سبک زندگی مردم بیماریزا و عاری از سلامت است/ نبود آینده پژوهی دور باطل به وجود میآورد
گروه سلامت: عضو هیئت علمی دانشگه علوم پزشکی شهید بهشتی در انتقاد از انتخاب سبکهای غلط زندگی و اثرات نامطلوب آن بر سلامتی روح و جسم خواستار توجه به الگوهای اسلامی و سبک زندگی سالم شد.
شهرام علمداری، فوق تخصص غدد و متابولیسم داخلی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، از کمتوجهی مردم و مسئولان به الگوهای اسلامی در انتخاب سبک زندگی و همچنین عدم وجود تفکر راهبردی و مدیریت استراتژیک در مسائل کلان جامعه از سوی نخبگان انتقاد کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی در ابتدای این مصاحبه مردم را بسیار جلوتر از نخبگان در زمینه فرزندآوری و فرزند پروری دانست و افزود: به عنوان یک پزشک فوق تخصص غدد، طی یک سال گذشته تعداد کسانیکه به مطبهای ما جهت باروری مراجعه میکردند به تعداد بسیار چشمگیری افزایش پیدا کرده است؛ مردم منتظر نخبگان نمیمانند بلکه به رهبر جامعه اقتدا و سیاستهای کلان جامعه را از نگاه ولایت فقیه تشخیص میدهند که نگاهی است دینی، شرعی و قانونی، مردم نیازهای کشور را از این طریق درک میکنند ابتکار عمل را در دست میگیرند و منتظر نخبگان نمیشوند.
وی همچنین در پاسخ به این سؤال که مسائل معیشتی و اقتصادی برای بسیاری از مردم نیز مهم است و در این راستا شاید بسیاری با اتکا به این استدلال رغبت به فرزندآوری نداشته باشند، گفت: در این رابطه مسئولین وظیفه دارند که برای این وضعیت برنامهای تدوین کنند البته مردمی را که من با آنها برخورد داشتم چنین پیش فرضهایی را برای خود قبول ندارند، آنها با این اعتقاد به فرزندآوری روی میآورند که با اولین قدمهای هر فرزند، خداوند برکت به زندگی آنها میدهد.
این استاد دانشگاه شهید بهشتی در ادامه به تبیین استراتژیهایی که میتواند به تعالی جمعیت کمک کند پرداخت و عنوان کرد: من فکر میکنم نخبگان و مدیران جامعه کم کاری کردهاند نه مردم، آن بخشی که در دست دولت است باید خیلی بهتر از آن چیزی که هماکنون هست، عمل کند؛ در اقتصاد کلان بیکاری و تورم، ارتباط نزدیکی با هم دارند، این دو مقوله باید با همدیگر بهبود پیدا کنند و بهبودی این دو بدون توجه به اقتصاد خرد امکان پذیر نیست. یعنی اینکه در کشور لزومی ندارد که صنایع بسیار بزرگ را توسعه دهیم تا سیاست اقتصادی کلان را تعقیب کنیم، بلکه باید دنبال این باشیم که واحدهای اشتغالزایی بسیار کوچک را در کشور پیاده کنیم و آن را گسترش دهیم.
وی در ادامه اظهار کرد: مثلا در بحث اشتغال شما میتوانید زنان را آموزش دهید که بتوانند هم خود و هم فرزندانشان به اشتغال دست یابند، این کار بسیار بزرگیست و اگر نهادهایی مانند بسیج این مسئله را پیگیری کند و از آن حمایت کند میتواند قدم بسیار برزگی در رفع بیکاری و جان گرفتن اقتصاد کشور شود، اکنون ما جمعیتی بالای 70 میلیون و تعداد خانواری بالای 15 میلیون داریم یک بانک اطلاعاتی از این خانوادهها و استعداد و مهارتهای آنها نقاط قوت و ضعفشان تهیه شود همچنین شغلی را که میتوان برای آنها ایجاد کنیم در این بانک اطلاعاتی آورده شود. در این پیشنهاد آنچه برای من مهم است این است که این فکر را از طریق بسیج گسترش دهیم، در جای جای قرآن و روایتهای معصومین(ع) مبنا بر خانواده است، هر وقت از خانواده به نفر توجه کردیم به سوی تفکر ماتریالیستی و اومانیستی آمریکایی حرکت کردیم و شکست خواهیم خورد.
