
نرگس بهرامی، مدرس حوزه علمیه خواهران زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، با تأکید بر اینکه واسطهگری در امر ازدواج، در آیات و روایات متعددی مورد توجه قرار گرفته است، گفت: احکام و روایات دینی در اسلام، بهترین واسطهها و شفاعتها را واسطهگری برای ازدواج زن و مرد با یکدیگر و یا حتی رفع اختلاف در بین زوجین دانستهاند.
وی افزود: نباید فراموش کرد که واسطهگری در امر ازدواج آداب و لازمههایی دارد که فرد باید آنها را رعایت کرده و به ویژگیهای یک واسطهگر ازدواج نیز مزین باشد و در غیر این صورت، صلاحیت وساطت در امر ازدواج را ندارد.
مدرس حوزه علمیه خواهران زنجان با اشاره به اینکه فرهنگ بیتفاوتی نسبت به آینده دیگران در جامعه ایرانی به عنوان آسیبی جدی مطرح است، ابراز کرد: برخی افراد به حدی از بیتفاوتی رسیده اند که تنها سعادت خود برایشان اهمیت دارد و این موضوع تنها مربوط به ازدواج نمیشود، بلکه در جایجای زندگی افراد به چشم میخورد.
بهرامی تصریح کرد: متأسفانه فرهنگ لذتگرایی فردی غرب، به برخی مردم ایران نیز سرایت کرده و در بسیاری از موارد مردم به لذتهای جمعی نمیاندیشند، بلکه تنها به لذتها و خوشیهای فردی میپردازند و این موضع، فرهنگ واسطهگری ازدواج را نیز کمرنگ کرده است.
نتیجه وساطت در امر ازدواج، نیکی به خود است
وی، ترس از مقصر قلمداد شدن در اختلافات احتمالی بین زوجین را دلیل دیگر کمرنگ شدن سنت واسطهگری ازدواج دانست و اظهار کرد: همانطور که امام خمینی(ره) فرمودند: «ما مأمور به وظیفهایم نه به نتیجه»، در کنار اینکه باید ملاکهای عقلانی را در واسطهگری ازدواج رعایت کرد، همچنین نباید از تجربیات گذشته برخی نیز هراس داشت که مبادا مقصر اختلافات خانوادگی قلمداد شویم.
این کارشناس مسائل مذهبی عنوان کرد: فردی که اقدام به واسطهگری در امر ازدواج میکند، تا جایی که از طرفین شناخت دارد، وارد حوزه مشاوره میشود و در این صورت نباید برخی اختلافات احتمالی آینده را جزو عواقب وساطت خود بداند.
مدرس حوزه علمیه خواهران زنجان با تأکید بر اینکه نتیجه وساطت در امر ازدواج نیکی به خود است، خاطرنشان کرد: این موضوع را میتوان بر مبنای آیه «إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لأَنفُسِکمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا: اگر نیکی کنید به خودتان نیکی میکنید و اگر بدی کنید پس به خودتان بدی میکنید.»، تفسیر کرد.
بهرامی در پایان یادآور شد: در فرآیند وساطت برای ازدواج نباید فراموش کنیم که بر مبنای آیه 26 سوره نور: «لخَْبِیثَاتُ لِلْخَبِیثِینَ وَ الْخَبِیثُونَ لِلْخَبِیثَاتِ وَ الطَّیِّبَاتُ لِلطَّیِّبِینَ وَ الطَّیِّبُونَ لِلطَّیِّبَاتِ أُوْلَئکَ مُبرََّءُونَ مِمَّا یَقُولُونَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِیمٌ: زنان بدکار و ناپاک شایسته مردانى بدین وصفند و مردان زشتکار و ناپاک نیز شایسته زنانى بدین صفتند و(بالعکس) زنان پاکیزه نیکو لا یق مردانى چنین و مردان پاکیزه نیکو لایق زنانى همین گونهاند، و این پاکیزگان از سخنان بهتانى که ناپاکان درباره آنان گویند منزهند و بر ایشان آمرزش و رزق نیکوست.»