
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، احساساتی که آدمی تجربه می کند مثل شادی ، خشم و... رفتار را فعال و هدایت می کنند. هیجان را هم عوامل درونی وهم عوامل بیرونی میتوانند تحریک و راهاندازی کنند. هیجان نه تنها مضّر نیست ، بلکه لازمه زندگی است . زیرا نمی توانیم هیجانها را از زندگی دور کنیم . تنها کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که یا از وقوع آنها بکاهیم، یا یاد بگیریم که چگونه با آنها سازگاری (مثل غم ) یا مقابله (مثل خشم ) داشته باشیم . همه ی ما عصبانیت را احساس کرده ایم و می دانیم که چیست. عصبانیت عموما«رفتار کاملا» طبیعی انسان هاست. اما زمانی که عصبانیت خارج از کنترل و ویرانگری باشد، میتواند مشکلاتی درکار، ارتباطات اجتماعی و حتی در کل کیفیت زندگی به وجود آورد. ممکن است کار به جایی برسد که شما احساس کنید اسیرهیجان قدرتمندی هستید که نمیتوانید از آن اجتناب کنید. هیجان عصبانیت میتواند یک احساس آزاردهنده باشد یا یک عمل وحشیانه. هدف ما در این بحث این است که به افراد کمک کنیم تا بتوانند عصبانیت را درک و آن را کنترل کنند.
هیچ یک از ما انسان تندخو، بداخلاق و بی رحم را دوست نداریم و اگر چنین فردی در اطراف ما باشد، انگیزهای برای ارتباط با او نداشته و تا ممکن است از او فاصله میگیریم.
خشونت و تندخویی خداوند را ناراضی و اطرافیان را نارحت و سرد می کند. انسان بداخلاق همیشه تنهاست و چنین فردی وقتی وارد منزل می شود بقیه نگران شده و میگویند: «باز آمد خدا به خیر کند». وقتی با کسی معامله میکند طرف مقابل پشیمان میشود و وقتی با کسی همسفر میشود، سفر بر همه تلخ و ناگوار میشود.
هرچه اخلاق خوب و نرم خویی جانبه دارد و زندگی را شیرین و دلپذیر میکند. برعکس تندخویی زندگی را تلخ و آرامش را برهم میزند.
خداوند متعال در آیه 159 سوره آل عمران در این زمینه می فرماید: « فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ کُنتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ؛ پس به [برکت] رحمت الهى با آنان نرمخو [و پرمهر] شدى و اگر تندخو و سخت دل بودى قطعا از پیرامون تو پراکنده مىشدند پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در کار[ها] با آنان مشورت کن و چون تصمیم گرفتى بر خدا توکل کن زیرا خداوند توکلکنندگان را دوست مىدارد».
با این درس زیبا از قرآن همه باید تصمیم بگیریم که:
1- از عصبانیت بیجا پرهیزنموده و اگر ناراحت شدیم خود را کنترل کنیم.
2- مهربانی را از خانواده آغاز نموده و با هم گرم و صمیمی و با محبت باشیم.
3- سعی کنیم محبت خود را با گفتار و رفتار ابراز کنیم تا به شیرینی زندگی بیفزاییم.
4- اهل گذشت و تغافل باشیم و سخت و یک دنده نباشیم.
5- به اطرافیان خود احترام بگذاریم و درکارها از آن ها نظر خواسته و مشورت نماییم و از تک روی بپرهیزم.
امیدواریم با این رهنمود زیبای قرآنی هماره زندگیتان شیرین، جذاب، روبه رشد و مورد رضای خدای مهربان باشد.
به موضوع مهم و پر مفهومی اشاره نمودید تشکر بسیار زیاد