کد خبر: 3228573
تاریخ انتشار : ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۹

جود علمی جوادالائمه(ع) تشکیک‌ناپذیر است

گروه اجتماعی: ۱۰ ماه رجب را به جشن و سرور اسوه جود و کرم حضرت جوادالائمه(ع) نشسته‌ایم که به فرموده پدر بزرگوارش از بابرکت‌ترین مولودها است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالکریم سلطانی مدیر مؤسسه علمیه امام مهدی(عج) شهرستان اهواز در گفت و گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، با اشاره به اینکه امام جواد(ع) در سن 8 یا 9 سالگی به امامت رسیدند، گفت: علت فرمایش امام رضا(ع) درباره میلاد با برکت جوادالائمه(ع) پایان دادن به تشکیک عده‌ای نسبت به امامت ایشان بوده است.

وی با بیان اینکه امام جواد(ع) اولین امامی است که در سن خردسالی به امامت منصوب شدند، تصریح کرد: مأمون و معتصم تلاش‌های بسیاری برای کوچک شمردن مقام علمی امام محمدتقی(ع) کردند. ولی یکی از جودهای بسیار مهم این امام بزرگوار فضل علمی بود.

سلطانی دلیل اساسی شهادت امام جواد(ع) را جود علمی ایشان عنوان کرد که در مجالس متعدد برای همه سرآمد بودن ایشان در فقه شیعه نمایان شده بود که از جمله آن ماجرای معروف شیخ مفید است. روزی معتصم برای اینکه دزدی را به سزای اعمالش برساند تصمیم به قطع دست او گرفت ولی به دلیل اینکه ناتوان از تصمیم‌گیری برای این موضوع بود به دنبال امام جواد(ع) فرستادند که ایشان بر اساس علوم فقهی شیعه و قرآن این سؤال را بتوانند پاسخ دهند. امام جواد(ع) با بیان احادیثی از رسول اکرم(ص) در این خصوص که مکان‌های سجده کننده بدن از آن خداوند هستند این رأی را دادند که نباید دستان فرد سارق را از مچ و یا بالاتر قطع کرد بلکه انگشتان این فرد را برید، در اینجا بود که همه حاضران و قضات به ظاهر ماهر از علم عمیق امام متحیر شدند.

در ادامه هما اخلاقی مدرس حوزه علمیه شهرستان اهواز نیز در گفت و گو با ایکنا بیان کرد که زندگانی امام محمدتقی(ع) را باید به دو قسمت عمده تقسیم کرد؛ قسمتی مربوط به ولادت و قسمتی مربوط به امامت می‌شود.

وی با اشاره به ولادت حضرت زهرا(س) گفت: امام جواد(ع) را کوثر ثانی می‌نامند زیرا همان نسبت ابتربودنی که به پیامبر(ص) دادند به امام رضا(ع) هنگام تولد امام جواد(ع) دادند.

اخلاقی همچنین از هوش سرشار و روح عالی مقام امام جواد(ع) در اوان کودکی در قالب بیان داستانی این چنین گفت: بعد از به امامت رسیدن امام جواد(ع) چهل نفر از شیعیان به دیدار ایشان آمدند. شخصی مقداری اسباب‌بازی برای امام به سوغات آورده بود که بعد از دیدار تقدیم امام کند. وقتی سوغاتی را نزد امام برد با چهره بسیار خشمگین ایشان مواجه شد و امام فرمود: «خداوند من را برای بازی نیافریده است من را با بازی چه کار است!» (دلایل الامامت ص 212، جلد 50)

وی علت نام‌گذاری امام را به عنوان امام تقی(ع) اینگونه بیان کرد: ایشان میان مردم از نظر رفتار و سکنات فردی بسیار باتقوا شناخته شده بود از این جهت ایشان را محمدتقی نام نهادند و لقب جواد را از آن جهت به او نسبت دادند که پدر بزرگوارش از کودکی به ایشان سفارش می‌کرد.
وقت خروج از خانه از دری بیرون برو که دست همه نیازمندان به تو برسد و طلا و نقره کافی به همراه داشته باش که به همه نیازمندان به مقدار لازم کمک کنی، در نتیجه از کودکی درس بخشندگی را آموزش دیده بود.

اخلاقی در پایان به ماجرای صداق یا مهریه امام جواد(ع) اشاراتی داشت و گفت: امام جواد(ع) هنگامی که قصد ازدواج با دختر مأمون را گرفت بیان کرد دوست ندارم مهریه کسی بالاتر از مهریه مادرم زهرا(س) باشد و من مهریه همسرم را ادعیه وصائل من المسائل قرار می‌دهم.

وی روی آوردن امام جواد(ع) به این دعاها را، هدایایی از جانب ایشان برای مردم زمانه ما بیان کرد که به دعاهای غیرمعتبر و غیرمستند روی می‌آوردند.

captcha