سیره زندگانی امام محمدباقر(ع) با دانش و اخلاق نیکو عجین شده است

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، اولین روز ماه مبارک رجب با ولادت امام محمد باقر(ع) پنجمین اختر فروزان آسمان امامت و هفتمین گوهر عرش عصمت مصادف است.
امام محمدباقر(ع) در سال 57 قمری به دنیا آمد و سراسر زندگی‌اش نورانی بود، همه لحظات عمر با برکت او در راه ارشاد و هدایت انسان‌ها صرف شد.
او از زمینه سازی‌های پدرش، امام سجاد(ع) در راستای معرفی مکتب تشیع، و مبارزه با طاغوت‌ها، بسیار بهره‌برداری کرد، و با تربیت شاگردان برجسته، و تبیین فقه ناب اسلام و اهل‌بیت(ع) بزرگ‌ترین قدم را برای شناسایی تشیع و مکتب اهل بیت برداشت.
امام محمدباقر(ع) در سن چهار سالگی در کربلا و ماجرای عاشورای حسینی حضور داشت، و در سفر کوفه و شام، همراه پدر، همه ماجراها را می دید، و براساس فرهنگ عاشورا تربیت شد.
امام پنجم شیعیان تجسمی از ارزش‌های والای انسانی و کمالات اخلاقی است که همه لحظه‌های زندگی درخشانش، درس‌های بزرگ انسانی را الهام می‌بخشید.

بی‌شک، آشنایی با سیره علمی، تربیتی، سیاسی و اخلاقی آن امام همام راهنمای خوبی برای ما در مسیر پر پیچ و خم زندگی است.

 سیره علمی امام باقر(ع)
زندگی امام باقرعلیه‌السلام مصادف با دوران پر تلاطم زوال بنی امیه بوده است، اما به دلیل شرایط خاص آن زمان از نظر سیاسی در انزوا بود و اعتراض های او، با این که در این راه تا سر حد شهادت حرکت کرد، به صورت یک نهضت سیاسی همه جانبه برای سرنگونی رژیم بنی امیه منجر نشد.
امام که مؤسس و بنیانگذار حوزه علمیه شیعه و نهضت فرهنگی انقلاب فرهنگی تشیع است، فهمیده بود که فرهنگ تشیع در انزوا قرار دارد بنابراین لازم دانست به یک انقلاب وسیع فرهنگی دست بزند و با تشکیل حوزه علمیه و تربیت شاگردان برجسته فقه و خط فکری تشیع را آشکار کند.
فضل و دانش امام باقر(علیه السلام)
امام محمّدباقر(علیه السلام) در دوران امامت خود، به نشر و پخش معارف دین به ویژه فقه و احکام اسلامى پرداخت و ضمن حلّ مشکلات علمى به تعلیم و تربیت شاگردان فاضل و آگاه همّت کرد.
آن حضرت در فضل و فضیلت، زهد و تقوا، اخلاف و معاشرت، سر آمد بزرگان بنى هاشم در عصر خود بود.
آوازه علوم و دانش او چنان اطراف و اکناف پیچیده بود که به باقرالعلوم، یعنى شکافنده دانش ها لقب گرفت.
یکى از علماى بزرگ سنّى به نام ابن حجر هیتمى درباره او می نویسد: «محمّد باقر به اندازه اى گنج هاى پنهان معارف و دانش ها را آشکار ساخته، حقایق احکام و حکمت ها و لطایف دانشها را بیان نموده که جز بر عناصر بى بصیرت یا بد سیرت پوشیده نیست و از همین جاست که وى را شکافنده دانش و جامع علوم و برافروزنده پرچم دانش خوانده اند».
شیخ مفید نیز مى‏ نویسد : «از هیچ کدام از فرزندان امام حسن (ع) و امام حسین (ع) این اندازه از علم دین و آثار و سنت و علم قرآن و سیره و فنون ادب که از امام باقر (ع) صادر شده، ظاهر نشده است».

سیره اخلاقی امام باقر(ع)
‌اخلاق نیکو در کنار ایمان به خداوند و روز حساب ، اقامه نماز، پرداخت زکات و انفاق مال در راه خدا و  شکیبایی در مصایب از صفات برجسته نیکوکاران، راستگویان و پرهیزگاران است که در وجود مبارک حضرت محمدباقر(ع) به خوبی موج می زد.
امام باقر(ع) در صدقات و بخشش و آداب اسلامی مانند دستگیری از نیازمندان و تشییع جنازه مؤمنین و عیادت از بیماران و رعایت ادب و آداب و سنن دینی، کمال مواظبت را داشت. می‌خواست سنت‌های جدش رسول الله (ص) را عملا در بین مردم زنده کند و مکارم اخلاقی را به مردم تعلیم نماید.
در روزهای گرم برای رسیدگی به مزارع و نخلستان‌ها بیرون می‌رفت و با کارگران و کشاورزان بیل می زد و زمین را برای کشت آماده می‌ساخت.