
حجتالاسلام محمدعلی عبداللهی مدرس حوزه علمیه امام خمینی(ره) اراک درگفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به ایام البیض تصریح کرد: سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه قمری به این نام نامیده شده که دارای اعمال خاصی از جمله اعتکاف و گرفتن روزه میباشد و فضایل بسیار زیادی نیز برای آن شمرده شده است.
وی اظهارکرد: در ایام البیض ماه مبارک رمضان قرائت دعای «مجیر» مورد تأکید قرار گرفته و سفارش شده که هر کس در این ایام ازماه مبارک این دعا را قرائت کند گناهان او حتی اگر به اندازه ستارگان و ریگ بیابان باشد مورد آمرزش قرار میگیرد.
حجتالاسلام عبداللهی با بیان اینکه کلمه«مجیر»به معنای پناه و پناهنده است و خواندن این دعا آثارمعنوی فراوانی دارد ادامه داد: واژه مجیر به کرات در این دعا تکرار میشود و آهنگ دلنشینی به قرائت میبخشد البته تأکید بر آثار فراوان دعا به معنای بینیازی از وجود شرایط دیگر نیست بلکه از آنجا که دعا عبادت است شرط پذیرش آن تقواست و خداوند در آیه 27 سوره مائده صراحتاً شرط تقوا را برای پذیرش اعمال اعلام میکند.
وی با اشاره به شرایط کلی پذیرش عبادات از جمله دعا، تصریح کرد: به عنوان مثال اگر در عملی که ظاهراً برای رضای خدا انجام میدهیم شرک نهفته باشد به طور قطع مورد پذیرش قرار نخواهد گرفت همانطور که خداوند در آیه 65 سوره زمر شرک را سبب تباهی اعمال میداند.
حجتالاسلام عبداللهی در پایان افزود: در کنار دعای مجیر و درخواست بخشش گناهان احترام به والدین نیز باید در نظر گرفته شود و کسی که این شروط را ندارد گمان نکند که با خواندن این دعا حاجاتش اجابت میشود هرچند اگر از روی اخلاص توبه کند همین دعا سبب پذیرش توبه و هدایتش خواهد شد.