حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) در اطاعت از اولیاء مورد تأیید سه امام بود

حمید صادقی، کارشناس ارشد تاریخ اسلام در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، ضمن تبریک فرا رسیدن سالروز ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)، گفت: آن حضرت در چهارم ربیع الثانی سال 173 هجری قمری در شهر مقدس مدینه متولد شد.

وی اضافه کرد: حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) عمده دوران کودکی خود را به تعلیم قرآن و معارف اهل بیت(ع)  سپری کرده و از همان دوران کودکی از ولایت‌پذیری خاصی برخوردار بودند.

صادقی با بیان اینکه ایشان محضر مبارک امام رضا(ع)، امام محمد تقی(ع) و امام هادی(ع) را درک کرده و احادیث فراوانی از آنان روایت کرده است، در رابطه با وجه تسمیه آن حضرت به حسنی، اظهار کرد: باتوجه به اینکه نصب ایشان با چهار واسطه به امام حسن مجتبی(ع) می رسد به عبدالعظیم حسنی شهرت یافت.

وی اضافه کرد: حضرت عبدالعظیم(ع) در کسب فضایل و معارف و دوستی و اطاعت از اولیا به منزلتی رسیده بودند که در طول عمر خود، هر یک از سه امام معاصر او(امام رضا، امام جواد و امام تقی (ع)) از وی راضی بودند و رفتار، عقاید و موضع‌گیری‌های ایشان را تأیید می‌کردند.

صادقی در ادامه اظهار کرد: نقل است ایشان در ادای وظایف خویش تا انجا حساسیت داشتند که امام هادی(ع) در دیدار با ایشان فرمود؛ «ای ابوالقاسم، خوش آمدی به راستی تو از یاران حقیقی ما هستی»؛ بنابراین به جهت همین منزلت و اطمینان بود که امام هادی(ع) او را وکیل و نماینده خود در شهرری معرفی کرده و به مردم توصیه می‌فرماید؛ که در حل مشکلات دینی خود به ایشان مراجعه کنند.           

وی افزود: حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) از دانشمندان شیعه و از راویان حدیث و از چهره های بارز و محبوب و مورد اعتماد، نزد اهل بیت(ع) و پیروان آنان بود و از آن حضرت می‌توان به‌عنوان یکی از محدثین مشهور، روایات متعددی را از معصومین(ع) یاد کرد؛ بنابراین این نکته در باب حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) که در دانش و تقوا به منزلتی رسید که همواره مورد احترام و اعتماد امام معصوم زمان خویش بود خالی از لطف نیست.

کارشناس ارشد تاریخ اسلام عنوان کرد: با وجود هجمه سنگین حکام وقت حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) همانند بسیاری از فرزندان سادات حسنی در مقابل حکام ظالم عصر خود به قیام مسلحانه و مبارزه نظامی دست نزد؛ اما از طریق فعالیت‌های فرهنگی و روشنگرانه جلوی بسیاری از توطئه‌های آنان را گرفت.

وی در ادامه گفت: ایشان در این شیوه مبارزه به تحکیم جایگاه امامان معصوم و افشای ستم غاصبان حکومت اسلامی می‌پرداخت و در سخت ترین اوضاع به گسترش معارف اسلامی و نشر معارف اهل بیت(ع) مشغول بود.

صادقی به روایتی از شیفتگی حضرت عبدالعظیم(ع) به امام هادی(ع) پرداخت و اظهار کرد: نقل می‌کنند وقتی خلیفه عباسی امام هادی(ع) را زیر نظر گرفته و مانع ارتباط آن حضرت با مردم بود، حضرت عبدالعظیم به هر زحمتی که بود خود را به آن حضرت رساند تا عهده دار مسئولیت هایی از طرف امام هادی(ع) شود، چون متوکل این موضوع را شنید، دستور دستگیری آن حضرت را صادر کرد. در این زمان بود که حضرت عبدالعظیم(ع) مجبور به مهاجرت به ری می‌شود.

وی در رابطه با انتخاب شهر ری به‌عنوان مکان مهاجرت آن حضرت گفت: علت این انتخاب به شرایط دینی و اجتماعی ری در آن دوره برمی‌گردد؛ چراکه ری یکی از مراکز مهم سکونت مسلمانان بود و اعتبار و موقعیت خاصی داشت .

صادقی تصریح کرد: حضرت عبدالعظیم(ع) میان شیعیان شهرری بسیار ارجمند بود و پاسخگویی به مسائل شرعی و حل مشکلات مذهبی آنان را برعهده داشت، چراکه آن حضرت از طرف حضرت امام هادی(ع) در آن منطقه، وکالت و نمایندگی داشتند و مردم نیز سخن او را سخن امام(ع) دانسته و در مسایل دینی و دنیوی، وجود او محور تجمع شیعیان و تمرکز هواداران اهل بیت(ع) بود.

کارشناس ارشد تاریخ اسلام در پایان، یادآور شد: امام هادی(ع) در فضیلت زیارت ایشان به شخصی از اهالی ری می‌فرمایند؛ «اگر قبر عبدالعظیم(ع) را که در نزد شماست زیارت می‌کردی مانند کسی بودی که امام حسین(ع) را در کربلا زیارت کرده است».