
حجتالاسلام ناصر فروهی، استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز درگفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، اظهار کرد: در قرآن کریم بیشتر آیاتی که قابلیت تطبیق بر مسائل اجتماعی دارند، مشخص و روشنند، همانند آیات سوره مبارکه حشر که شماری از مسائل اجتماعی در آنها آمده است.
وی افزود: بخشی از زندگی انسان با سیاست گره خورده و به خصوص در دنیای کنونی نمیشود زندگی انسان را جدا از سیاست بدانیم؛ ازسویی اعتقاد مسلمانان براین است که دین اسلام جدا از سیاست نیست. لذا باید توجه کرد که خداوند منظور از سیاست را در قرآن با چه بیانی فرموده است.
«سیاسةالعباد» رضایت الهی را سرلوحه اعمال خود قرار داده و سپس به امور دنیوی میپردازند
حجتالاسلام فروهی با بیان اینکه سیاست در قرآن برای به پاداشتن عدالت در سایه حاکمیت خداوند و انبیای الهی، با توکل بر ذات اقدس او و حمایتهای غیبی او مطرح میشود، ادامه داد: یک سوم از آیههای قرآن نیز مربوط به عالم سیاست است و بخشی نیز بیانگر راه و روش صحیح مدیریت جامعه بشری که این دو درکنار هم معنا یافته و مکمل یکدیگرند.
وی با اشاره به اینکه قرآن کتاب جامعی است که به تمام ابعاد زندگی بشر از جمله مسائل سیاسی نظر دارد، خاطرنشان کرد: در قرآن صدها آیه مربوط به مسائل سیاسی است و در روایات، پیامبر اکرم و اهل بیت(ع) نیز اشخاص سیاستمدار با لقب «سیاسةالعباد» معرفی شدهاند، اما ناگفته پیداست که آنچه مدنظر قرآن و اولیای الهی دراینخصوص ذکر شده، افرادی هستند که با درایت و هوشمندی رضایت الهی را در سرلوحه اعمال خود قرار داده و سپس به امور دنیوی و تعامل با خلق خدا میپردازند.
فروهی قرآن را مجموعهای کامل برای پاسخگویی به نیازهای بشری دانست و افزود: قرآن تامینکننده سعادت بشر است، بخش عظیمی از آیات قرآن نیز درخصوص رهبری و تکالیف امّت در برابر حاکمان اسلام، دوستان و دشمنان خلاصه میشود و اینکه با مؤمنان و کفار چگونه برخورد کنیم که همه این موارد مربوط به عالم سیاست است.
انسان تحت ربوبیت حق قرار داشته و تدبیر امورش بهدست اوست
وی با اشاره به تعداد آیات مرتبط به سیاست تأکید کرد: یک سوم آیات قرآن یعنی دو هزار آیه به طور مستقیم و غیرمستقیم مربوط به عالم سیاست است، اگر به طور تقریبی یک هزار و 250 آیه مربوط به عالم دیانت باشد، مابقی به عالم دنیا و سیاست مربوط است.
استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز گفت: با توجه به این که انسان جزئی از هستی است پس تحت ربوبیت حق قرار دارد و لازمه ربوبیّت خداوند نسبت به انسان این است که خداوند تمام شئون ساختاری و زندگی او را مدیریت کند. در قرآن کریم ۲۴۲ بار واژه «ربّ» برای مبدأ هستی آورده شده است که از این تعداد ۴۲ بار به صورت «ربُّ العالمین» و بقیه به صورتهای «ربُّ الناس»، «ربُّ العرش»، «ربُّ السماوات و الارض»، «ربُّ کلِّ شیء» و مانند اینها ذکر شده است و در معنای رب گفته شده که مالکی است که تدبیر امور مملوکش را نیز بر عهدهدار است.