مهندسی شهری اهواز خالی از هرگونه نماد نبوی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، استفاده از نمادهای مورد افتخار در عرصه‌های مختلف، اجتماعی، ادبی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، هنری، مذهبی، دینی و .... همواره مورد توجه متولیان امر شهرسازی و زیباسازی شهری در همه جای دنیا قرار داشته و دارد.

از آنجا که المان یا نماد شهری دارای یک نظام هندسی و تعادلی پایدار و زیبا است، به گونه‌ای که با جذب افراد ذهنشان را درگیر خود می‌کند و تا مدت‌ها آن نماد از شهر به صورت شاخصی برای شناخت شهر مورد توجه قرار می‌گیرد، می‌کوشند با ابزارهای خاص هنری به ارتقا کیفیت و ایجاد سرزندگی در فضاهای شهری، ارتقای آگاهی‌های عمومی و معرفی نمادها و ارزش‌های فرهنگی و ایجاد انگیزه برای بهسازی محیط توسط شهروندان بپردازد.

زیبایی، نظم و هدف دار بودن محیط شهری می‌تواند در هنجارپذیری گستره جامعه نیز اثرگزار باشد.

حال این اهداف با نتیجه‌ای که المان‌ها از طریق درگیری ذهنی در شهروندان ایجاد می‌کنند ابزاری بسیار مناسب در دست شهرسازان است تا فرهنگ صحیح مورد نظر خود را به مردم ارائه دهند. در ساخت تندیس ها، نامگذاری میادین، خیابان ها و پل ها همواره سعی بر آن بوده که از نام و نشان بزرگان و نام آوران عرصه های مختلف استفاده شود. تمدن غنی اسلامی ایرانی از وجود بزرگان، دانشمندان، فلاسفه، پزشکان، اندشمندان، ایثارگران و شهدا سرشار است؛ استفاده از نام، گفتار، چهره و فرهنگ منتسب به این افراد و تکرار همیشه آنها برابر دیدگان مردم در مسیر هر روزه رفت و آمد تلنگری را در شبیه سازی به این بزرگان ایجاد خواهد کرد.

مرحوم علامه طباطبایی فرموده: «دین، عقاید و دستورهای علمی و اخلاقی‌ای است که پیامبران از طرف خدا برای راهنمایی و هدایت بشر آورده اند. دانستن این عقاید و انجام این دستورها سبب خوشبختی انسان در دو جهان است. اگر ما دین دار باشیم و از دستورهای خدا و پیغمبر اطاعت کنیم، در این دنیای گذران، خوشبخت و در زندگی جاوید و بی پایان جهان دیگر هم سعادتمند خواهیم بود.»

بسیاری مشغله‌ها و گرفتاری‌های انسان امروز بر هیچکس پوشیده نیست و شاید امری نباشد که این بشر گرفتار به دنبال تازه سازی معنویت خود نباشد بنابراین این فرصت به دست همه شهرسازان است تا با به تصویر کشیدن دین بر نقش شهر شهروندان را در رسیدن به آرامش معنوی یاری رساند.

از این رهگذر گوگل مپ را برای یافتن نام و نشانی از پیامبراکرم(ص) در اهواز جستجو کردم اما دریغ... . خیابان، پل، اتوبان و کوچه همه از این برکت تهی بودند.

استفاده از جلوه های معنوی و گفتاری پیامبراکرم(ص) به دلیل خاستگاه فطری بشری المان ها را به بزرگترین هدف و کارکردشان که مورد توجه مردم قرار گرفتن است می رساند. بهره گیری از دین و معنویت منتسب به ایشان با ایجاد روحیه ای خلاق در جامعه می توانند به اصلاح نیز بپردازند، اگر در یک شهر توجه به المان های معنوی دینی شهری در اولویت قرار گیرد بسیاری از ناهنجاری های رفتاری نیز اصلاح می شوند.

دین اسلام همواره با نام مبارک پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) پیوند خورده و وجود مقدس ایشان در همه جنبه‌های اجتماعی، فردی، سیاسی، اقتصادی، مذهبی و اعتقادی همواره نماد دین اسلام بوده است. نمادی که می‌تواند در همیشه تاریخ پاسخگوی همه نیازهای بشریت با هر نوع فکر، مرام، اندیشه و مسلک زندگانی باشد. بهره‌گیری از نمادهای مربوط به شخصیت وجودی، حقیقی، حقوقی، اجتماعی و فردی ایشان از هر بعد و منظر می‌تواند تأثیری بر مردمان گذارد.

استان خوزستان به عنوان صاحب اصلی دفاع مقدس در جنگ تحمیلی همواره با مقوله شهید و شهادت پیوندی ناگستتنی دارد و این امر را در مهندسی شهری آن می‌توان دریافت تا بدانجا که استفاده از نام و تندیس شهدای جنگ تحمیلی در گوشه گوشه شهرهایش مشاهده می شود. اما در اینجا سخن از بزرگ مردی است که مکتب تربیتی‌شان شهدایی همچون حضرت علی(ع)،  امام حسن(ع) و سیدالشهدا بوده که به اسلام و خداوند تقدیم کرده است. به راستی جایگاه شهیدپرور بزرگ تاریخ که همه شهدای راه اسلام و ایران در ابتدای وصیت نامه خود به رسالتش شهادت داده اند، کجاست و چه می‌شود؟

استفاده از احادیث بزرگترین شخصیت و زمین آسمان بر روری دیواری با ظاهری نامناسب و در منطقه‌ای به دور از چشم عموم مردم چه توجیهی از سوی مسئولان می‌تواند داشته باشد؟ از آنجا که شخصیت تاثیرگذار ایشان در همه زمینه های علمی و دینی و فلسفی صاحب اندیشه، فکر و نظر بوده‌اند و سخنانی گرانبها بر زبان مبارکشان جاری گشته که می‌تواند راهگشای بشر سردرگم امروز باشد محدود کردن استفاده از احادیث ایشان پیرامون چند موضوع خاص و به صورت بسیار محدود امری بس نادرست است.

کار زیاد دشواری نیست اندکی که سر را در نقاط پرجمعیت و مهم شهر بلند کنی بیلبوردهای تبلیغاتی بسیار بزرگی را می‌بینی که برندهای تلفن همراه، کلاس‌های کنکور و حتی روغن را به تبلیغ گذاشته است. اختصاص همه ابزار مورد استفاده جهت تبلیغ به شرکتی خاص در پر رفت و آمدترین خیابان شهر دیگر جایی برای پرداخت به اندیشه های الهی و رستگارانه رسول خدا(ص) باقی نمی گذارد. هزینه‌های گزاف به دست آمده از این تبلیغات شاید توجیهی مناسب برای متولیان شهرداری باشد و چه کسی است که از پول زیاد روی گردان باشد؟

جای تفکر و تامل است که حتی بر دیوار و خیابان مذهبی ترین مکان شهرمان نیز اثر و ردپایی از پیام آور بهشت مشاهده نمی شود. آستان علی بن مهزیار اهوازی و خیابان‌ها و پل‌های منتهی به آن نیز از نشان پیامبر(ص) خالی هستند.

یادمان باشد بعثت رسول خدا(ص) از پشت تاریکی‌ها و ارزانی نور و روشنی و رستگاری بر بشر همه دوران‌ها دینی را بر ما نهاده که جبران آن دشوار است. بنابراین با همه امکانات و ابزارها باید این دین را ادا کرد.