید محمد حسین محمودیان اولین شهید خبرنگار قزوین است. محمودیان نهم مهر ۱۳۳۴، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش اصغر، کارمند اداره آبیاری بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند.  او که خبرنگار روزنامه اطلاعات بود در هنگام عکاسی از تظاهرات مردمی مردم قزوین در روز ششم دی ماه در خیابان طالقانی قزوین بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در امامزاده حسین شهر قزوین قرار دارد. برادرش صمد نیز به شهادت رسیده است.