کانون خبرنگاران نبأ/ رقیه بقایی: مینا پورفرخ گفت: سالها پیش وقتی صحبت از هوش به میان میآمد تنها هوش عقلانی مدنظر بود، اما امروزه هوش هیجانی و هوش معنوی هم مورد توجه است که این همان توانایی شناخت اصول زندگی است.

به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا، مینا پورفرخ، روانشناس بالینی در برنامه «سلام جوانی» گروه سلامت و تفریحات رادیو سلامت گفت: هوش معنوی شامل، حس معنا داشتن، رسالت داشتن در زندگی، داشتن تقدس است و معتقد بودن به بهتر دیدن و بهتر شدن دنیاست.
بنابر اعلام روابط عمومی رادیو سلامت، پور فرخ گفت: فردی که دارای هوش معنوی است سؤالهای بیشتری در مورد خودش، زندگی و جهان پیرامون مطرح میکند، اینکه از کجا آمدهایم؟ به کجا میرویم؟ و هدف اصلی از زندگی چیست؟
وی افزود: هوش معنوی در حقیقت توانایی شناخت اصول زندگی؛ شامل قوانین طبیعی و معنوی، بنا نهادن زندگی بر اساس این قوانین تعریف شده و تمرینهایی از طریق عبادت و تعمق برای حل مسأله اخلاقی است.
این روان شناس با بیان اینکه عوامل فرهنگی، ارزشها و باورهای خانواده نقش بسیار مهمی در جهانبینی فرد دارد، ادامه داد: همین دیدگاه است که در تربیت فرزندان و الگوسازی نقش، خودش را نشان خواهد داد.
وی افزود: دختر یا پسری که قصد ازدواج دارند باید بدانند که باورها و عقایدش نهادینه شده است و حاصل تعامل فرد، خانواده و اجتماع است. سالها برای شکلگیری این باورها سپری شده است، بنابراین تغییر این باورها سخت بوده و سالها طول میکشد.
این روانشناس در ادامه بیان کرد: افراد باید در انتخاب شریک زندگی بسیار دقت کنند و تا جایی که امکان دارد همسر خود را از میان افرادی که دارای باورها و ارزشهای مشترک باشند انتخاب کنند.
وی ادامه داد: هرچه اعتقادات و ارزشهای معنوی قویتر باشد، تعهد فرد به داشتن یک رابطه پایا و آرامشبخش بیشتر است و نبود یک باور مشترک، زمینهساز اختلاف و مشکلاتی در آداب و رسوم ازدواج، تربیت فرزندان، نحوه شکلگیری و رشد اجتماعی فرزندان و حتی چگونگی انتخاب مسافرت و گردشها، نوع پوشش و آراستگی میشود.
پورفرخ در پایان اظهار کرد: این موضوع باید قبل از ازدواج مورد توجه قرار گیرد و فرد همسری را انتخاب کند که اعتقادات و باورهای او به اعتقادات و باورهای فردی که قرار است با او ازدواج کند نزدیک باشد. در این صورت است که آنها خواهند توانست با روشهای منطبق بر اعتقادات و باورهای هم تأثیر بگذارند و احتمالا اختلافات جزئی را حل و فصل و به تفاهم نهایی برسند.