میبایست آن زمان آیندهپژوهشی میکردیم
وی همچنین در ادامه با انتقاد از عدم وجود تفکر راهبردی و دراز مدت در میان نخبگان سیاسی و فرهنگی گفت: یکی از مشکلات کشور ما نداشتن تفکر راهبردی و استراتژیک است اگر زمانی شعار و سیاست کنترل جمعیت را با استراتژی و برنامه مطالعاتی درازمدتی پیش میبردیم الان مجبور نبودیم دوباره به تدوین سیاستهایی بپردازیم که منجر به ازدیاد جمعیت شوند. میبایست آن زمان آیندهپژوهشی میکردیم، الان هم که میخواهیم به سمت و سوی سیاستهای تعالی و ازدیاد جمعیت پیش رویم، باید آینده نگری و آینده پژوهی داشته باشیم؛ باید سیاستهای کلان خود را بر یک بازه 50 ساله ببندیم و بر مبنای آن آموزش دیده و استراتژی های مقطعی 5، 10،15،20 و 25 ساله تدوین کنیم.
رئیس سابق کمیته مدیریت بحران شهر تهران در ادامه تصریح کرد: جوانانی که به سن باروری میرسند هیچکدام دنبال فرزندآوری نمیروند نهایتا به یک فرزند بسنده میکنند. برای تبیین این دلیل باید به دنبال تفکر جامعه شناختی و روانشناختی باشیم؛ متاسفانه این گونه نیست در مسائل کلان جامعه من ندیدهام از یک جامعه شناس و یا روانشناس و حتی اقتصاددان برجسته دعوت کنند و از او بخواهند دکترین و راهبرد خود را ارائه کند .این یک نقطه ضعف بزرگ است ما حتی در مسائل پزشکی نیاز به جامعه شناسی داریم در دانشگاههای علوم پزشکی باید واحدهای جامعه شناسی پزشکی تدریس شود که متاسفانه این گونه نیست.
جای خالی جامعهشناسان و جمعیت شناسان
علمداری افزود: به عنوان کسی که هم پزشک هستم و هم در علوم انسانی معماری استراتژیک تدریس می کنم این را باید تذکر دهم که در مورد ازدیاد جمعیت کسانی که تفکر علوم انسانی ندارند نمیتوانند نظر دهند، باید در این کار بُعدهای جامعه شناسی و مدیریتی را در نظر بگیریم من به عنوان یک پزشک فقط میتوانم در مورد سلامت این جمعیت نظر خود ارائه کنم و نه جنبههای دیگر آن. مسائل کلان کنترل جمعیت یا ازدیاد جمعیت مسائل ریشه دار علوم انسانی است و سواد علوم انسانی میخواهد و این علم هم مقولهای نیست که با سمینار به پیش رود. در این دو سه سالی که بحث ازدیاد جمعیت مطرح شده است شما نمی بینید از جمعیتشناسان یا جامعهشناسان نظرخواهی کنند.
وی با بیان این مطلب که جایگاه تصمیمگیریهای اجتماع در علوم اجتماعی است، گفت: آنجا باید در این زمینه تصمیمگیری شود چون آنها به دقت مسائل جامعه را درک میکنند در مورد آن به پژوهش میپردازند و میتوانند به تبیین مسائل جامعه بپردازند.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در ادامه با انتقاد از سبک زندگ کنونی خانوادهها بر تاثیرات نامطلوب آن بر سلامت جسمی و روانی آنان تاکید کرد: به نظر من سبک زندگی غلطی را که در جامعه اختیار کردهایم ما را با بحرانهای بسیاری روبه رو کرده است وقتی ما با بیتوجهی به نحوه زندگی، تغذیه و فعالیتهای خانوادگی از این مسائل گذر کردیم نتیجهاش این شده است که مثلا در بیماریهای غدد، دیابت، چربی خون، چاقی به یک وضعیت نامطلوب برسیم. در بحث کنترل جمعیت هم این گونه است مدیریت خانوادهها دارای مشکلات عدیدهایست که ریشه آن به همان بحث سبک زندگی غلط بر میگردد. در بحث سبک زندگی مردم ایران دست خالی نیستند از نظر دینی و اعتقادی، الگوهای زیادی برای سبک زندگی داریم اما متأسفانه به آنها کم توجهی میشود ما باید بر مبنای الگوهای اسلامی و ملی مان سبک زندگی سالمی اختیار کنیم.
اختلالات روحی در خانوادههای تک فرزند منجر به آسیبهای جسمی در فرزند و والدین میشود
این فوق تخصص غدد و متابولیسم داخلی بر تاثیرات منفی تک فرزندی بر سلامت فرزند و والدین اشاره کرد و افزود: شما وقتی برنامه راهبردی برای خانواده نداشته باشید با بسیاری از مشکلات در جامعه روبه رو خواهید شد کودکانی که در خانوادههای تک فرزند بزرگ میشوند هم از لحاظ رفتاری، هم مدیریتی و هم دارای یک سری آسیبهایی میشوند که فشار بر روی آن فرزند و والدین بسیار بالا می رود و به این بهانه اختلالات روحی چنان در آنان افزایش پیدا می کند که منجر به اختلالات جسمی در کودک، پدر و مادر خواهد شد و ما عینا با روند روبه رشد بیماریهای روحی و جسمی مواجه خواهیم بود.
