جلسات سنتی قرآن، الگوی برنامههای فرهنگی شود
گروه فعالیتهای قرآنی: حجتالاسلام عظیمی بر لزوم الگوبرداری از جلسات سنتی قرآن کریم در برنامهریزیهای فرهنگی تاکید کرد.
حجتالاسلام والمسلمین عظیمی، مدیردارالقرآن استان قم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: جلسات معتبر قرآنی در استان قم از سالهای پیش از انقلاب در این شهر مقدس برگزار میشد.
وی افزود: جلسات آموزشی قرآن که در اکثر شهرهای ایران با کم و کیف خاص برگزار میشود مایه برکات و ثمرات بسیاری است و بسیاری از بزرگان امروز قرآنی و حتی فرهنگی و علمی کشور محصول همین جلسات هستند.
این کارشناس علوم قرآنی اظهار کرد: یکی از مهمترین دلایل ماندگاری و مؤثر بودن این جلسات علاوه بر فیض عظیمی که قرآن کریم نصیب وابستگان و مانوسان با این کتاب شریف میرساند، بحث شکل برگزاری این برنامهها بوده است.
وی گفت: شکل برگزاری این جلسات عموما بدون ریا، بدون مخارج آنچنانی و کاملا مردمی است؛ این برنامهها از ابتدا با نیت خیر اهالی محل و یا خود اساتید برگزار میشد و اساتید سالیان سال با حضور در این جلسات بر رونق آن میافزودند.
عظیمی اظهار کرد: بهطور کلی میتوان در استان قم ادعا کرد که اکثر قریب به اتفاق شخصیتهای امروز قرآنی استان که از مفاخر قرآنی کشور و حتی جهان اسلام هستند محصول همین جلسات هستند.
وی گفت: مهمترین نکته در این جلسات، صفای باطنی است و نکته بسیار جالب اینکه با توجه به خرج و مخارج بالایی که این روزها فعالیت فرهنگی در خود دارد و بودجههای کلانی که صرف امور فرهنگی میشود، این جلسات که از مثمرثمرترین برنامههای فرهنگی با بازده زیاد هستند، کم خرج ترین یا به قولی بیخرج ترین برنامههای فرهنگی نیز محسوب میشوند.
مدیردارالقرآن کریم استان قم یادآور شد: وقتی که این جلسات در قم برگزار میشود دهها جوان و نوجوان با عشق خود را به این جلسات میرسانند و بیشترین استفاده را از این جلسات میبرند و استاد در دو ساعتی که این جلسات برگزار میشود، بالاترین مضامین را به فرزندان این جامعه منتقل میکند.
وی گفت: این شکل از برگزاری جلسات باید به الگویی برای همه برنامههای فرهنگی تبدیل شود زیرا امروز هزینه و وقت بسیاری صرف امور روبنایی میشود که آثار کمتری دارد؛ نباید فعالیتهای قرآنی در جامعه پرخرج و یا با حمایت عالی انجام شود زیرا باید این فرهنگ در جامعه ما نهادینه شود که نیتهای خیر باید در پس این برنامهها وجود داشته باشد نه اینکه بخواهیم صرفا برنامهای پرخرج و کم ثمر داشته باشیم.
