شیوه تربیتی امام صادق(ع) بهترین الگوی وحدت و همدلی جوامع اسلامی است
گروه اجتماعی: امام جمعه نیمور تصریح کرد: وحدت میان شیعه و سنی و تمام اقشار جامعه در حلقه درس امام صادق(ع) نمایان بود و ما نیز به عنوان پیرو فقه جعفری میتوانیم از شیوه ایشان در ایجاد وحدت و همدلی و جذب و گسترش عالمان دینی به ویژه جوانان موفق باشیم.
حجتالاسلام تقی لطفی امام جمعه شهرستان نیمور درگفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: امروز مایه افتخار است که با توجه به وصیت امام خمینی(ره) فقه ما فقه جعفری است فقهی که تمام بشریت را فرا خواهد گرفت.
وی ادامه داد: امام صادق(ع) رسالت بزرگی به نام احیاء دین را عهدهدار بودند و برای اقامه عدل و داد و برقراری حکومت اسلامی حرکت عظیمی را آغاز کردند و در این راه توانستند شاگردان زیادی را تربیت کنند و در جهت ترویج مذهب تشیع تلاش بسیاری داشتند.
امام جمعه نیمور تصریح کرد: حضرت امام صادق(ع) مانند پدران بزرگوار خود در کلیه صفات نیکو و سجایاى اخلاقى سرآمد روزگار بود و داراى قلبى روشن به نور الهى و در احسان و انفاق مانند اجداد خود و صاحب حکمت و علم وسیع و نفوذ کلام و قدرت بیان بودند.
حجتالاسلام لطفی عنوان کرد: امام صادق(ع) توانسته بود از آغاز امامت در نشر معارف اسلام و گسترش دین با بهرهگیری از سیاست تبلیغ و تعلیم و تربیت مسلمانان موفق باشند و این زمان در حقیقت عصر طلایى دانش و ترویج احکام و تربیت شاگردانى بود که هر یک مشعل نورانى علم را به گوشه و کنار جهان بردند و در خودشناسى و خداشناسى مانند استاد بزرگ خود در هدایت مردم کوشیدند .
خطیب جمعه شهرستان نیمور اظهارکرد : شیوه هدایت مردم و سیاست تبلیغی امام صادق(ع) به گونهای بود که شاگردان فراوانی حتی از میان اهل سنت در حلقه درس ایشان حاضر میشدند و بسیاری از شبهات ملحدان نیز در محضر ایشان پاسخ داده شد.
وی تصریح کرد: وحدت میان شیعه و سنی و تمام اقشار جامعه در حلقه درس امام صادق(ع) نمایان بود و ما نیز به عنوان پیرو فقه جعفری میتوانیم از شیوه این امام بزرگوار در ایجاد وحدت و همدلی استفاده کنیم و همچون ایشان در جذب و گسترش عالمان دینی به ویژه جوانان موفق باشیم به ویژه اینکه مشکلاتی که امروز در جهان اسلام پدید آمده ناشی از دور شدن از شیوههای تبلیغی و وحدت آفرین ائمه(ع) است.
این مقام مسئول در پایان گفت: بهرهمندى امام صادق(ع) از محضر پدر و جد بزرگوارش موجب شد که آن حضرت با استعداد ذاتى و شم علمى و ذکاوت بسیار ، به حد کمال علم و ادب برسد و ایشان صرف نظر از جنبه الهى و افاضات رحمانى که هر امامى آن را دارا است، در عصر خود بزرگترین قهرمان علم و دانش بودند.
