
از دغدغه خانوادهها پیدا کردن کلاسهای تفریحی، فرهنگی و آموزشی برای پرکردن اوقات فراغت فرزندان است، موضوعی که در فصل تابستان با تعطیلی مدارس رنگ و بویی تازه به خود میگیرد و دربرنامهریزیهای اقتصادی خانوادهها جایگاه ویژهای برای آن در نظر گرفته میشود.
آنچه در این بین قابل تأمل است عدم توجه برخی خانوادهها به مؤسسات و مهدهای قرآنی است، درحالیکه برای انواع کلاسها زمان و هم هزینههای گزافی صَرف میشود اما درنظرگرفتن آموزش مفاهیم قرآنی آنطور که باید و شاید دربین خانواده های اسلامی ایرانی به چشم نمیخورد.
راضیه شریفی حافظ کل قرآن در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، در این رابطه گفت: متأسفانه تفکر چشم و هم چشمی فرهنگ غالب در خانوادههاست و این امر باعث ترویج و گرایش به سمت کلاسهایی از جمله زبانهای خارجی در سطح جامعه شده که ممکن است کودکان رغبتی به حضور در آنها نداشته باشند اما خانوادهها حتی از برنامههای خانوادگی خود بخاطر این کلاسها چشمپوشی میکنند.
قرآن؛ عامل بازدارنده مشکلات اجتماعی
وی ادامه داد: این اتفاق در حالی میافتد که والدین حاضر نیستند برای حضور فرزندان خود در کلاسهای مفاهیم قرآنی و آشنایی با قرآن زمان و هزینه صَرف کنند درحالیکه رکن اساسی کنارهگیری از خطرات جامعه از جمله بحرانهای روانی و اختلالات شخصیتی در پرتو آشنایی با مفاهیم قرآنی است.
این مدرس قرآن ادامه داد: گرچه نباید از مشکلات مؤسسات و مهدهای قرآنی چشمپوشی کرد و درحال حاضر شاید مهمترین مشکل در عدم برنامهریزی مؤسسات باشد که توان خود را صرفاً بر حفظ قرآن میگذارند، مسألهای که باعث میشود حتی بزرگسالان هم رغبتی به آن نشان ندهند و به ایجاد انگیزه در میان خردسالان و نوجوانان چندان اهمیتی داده نمیشود.
ضرورت ایجاد نشاط در کلاسهای قرآنی
وی تصریح کرد: آنچه در مهدهای قرآن باید درنظر گرفته شود حاکمیت روحیه نشاط و شادی در کنار آموزش قرآن است و توجه به آموزش مفاهیم در فضای تفریحی و درخلال بازیهای کودکانه میتواند یکی از راهکارهای کاربردی باشد و علاوه بر این استفاده از مربیانی که روحیات شاد و سرزنده دارند و با شیوه رفتار با خردسالان آشنا هستند و دورههای آموزش پیشدبستانی را گذراندهاند میتواند به ایجاد رغبت، هم برای خانوادهها و هم برای خردسالان منتهی شود.
شریفی اضافه کرد: متأسفانه مؤسسات قرآنی با برنامهریزی روی حفظ قرآن در دورههای 3 ساله و 5 ساله عدم انگیزه حضور کودکان و نوجوانان را فراهم میکنند، قدم اول ایجاد علاقهمندی به به دنبال آن در نظر گرفتن هدیهای برای خردسالان و کودکان است که باید برای جذب افراد در برنامهریزیها لحاظ شود، همچنین در کلاسهای قرآنی از کارشناسان و متخصصان استفاده نمیشود و معمولا کلاسهایی که شروع آنها با 50 نفر بوده به دلیل عدم آگاهی از رویه ترویج و ترغیب رو به کاهش گذاشته و با تعداد اندکی به پایان میرسد.
کیفیسازی حلقه مفقوده کلاسهای قرآنی
حافظ کل قرآن در پایان با ابراز نارضایتی عملکرد ارگانهای متولی ترویج قرآن گفت: این نهادها هماهنگ و همسو درجهت ارتقای فرهنگ قرآنی در جامعه عمل نمیکنند و آنچه بیشتر مشهود است بازار رقابتی میان آنهاست البته که همه کار قرآنی انجام میدهند اما آنچه در این ارگانها مورد توجه قرار گرفته کمیسازی و دادن آمار و ارقام بالا است، درحالیکه کیفیسازی زنجیره مفقوده این کلاسهاست و باید برنامهریزی برای نظم دادن به کلاسها و کیفیسازی مدنظر مسئولان امر قرار گیرد.