حسادت؛ مرضی روحی/ آفتی که از درون انسان را می‌سوزاند و نابود می‌کند

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حسادت آفتی است که اگر به کسی برسد او را از درون سوزانده و سپس، نابود می‌کند و حسود به کسی گویند که از پیشرفت و ترقی دیگران احساس ناراحتی کرده و آرزو می‌کند که دیگران پیشرفت نداشته و اگر خداوند سبحان به کسی نعمتی عنایت کرده آن نعمت از او گرفته شود.
خداوند متعال در آیه 54 سوره نساء در نکوهش حسادت گفته است: «أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنَآ آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَآتَیْنَاهُم مُّلْکًا عَظِیمًا؛ بلکه به مردم براى آن‌چه خدا از فضل خویش به آنان عطا کرده رشک می‌ورزند در حقیقت ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت دادیم و به آنان ملکى بزرگ بخشیدیم».
پیامبراکرم(ص) فرموده است: توجه داشته باشید که براستی روی آورده به‌سوی شما درد و مرضی که امت‌های پیشین را فرا گرفته بود و آن حسد است موی بدن را نهی زداید ولی زداینده و نابود کننده دین است انسان در صورتی‌ از بلای حسد در امان است که دست و زبان خود را نگه دارد و طعنه بر برادر خود نزند و سخن‌چینی درباره‌اش نکند.
امام صادق(ع) به ابن‌جعفر فرزند نعمان احول فرمود: دشمن تر از همه نزد شما نزد من بزرگ منش‌هایی هستند که سخن‌چین و حسد ورزند نسبت به برادرانشان نه آن‌ها از من‌اند و نه من از آن‌هایم سپس فرمود به خدا قسم هرگاه یکی از شما به اندازه به اندازه روی زمین طلا در راه خداوند سبحان بدهد بعد از آن‌که نسبت به مؤمنی حسد ببرد به‌وسیله همان طلاها پوست بدنش را جهنم می‌سوزاند.
مهمترین ویژگی حسادت این است که در میان همه طبقات بوده و هر شخص با هر شغلی می‌تواند دارای این صفت رذیله باشد مثلاً از دو نفر کارمند یک اداره گرفته که بر سر رسیدن به ریاست و یا رتبه و درجه نسبت به همدیگر شاید حسادت بورزند تا دو نفر مسئول گدا نسبت به همدیگر حسادت می‌ورزند و در فکر کوچک کردن و جلوگیری از پیشرفت همدیگر باشند لذا باید به دستورات اسلام در زمینه جلوگیری از ریشه‌دار شدن حسادت عمل کرد.
رسول خدا(ص) در روایتی فرموده است: خدای عزوجل به موسی بن عمران فرمود ای پسر عمران! بر آن‌چه از فضل خود به مردم داده‌ام حسد مبر و چشمت را دنبال آن دراز مکن و دلت را در پی آن مبر زیرا حسد برنده از نعمت من ناراحت است و از تقسیمی که میان بندگانم کرده‌ام جلوگیر است و کسی که چنین باشد من از او نیستم و او از من نیست.

درمان حسادت

حجت‌الاسلام محمدتقی صرفی‌پور، از کارشناسان مذهبی در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا در رابطه با درمان حسادت گفت: از نظر عقل و شرع، حسادت مرض روحی است که باید کنترل شود و شخص حسود به‌جای حسادت به غبطه و رقابت روی بیاورد اگر دیگری در یک فضیلتی از او بالاتر است او هم سعی کند با تلاش و زحمت خود را به او برساند و حتی از او بالاتر رود.
وی افزود: اگر یک مغازه‌دار درآمدش از مغازه‌دار دیگر بیشتر است، دیگری به‌جای حسادت و خراب کردن او به فکر روش‌های بهتر و جدیدتر سالم برای کسب درآمد بالاتر بیافتد.
این کارشناس مذهبی اضافه کرد: اگر در کلاسی دانش‌آموزی زرنگ و دیگری تنبل است! تنبل به‌جای حسادت و تحقیر زرنگ، به فکر اصلاح خود و رقابت با زرنگ بیافتد و همچنین دیگر افرادی‌که به یک نوعی نسبت به هم حسادت دارند.
صرفی‌پور گفت: امام حسین(ع) فرمود «ما نسبت به برنج و اب فرات مردم عراق غبطه می‌خوریم» یعنی ای کاش! ما هم از این نعمت مردم عراق بهره‌مند بودیم نه این‌که خدا کند این نعمت مردم عراق از آن‌ها گرفته شود و دیگر این نعمت را نداشته باشند.