
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، نهم محرم الحرام، روز تاسوعای حسینی به نام حضرت عباس(ع) برادر امام حسین(ع) رقم خورده است؛ رشادتهای عباس(ع) و تاثیر شخصیت ایشان در محشر کربلا این روز را بین عزاداران و عاشقان حسین(ع) برجسته کرد تا جایی که تاسوعا نمایش سقایان حسین(ع) و عزاداران بزرگ مرد نهمین روز صحرای کربلا شد.
تاسوعا بزرگداشت شهادت اسوه ایثار و دلاوری بزرگ مردی است که مردانگی و وفا در بطن نام او رخنه کرده و با گذشت بیش از هزار و چهارصد سال هنوز تاریخ توان درک بزرگ منشی و دستهای بریده او را نیافته است، روزی که وفاداری عباس(ع) در برابر دشمن آن را تا ابد جاودانه کرد.
تاسوعا در روایت امام صادق(ع)
امام صادق(ع) تاسوعا را این گونه تعریف میکند:«تاسوعا روزی است که حسین(ع) و اصحاب او در کربلا محاصره شدند و سپاه شامیان بر ضد آنان گرد آمد، ابن زیاد و عمر سعد از فراهم آمدن آن همه سوار خوشحال شدند و آن روز، حسین(ع) و یارانش را ناتوان شمردند و یقین کردند دیگر برای او یاوری نخواهد آمد و عراقیان او را پشتیبانی نخواهند کرد».
در صحرای کربلا عمر بن سعد، عمرو بن حجاج زبیدی را در راس سپاه پانصد نفری به کناره فرات فرستاد و آنها بین حسین(ع) و یارانش و آب فرات مانع شدند تا قطرهای از آن را ننوشد، وقتی تشنگی بر حسین(ع) و یارانش عارض شد، برادر خود عباس(ع) را فراخواند و او را همراه سی سوار و بیست پیاده و بیست مشک برای آوردن آب فرستاد و عباس(ع) زمانی که بر سر آب رسید دل نوشیدن آب را درحالی که اهل بیت برادرش حسین(ع)، تشنه باشند؛ نداشت و این شد آغازگر فلسفه نام سقای فداکار دشت کربلا؛ روز نهم محرم، سال 61 هجری را تنها فداکاری، ایثار و جانبازی عباس(ع) زنده نگه داشت.
عباس(ع)؛ تجلی فرهنگ ایثار و آرمان خواهی
حضرت عباس (ع) از سلاله دودمانی است که آیه 207 سوره بقره در شان ایشان نزول کرده است و وجودش از منشأ علم الهی حضرت علی (ع) سرچشمه گرفته است، فلسفه وجودی عباس(ع) دین باوری و حقجویی و باطل ستیزی و جانبازی براین استوار است و در اسلام و مکتب اهل بیت(ع) از جایگاه ویژهای برخوردار است؛ ابوالفضل(ع( پیرو رسم آرمان خواهی حسین(ع) و تجلی فرهنگ ایثار است.
مداحان میتوانند سازنده فرهنگ عاشورایی سال باشند
این روزها هیئت ها و مجالس زیادی در گوشه و کنار شهر و دیارمان به عشق مولایمان حسین(ع) به چشم میخورد؛ مجالسی که با آوای بلند و محزون و گاها فریادهای بی امان مداح از رشادتها و بزرگیهای این بزرگان آکنده میشوند؛ روایات زیادی و گاها متفاوتی در این روزهای به گوش میخورد ای کاش فلسفه کربلا و اهداف بلندی که حسین(ع) و اهل بیتش به دنبال آن بودند واگو شوند تا جوانان در این ایام تنها به دنبال زنجیر و زنجره نروند؛ معارف دینی حسین(ع) و دعوت به تفکر در حادثه کربلا باید در راس امور برای مداحان قرار بگیرد، مداحانی که جوانان بیش از روحانیون در این ماه به آنان روی میآورند میتوانند سازنده فرهنگ عاشورایی سال باشند؛ یک ماه بیمه یکسال بزرگداشت عاشورا شود.
خبرنگار: ریحانه قاسمی