توکل و صبر؛ دو عامل مهم پیروزی انسان در جاده پرپیچ و خم زندگی
گروه فعالیتهای قرآنی: توکل و صبر دو سرمایه بزرگ خداوندی که آن را به بندگان مؤمن و صالحش اعطا کرده است که قرآن کریم در آیه ۱۲۸ سوره مبارکه اعراف میفرماید:«قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِینُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُواْ إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ یُورِثُهَا مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ؛ موسى به قوم خود گفت از خدا یارى جویید و پایدارى ورزید که زمین از آن خداست آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مىدهد و فرجام [نیک] براى پرهیزگاران است».
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، زندگی میدان مسابقه، امتحان و رشد و کمال است. در میدان مسابقه موانع، پستی و بلندی زیاد است و با عبور درست از همین موانع است که افراد رشد میکنند و ضعفها تبدیل به قوت شده و امتحان محقق میشود.
موانع زندگی همان سختیهاست گاهی مسائل اقتصادی، گاهی بیماریها، گاه داغ عزیزان و گاهی برخورد نامطلوب دیگران همه و همه موانعی است که باید به سلامت از آنها عبور کرد البته هر کس در سایه آموزههای قرآن و فرمایشات معصومان آگاهتر باشد، راحتتر و آسانتر عبور میکند اما آنچه توان انسان را افزایش میدهد و انسان را قویتر و با استقامتتر میکند دو سرمایه بزرگ توکل بر خدا و صبر جمیل است.
توکل بر خدا؛ راه نجات انسان
یعنی بدانیم همه عالم ملک خداوند است و فرمان او در همه هستی حاکم است و برگ درختی بدون اذن او نمیافتد و با این باور پس از انجام وظیفه، نتیجه را به او بسپاریم و آرام و مطمئن باشیم که او بهترین مدبر و مهربانترین ارباب و حاذقترین طبیب است.
صبر جمیل؛ راهکار پیروزی برمشکلات
صبر و استقامت سرمایه بسیار بزرگی است .باید در مقابل وسوسه های شیطان استقامت کنیم. در انجام وظیفهای که به عهده گرفتهایم صبور و با حوصله باشیم. در سختیها و ناگواریها پرتحمل باشیم و از گلهمندی و روی آوردن به راههای خطا خود را حفظ کنیم. در برابر رفتار و گفتار جاهلان با صبوری و متانت برخورد کنیم تا آنها را با رفتار درست خود آگاه کرده و به انسان صالحی تبدیل کنیم. بدرفتاریهای احتمالی همسر و فرزندان را تحمل کنیم و با عجله و مقابله به مثل فضای زندگی را تیره و تلخ نکنیم.
آری توکل و صبر دو سرمایه بزرگ است که قرآن کریم در آیه 128 سوره مبارکه اعراف میفرماید:« قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِینُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُواْ إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ یُورِثُهَا مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ؛ موسى به قوم خود گفت از خدا یارى جویید و پایدارى ورزید که زمین از آن خداست آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مىدهد و فرجام [نیک] براى پرهیزگاران است».
