روایت سردار شهیدی که با الفبای میهن، شعر ایثار را سرود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از زنجان، تاریخ استان زنجان به نام شهدای بزرگواری مزین شده است که بسیاری از آنها ایثار را در درجه اعلای خود به نمایش گذاشته و در اوج جایگاه والای انسانی، از جان خویش گذشته و در راه حفظ ارزش‌ها و خاک پرگهر ایران اسلامی وارد میدان نبرد با دشمن شدند.
«میهن» الفبایی به بلندای ایثار و شهادت دارد و این رزمندگان غیور و مؤمن ایران اسلامی بودند که با تمام وجود شعر ایثار را با الفبای میهن سروده و جان خویش را در طبق اخلاص گذاشتند تا نسل‌های آینده کشور، امنیت را با تمام وجود خود حس کرده و پاسدار نعمت استقلال میهن اسلامی خود باشند.
سردار شهید میرزاعلی رستمخانی، رزمنده غیور زنجانی در روز چهارم فروردین‌ماه سال 1332 در روستای علی‌آباد زنجان چشم به جهان گشود و در خانواده‌ای که برکت روزی آنها به عرق جبین مردی کشاورز گره خورده بود، رشد یافت.
با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، دوره تحصیلات ابتدایی خود را در «سپاه دانش» گذراند و به دلیل علاقه‌ای که به تحصیل داشت، همواره از پدر درخواست می‌کرد تا برای ادامه تحصیل به شهر برود اما این امر میسر نشد و در نهایت با آغاز نخستین حرکت‌های مردمی علیه رژیم منحوس پهلوی، به صف مخالفان این رژیم پیوست.
سردار شهید رستمخانی، در آغاز وارد سپاه شده و با آغاز غائله کردستان، به این منطقه اعزام شد و در شهرهای بانه، تکاب، سردشت و سنندج به مبارزه با نیروهای ضدانقلاب پرداخت و با آغاز جنگ تحمیلی نیز به سمت جبهه‌های نبرد علیه باطل رفت.
وی در عملیات شکست حصر آبادان، جانشین فرمانده گردان بود و در عملیات والفجر مقدماتی نیز فرمانده گردان امام محمدتقی(ع) از لشکر علی‌بن ابی‌طالب(ع) بود و پس از مدتی نیز به لشکر 31 عاشورا منتقل شده و به سمت جانشین محور(تیپ) منصوب شد.
در عملیات بدر قرار بود نیروهای عمل‌کننده از چند نقطه حرکت کنند تا در محل مشخص‌شده به هم برسند، اما حمله لو رفته و آنها نتوانستند به موقع به محل برسند و نیروهای تحت امر شهید رستمخانی که به محل رسیده بودند، بدون نیروهای کمکی و پشتیبانی به محاصره دشمن درآمدند و با تمام توان به عملیات ادامه دادند تا این‌که سنگر آنها توسط نیروهای عراقی به محاصره درآمده و سردار شهید رستمخانی و هم‌رزمانش به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
شرق دجله، در 26 اسفندماه سال 1363 شاهد به خون غلتیدن غیورمردانی بود که برای حفظ وجب به وجب خاک میهن خود و دفاع از ارزش‌های دینی خود، تمام توان خود را صرف کرده و در نهایت جان عزیز خویش را تقدیم این اهداف والا کردند.