عبودیت در فقدان اندیشه، وارث حماقت است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، حجت‌الاسلام پورحسین‌فر، معاون فرهنگی نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی، پنج‌شنبه چهارم تیرماه در کارگاه آموزشی «تدبر در قرآن» که ویژه اعضای جهاد دانشگاهی واحد استان اردبیل برگزار شد، گفت: در قرآن موضوع اندیشه و مفاهیم مرتبط با ان مورد تاکید قرار گرفته است. اگر تورقی به قرآن بزنیم در جای جای آن توجه به اندیشه وجود دارد. متأسفانه ما همیشه در کارها فقط به دنبال ثواب آن هستیم که در واقع این نوعی جهان‌بینی نادرست و نگاه کاسبگرانه در مورد مفاهیم دینی است.

وی ادامه داد: بعضا در حوزه دینی مفاهیم و معیارهای ما عدد و کیلو و ... است. مثلا وقتی گفته می‌شود این کار ۳۰۰ ثواب دارد، مفهومی مبهم است. این روایات مقایسه‌ای نسبت به مفاهیم و قضایا کاشف از نگاه دین هست. برای نمونه در سوره شریفه قدر آمده است: «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ»، «شب قدر بهتر از هزار ماه است». و در روایات تأکید شده است که ساعتی اندیشه بالاتر از هفتاد سال عبادت است و بر پیوند عمیق اندیشه و مفاهیم عبودیت و عبادت تاکید شده است، چرا که عبودیت در فقدان اندیشه، وارث حماقت است.

حجت‌الاسلام پورحسین‌فر اظهار کرد: واژه ها عاری از حقیقت و پایبند به حقیقتی هستند و بسیاری از متفکران و اندیشمندان واژه‌هایی را که به کار می‌بریم، نشانه می‌دانند. به عنوان مثال عالم، زمین و آسمان آیه و نشانه است و خودش حقیقت ندارد بلکه دارای حقیقتی در خود هستند که متأسفانه اکثریت این نشانه‌ها را نمی‌فهمند و افرادی موفق به درک آن می‌شوند که صاحب خرد هستند. مخاطبان این نشانه‌ها صاحبان عقل‌اند؛ لذا در روایات تاکید شده است که ما مسلمان خردمند می‌خواهیم و متعبد احمق به درد عالم اسلام نمی‌خورد.

معاون فرهنگی نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی، ادامه داد: این نشانه‌ها برای صاحبان خرد است. آن‌ها خدا را یاد می‌کنند در حالی‌که در آفرینش زمین و آسمان هم اندیشه می‌کنند و این آفرینش انحصار موضوع نیست.
وی بیان کرد: اسلام مخالف اندیشه‌ورزی و آگاهی فراتر از اگاهی قرآنی نیست. اسلام از راه‌های نو و اندیشه‌های نو استقبال کرده است. برای نمونه در زمان امام حسن عسگری(ع) شخصی برداشت‌هایی از قرآن داشت که موافق آن دوران نبود، ولی امام از این برداشت استقبال کردند. فلذا نکته قابل تامل اینجاست که راه‌های اندیشه‌ورزی در انحصار موضوعات گفته شده نیست، چرا که راه اندیشه، همیشه باز است.