در دنیا هم میتوان آسمانی بود، از رمضان بپرس
گروه اجتماعی: ماه بیداری شبها، بیخوابیهای شیرین در ره حضرت دوست دعایمان کن آغوش خداوندی هماره به رویمان باز باشد.
در مناسبات روابط انسانها میهان شدن و میهمانی رفتن علاوه بر آداب خاص دارای محدوده زمانی خاص است اما این بار میزبان فرا زمان و مکان بود؛ خدا و میهمانی گذر از خود به خود.
ماه رمضان فرصتی بود تا همه خوبیهای آشنا با فطرتمان به وجودمان دوباره سرازیر شود. شیطان در غل و زنجیر رفته بود و رحمت گستردهتر از همیشه باعث شد تا تمرین بندگی از سر صدق صورت گیرد.
به یقین بودهاند بندگانی که در روزهای آسمانی این ماه زنگار غفلت از دلهاشان رخت بر بست و لحظهای با فطرت عجین شد و این بود نتیجه ماهی به عظمت الله جل جلاله.
به خود که نگاه کنی میدانی که خود رمضانیت را بیشتر دوست داشتهای؛ نماز اول وقت، عبادتهای شبانه، الهی العفوهای مدام، قرآن خوانی و فکر در آن توشه یک ماهمان بود که در یک کلام خلاصه میشود؛ بنده بود و مناجات با خدا.
زیبا بود هدایت خواستنها، پنهان کردن چهرههای گناهکار با قرآن، اشکهای قرآن به سر، نماز شب خواندنها در سحر، بخشایش گناه.
تکرار رمضان در وجود خاکیمان را از خداوند بخواهیم.
