
جوان حیدری مدیر مؤسسه قرآنی ثقل اکبر زرندیه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: علاقه به دین و بهطور کل باور و عقاید مذهبی در سرشت و ذات انسانها وجود دارد، در واقع میل به پرستش از زمانهای اولیه وجود داشته و سیر تکامل خود را تا به امروز طی کرده و با ورود تکنولوژی نیاز به هماهنگی با ابزارهای روز ضروری مینماید به ویژه در سن خردسالی که همپای بزرگسالان و حتی بیشتر از آنها از فناوری بهره میبرند.
خانواده از فناوری روز در شکوفایی استعداد کودکان استفاده کند
وی ادامه داد: فرهنگ استفاده از تکنولوژی در زمینه باورها و اعتقادات باید ایجاد شود چراکه در پس این ایجاد فرهنگ، علاقه به امور دینی و قرآنی و سپس انگیزه برای عملی کردن آموزههای دینی، حفظ و یادگیری مفاهیم قرآنی در جامعه به وجود میآید، خانواده به عنوان هسته ارتباط با خردسالان باید از فناوری روز جهت شکوفا کردن فطرت انسانی و انس خردسالان با قرآن به عنوان قدم اول استفاده کند.
حیدری گفت: موانعی که میان افراد جامعه به ویژه خردسالان با قرآن میشوند باید شناسایی شوند و خانوادهها و در مرحله بعد مدارس در جهت رفع این موانع اقدام کنند ما ابتدا باید قرآن محمدی را به عنوان یک اصل در مدارس و خانوادهها بپذیریم و آن را محور اصلی مسائل زندگی قرار دهیم.
ترویج فرهنگ قرآنی به کلاسهای آموزشی خلاصه نمیشود
وی افزود: تأثیر کلاسهای آموزشی، هنری و... در پرورش کودکان را نمیتوان نادیده گرفت اما باید بتوانیم در خانواده و مدارس گفتمان اصلی را در همه زمینهها قرآن و مباحث دینی قرار دهیم. باید محور ارزش یابی و امتیازدهی به خردسالان را بر این اساس پایه ریزی کنیم باید توجه کرد فرستادن کودکان به کلاسهای قرآنی در این روزگار کفایت نمی کند بلکه باید پشتیبانی همه جانبه خانواده از کلاسها و استفاده از ابزارهای جدید وجود داشته باشد.
زندگی دینی سلامت فردی و اجتماعی را به همراه دارد
حیدری با بیان اینکه باید فرهنگ اسلامی و زندگی ایرانی را درمسیری قرار دهیم که ذات و فطرت انسانی آن را پذیرفته و قبول دارد، افزود: تحقیقات نشان داده است زندگی دینی، در حیطه فردی و اجتماعی آسایش و سلامت به دنبال خواهد داشت درواقع قانون به تنهایی کارآیی لازم را ندارد باید پشتیبانی وجدانی – اخلاقی برای افراد وجود داشته باشد.
موانع ترویج فرهنگ قرآنی صرفاً متوجه رسانه نیست
مدیر مؤسسه قرآنی ثقل اکبر در پایان گفت: قسمت اعظم فرهنگ ما را رسانه رقم میزند نه اینکه در این عدم فرهنگ سازی قرآنی مقصر است اما بیتأثیر هم نیست، به ویژه با ورود چهره های جدید رسانه و ابزارهایی که به خصوصیترین قسمتهای زندگی افراد هجوم آوردهاند دیده میشود، نیاز است مسئولین رسانه در بخش فرهنگی برای اقدامات کلان و دراز مدت برنامهریزی شفاف داشته باشند اما در نهایت رسانه بخشی از این فرهنگ را میسازد و نمیتوان تمام مشکلات را متوجه رسانه دانست.