
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، ابوعلی حسین بن عبدالله ابن سینا اعجوبه دهر و نادره روزگار، شناختنش یک عمر و شناساندنش کتاب قطور میخواهد، خودش گزارش زندگی خود را تا حدود سی و پنج سالگی که به گرگان آمده، به تقاضای یکی از شاگردانش املا کرده و شاگرد معروفش ابوعبید جوزجانی، بعد آنرا تکمیل و تا آخرین روز زندگیاش، گزارش کرده است.
از این گزارشها میتوان تا حدی زندگی عادی و علمی و سیاسی او را به دست آورد، زندگی ناآرام و پرماجرایی داشته و عمری نسبتاً کوتاه. با این عمر کوتاه و این زندگی پرماجرا، این همه معلومات و خلق این همه آثار حقیقتاً حیرتانگیز است.
از روی برخی قرائن احتمال میدهند مدت عمر ابوعلی سینا 54 سال و بنا بر برخی نقل قولها احتمال میدهند عمر شیخ 63 سال بوده است.
شخصیت بوعلی همه حکمای اسلامی پیش از او را تحتالشعاع قرار داد بعد از بوعلی، چه در طب و چه در فلسفه، کتابهای او محور بحث و شرح بود.
کتاب قانون ابنسینا در طول تاریخ جهان بشریت بیش از هر کتاب پزشکی دیگری مطالعه و تدریس شده است، چاپ شرحهایی که بر آن نوشتهاند اصلاً قابل شمارش نیستند پزشکی اروپا در قرن شانزدهم میلادی برای اولینبار در مقایسه خودش با پزشکی اسلامی به فکر فرو رفته و شروع به شرمندگی کرد.
حجتالاسلام محمدتقی صرفیپور، از کارشناسان مذهبی در گفتوگو با خبرنگار ایکنا در رابطه با این فیلسوف گفت: نویسنده کتاب «فلاسفه شیعه» درباره او گفته است: «به بوعلی سینا بهخاطر سیطره علمی و فلسفی او بر افکار علما لقب ارسطو و بقراط اسلام دادهاند، او اولین کسی است که التهاب قشر روی بدن را بهطور بسیار صحیح توصیف کرده و میان این التهاب قشر دوم فرق گذاشت و همچنین آنرا از بیماریهای مشابهش جدا کرد و او نخستین کسی است که بین فلج صورت ناشی از عوامل داخلی در مغز و فلج ناشی از سبب خارجی فرق گذاشت».
وی با اشاره به تربیت شاگردان فراوان توسط ابنسینا، افزود: شخصیت بوعلی در زمان حیاتش و شهرت کتابهایش بعد از خودش که محور بحث میان اهل فضل بود و متخصصان آن کتب بیشتر در ایران یافت میشدند سبب شد که مرکز ثقل فلسفه و طب از بغداد به ایران منتقل گشت.
این کارشناس مذهبی اضافه کرد: گوستاولوبون درباره فعالیتهای طبی ابوعلی سینا گفته است: «کتابهای ابوعلی سینا به تمام زبانهای دنیا ترجمه شده و تا مدت شش قرن اصل و مبنای طب شناخته شد و مخصوصاً در دارالفنونهای فرانسه و ایتالیا فقط کتابهای بوعلی سینا جزء کتب درسی در طب مقرر شده بود و در فرانسه پنجاه سال بیشتر نگذشته است که کتب مذکوره از برنامههای درسی خارج شده است».