حدیث کساء، محور نمایشگاهی مفهومی در «روزگار شقایقها»
گروه هنر: «روزگار شقایقها» عنوان کاری نو در حوزه هنرهای مفهومی است که میخواهد به واسطه نور و صدا حدیت کساء را بیان کند.
بارها از نقش هنر در تبلیغ آموزههای اسلامی سخن گفته شده است، اما اینکه ما تا چه حد در رسیدن به این خواسته موفق بودهایم، بحث دیگری است که باید به آن توجه جدی داشت. در این راستا اخیراً کاری در فرهنگسرای فردوس اجرا شد که «روزگار شقایقها» نام داشت. در این کار از نور و صدا استفاده میشود تا حدیث کساء روایت شود، اما شکل بیان این کار به شدت نو و جذاب است. این جذابیت به ویژه برای جوانان کاملاً عینیتر است.
این نمایشگاه که از آن باید به عنوان هنر مفهومی نام برده شود در چند سال اخیر به شکلی جدی مورد توجه هنرمندان قرار گرفته است؛ البته در نمایشگاه بینالمللی قرآن شاهد این چنین کارهایی در سالهای گذشته بودهایم که معمولاً هم با استقبال بسیار خوب مردم مواجه میشد، اما یک نکته بسیار تاسفآور است و آن نیز نبود حمایتهای لازم از این دست آثار است.
عدم حمایت از نمایشگاههای مفهومی به ادعای خود برگزار کنندگان چنین کارهایی است که معتقد هستند کار خود را با نمایشگاههای 200 متری آغاز کردهاند و در زمان حال به مساحتهای 90 متری رسیدهاند؟! این افول جای سؤال دارد که مسئولان هنری چگونه با وجود این عدم حمایتها، دائماً شعار حمایت از کارهای ارزشی را سر میدهند. در این میان باید حساب مدیرانی چون احسان کاظم، مدیر فرهنگسرای فردوس و چند مدیر دیگر را جدا دانست که با دغدغه قلبی خود در پی حمایت از کارهای نوین مذهبی هستند، اما این حمایتها باید در قالبی گستردهتر انجام شود.
احتمال لغزش همیشگی است
در نمایشگاه «روزگار شقایقها» ما تنها شاهد روایت قصهای در تاریخ صدر اسلام نیستیم، بلکه به شاخصههایی با نمادهای امروزی هم اشاره میشود و به مخاطب که خود را در داخل زمان مورد نظر تصور میکند این نکته را میگوید که احتمال لغزش و خطا در هر زمانی وجود دارد و در این عرصه تنها راه برای رسیدن به کمال و سعادت پیروی از راه ولایت است که به سعادت بشری ختم میشود.
اما بد نیست در این مطلب به این امر هم اشاره کنیم که قصههای معاصر و تاریخ انقلاب میتواند گامی خوب برای اشاعه فرهنگ انقلاب باشد. برای مثال بحث جنگ نرم یا گروهکهای باطلی چون داعش میتواند محور این دست فعالیتهای هنری باشد، به شرط اینکه درباره آن کارهای پژوهشی خوبی صورت گیرد، چون یک کار شعاری و سطحی خود میتواند تبلیغی مخرب باشد که آنچه مد نظر ماست را مخدوش کند. متاسفانه در حوزه کارهای بیکیفیت، کارهای بد کم نداریم! که به دلیل پرداختهای ضعیف نتوانستند در جذب مخاطب موفق باشد، اما خوشبختانه در «روزگار شقایقها» این معضل مشاهده نمیشود و کاملاً مشخص است که برگزارکنندگان آن تفاسیر قرآن را مد نظر قرار دادهاند.
در انتها باید به نکتهای مهم اشاره کنیم و آن نیز مشارکت و یاری نهادهایی چون حوزه علمیه با فرهنگسراهاست، چون اگر این ارتباط به صورت جدی دنبال شود ما شاهد کارهای خوب هنری در حوزه هنرهای دینی خواهیم بود، چون شرایطی پیش خواهد آمد که تحریف از برداشتهای مورد نظر دور میماند، همچنین زوایایی عیان خواهد شد که تا به امروز به آن توجه لازم صورت نگرفته است.
